The Monotones - The Monotones (1980)

Nadat ik hier las over het overlijden van Cees Bergman, schoot me de naam The Monotones weer te binnen. De meeste mensen kenden Cees van Catapult en/of van Rubberen Robbie. Catapult had hits toen ik een jaar of tien was en de luidruchtige glamrock singles gingen er bij mij in als God's woord in een ouderling. Binnen twee jaar was ik ze ook al weer uit het oog verloren maar toen ik aan het puberen sloeg werd mijn aandacht getrokken door het supermelige stel Rubberen Robbie. Op radio werden de heren soms aangekondigd als voormalig Catapult.
Behalve als Rubberen Robbie was de formatie in 1980 ook actief onder de naam The Monotones en hadden een hit met de single Mono. Een vervolgsingle deed niet zoveel en toen de eerste Hollandse Sterre single een hit werd voor Rubberen Robbie was de keus natuurlijk snel gemaakt. Tenminste, ik speculeer nu, maar qua tijd klopt het aardig.
Van dit album ken ik de single Mono en die vond ik erg leuk. Wat de volgende single was weet ik niet meer maar ik herinner me wel dat die me niet zo aansprak. Misschien dat er op MM iemand het album heeft en een recensie wil schrijven.

Ik heb dit album als mp3, lang geleden gedownload van een of andere vage Russische website, waar ze - gek genoeg - dol zijn op dit soort semi-obscure Nederlandse producties. Dat blijkt ook vaak de enige manier te zijn om aan dit soort albums te komen. Als reguliere download kom je het volgens mij niet snel tegen. Ik lees uit reacties op de YouTube-clip van Mono af dat dit nummer in Rusland een grote hit was...

Ik heb deze plaat samen met dit album - ook een Cat Music-productie - samen op één CD-R gebrand van bijna tachtig minuten. Muzikaal sluit het namelijk heel aardig op elkaar aan.

De single Mono (hier in de 12 inch uitvoering) vond ik ook erg leuk destijds, vooral vanwege dat gesproken regeltje 'This record can be played on every modern lightweight pick-up. The stereo sound however can be reproduced only when stereo equipment is used'. Dat regeltje vond je midden jaren zeventig op veel platenhoezen, alleen daarom al van grote nostalgische waarde voor mij.

Het nummer Mono is met zijn dum-dum-didooda-koortjes duidelijk een parodie van Pop muzik van M