Cuby+Blizzards - Cats Lost (2009)

heicro,

Ik heb helemaal niks tegen Lohues. Ik mag hem graag en heb hem ook regelmatig live gezien. Lohues is een hele sympathieke artiest.


Ik zeg alleen dat ik dit niet een top album vind. Dan word je dus blijkbaar in de arrogante zeikhoek gedrukt. Echt nogal onnozel.
Cuby met de Stones vergelijken vind ik helemaal not done. Cuby kennen ze niet buiten Nederland en heeft zijn glorietijd gehad in de jaren 60. Dankzij een Johan Derksen zijn ze nog wat langer op de rails gebleven en kennen we ze nu nog.

De Stones zijn een legendarische band maar dat is een andere discussie.

De foto van Corbijn vind ik eigenlijk nog wel het hoogtepunt van de cd.

Ik heb er inmiddels twee luisterbeurten opzitten en ik kan beamen dat niet de Cuby is die ik verwachtte (gezien het oude werk). Er staan maar een paar nummers op die het herkenbare cuby-geluid hebben. Low-country blues vind ik daarom tot nu toe ook het beste nummer van deze plaat. Maar dat wil uiteraard niet zeggen dat deze plaat niet goed is, er is alleen duidelijk gekozen om ook eens wat andere invloeden te gebruiken. More "than i could ask for" doet mij bijvoorbeeld heel erg aan John Hiatt denken.

De stem van Harry Muskee is trouwens nog uitstekend te noemen gezien zijn leefttijd cq levenstijl. Als ik hem nu zou moeten beoordelen komt ik tot 3.5*, maar ik wil hem toch minimaal 5 keer hebben beluisterd. Hier kom ik nog wel op terug.

Nog even terugkomend op Daniel Lohues. Ik denk dat het juist wel een goede zet is geweest om hem deze plaat te laten produceren, ik vind deze kant van Cuby ook wel eens interessant, waarschijnlijk hadden we anders alleen maar meer van hetzelfde gehad (ook niets mis mee natuurlijk) en ik vind het altijd te prijzen als artiesten zich ontwikkelen, zeker op deze leeftijd. En of Lohues sympathiek is? Ik dacht het wel, ik heb hem een paar keer gezien en zelden iemand zo bevlogen over muziek horen vertellen.

Goh. 'n Hoop muziekkennis hier. Gewèldig!
Al gezien dat de getoonde Cover Art niet van de originele CD is? Kenners? En dat de titel Cats Lost moet zijn? Kenners? Ook de naam van de artiest is deze keer echt Cuby + Blizzards, zoals in de beginperiode wel vaker werd gedaan. Kenners?
Ik heb deze schoonheidsfoutjes inmiddels aan de crew doorgegeven.

Dus, maar je vindt het album wel goed zie ik.

Vertel inderdaad anders waarom je dit album 5* geeft, ben ik meer benieuwd naar.. Zit zelf namelijk nogal te twijfelen of ik dit album moet aanschaffen of niet vanwege de vele tegenstrijdige berichten.

Wat mij opvalt aan deze 'Cuby' is juist de afwisseling. Mooi in balans ook. En toch blijft het herkenbaar onmiskenbaar Muskee. Een knappe CD. Blues vanaf de eerste tot de laatste noot. En een leuk grapje aan het begin van Low Country Blues waar je even Window of My Eyes terughoort. Klein minpuntje is het soms toch wel Hollandse Engels, maar dat is eigenlijk ook wel weer zijn charme. Ja, zeker kopen!

Op radio 2 hoorde ik de nieuwe single die me erg aan Windows of my eyes deed denken. Vooral het intro.

Ik heb hem nu beluisterd en de eerste 3 nummers vallen een beetje tegen maar daarna is het een goed album met verschillende stijlen blues, alleen de Engelse uitspraak van Muskee is een beetje minder. Dit wordt zeker niet minder dan 3,5 ster.

is altijd al een zwak punt geweest.

De uitspraak was inderdaad nooit super, maar dat is juist lachen bij Cuby.

Ik ben niet zo'n Cuby fan, maar dit is een aardige CD. Ik had niet gedacht dat het er nog in zou zitten. Met name Low Country Blues is heel aardig.

Ik hoorde net "Low Country Blues" en vroeg me af of het teveel werk was geweest om bij het opnemen van de gitaarsolo de gitaar te stemmen...

@ bawimeko

Dat is een slidesolo volgens mij. Daarom klinkt t wat anders. Maar goed de hele plaat is matigjes.....

@ Ronald Schuurman...nou, dan was het een onnauwkeurige slide-gitarist die er af en toe een tikkie naast zat!

@ bawimeko

Ik speel zelf gitaar en kan zeggen dat het idd vrij onnauwkeurig is .

Heren, ... sinds wanneer gaan we bluesmuziek op nauwkeurigheid beoordelen.
Dit is gewoon een heel lekker plaatje, dat lekker weg luistert. Een beetje zoals je ook naar J.J. Cale platen luistert. Niet wereldschokkend of origineel. Tijdens het intro van Low Country Blues moest ik zelfs even op het hoesje kijken of dit geen remake van Window of my Eyes betrof. Toch is dit een prijsnummer.
Petje af, na 45 jaar nog zo'n plaat maken.

@deedee...als er iemand perfectionist is is het J.J.Cale wel. Zelfs rommelig en gruizig opgenomen muziek kan juist erg swingen (Tom Waits, Johnny Lee Hooker)...het viel me gewoon op dat deze track gewoon niet 'zuiver' was opgenomen en volgens mij is dat dezer dagen niet echt nodig...

J.J. Cale is echt super serieus in de studio en zet iets pas op de plaat als het goed genoeg is. J.J. Cale is wel van hoger kaliber dan de heren uit Drenthe.
Het spijt me maar na de jaren '60 is er weinig kwaliteit meer van Cuby aan hun repertoire toegevoegd. Wat trouwens een goede plaat is van Muskee zelf is the Legend.
Alleen ik heb hem nog nergens op cd kunnen krijgen:(

-knip: bericht ontdaan van off topic onaardigheden-

Nooit van sfeer en emotie gehoord heer Schuurman? Dat is m.i. veel belangrijker voor muziek dan jouw streven naar perfectie. "Ik speel zelf gitaar en kan zeggen dat het idd vrij onnauwkeurig is." Alsof dat een maatstaf is!

Ik hoor zoveel positieve geluiden over de foto's van Anton Corbijn bij deze CD, maar ik vind het artwork tegenvallen. Muskee staat hier afgebeeld als een hooligan die niet in beeld wil komen. Zonder kap over z'n hoofd was het misschien nog wat geweest. Ik geef toe, Muskee is niet moeders mooiste, die zelfgebreide trui en dat lange haar in de sixties was ook niet alles, maar nu associeer ik deze foto meer met rapmuziek dan met blues. Toch jammer, want met de muziek op deze CD is niks mis.

Die trui van Harry is legendarisch en dat is zijn tweede vrouw geworden.
Over het album, het klinkt allemaal goed maar wel erg netjes, iets rauwer had van mij wel gemogen.

Guitarman,

Als je gitaarles geeft en al 20 jaar speelt dan kun je wel redelijk beoordelen dat het niet een briljante solo is.
Ik hou ook van sfeer in muziek, maar vind dat er op deze plaat niet bijzonder veel sfeer is t.o.v. de top cuby platen van welleer. Mijn mening, je hoeft t niet met me eens te zijn.

knip-reactie op off topic bericht verwijderd -

Rete-lekker

2x beluisterd nu. Wat een lekker relaxt album.

Off topic berichten verwijderd

Dit gaat me steeds beter bevallen. Bevlogen gezongen, de "blues" druipt er vanaf. Half puntje erbij.

Berichten verplaatst naar Cuby + Blizzards

"Cats Lost" is na zoveel jaar weer een nieuwe Cuby + Blizzards plaat. Wat mij betreft behoren Cuby en zijn kornuiten tot de top van de Nederlandse bluesscene. Al in de jaren 60 lieten ze horen hoe blues hoort te klinken en hoewel "Cats Lost" duidelijk een moderne glans heeft is de klassieke blues nog alom aanwezig. Harry Muskee zingt voor zijn leeftijd prima. Al hoor je wel duidelijk zijn steenkolen Engels, maar dat heeft ook wel zijn charme. De band is goed op dreef, en gitarist Erwin Java schittert regelmatig. Ook credits voor producent Daniel Lohues, die een duidelijke kenner is van de blues (getuige zijn eigen bluesalbums met zijn Louisiana BluesClub) en zijn frisse eigentijdse productie dragen bij aan de kwaliteiten van "Cats Lost". Helaas is Harry Muskee ons ontvallen en zullen we de opvolger "Dogs Found" wellicht nooit horen. Jammer, gezien de hervonden bravoure op "Cats Lost".

Over boerenkool en engels zal ik het hier niet hebben. Harry heeft zijn sporen allang verdient en bewezen dat het geen belemmering hoeft te zijn voor internationale erkenning. De samenwerking op dit Cats Lost met Lohues pakt m.i. goed uit. Het verzuipt niet teveel in de voorspellende blues, maar heeft m.n. gaanderweg het album een aantal prima hooks en goede muzikale omlijsting. Heb verders eigenlijk niets van Muskee geluisterd, misschien nog een keer groeten uit Grollo proberen ter ere en meerdere glorie van Cuby & The Blizzards.

Dit is het laatste (officiële) album van Cuby + Blizzards. Harry ( Cuby) Muskee heeft zijn oude band weer eens opgetrommeld en provinciegenoot Daniel Lohues ingehuurd als producer. Het resultaat is een smakelijk stuk bluesmuziek. De band verdiende voor dit album haar eerste gouden plaat.

Dit is eigenlijk wel een mooie afsluiter. Het klinkt als de oude vertrouwde blues, maar dan in een modern jasje. Leuk om af en toe eens op te zetten.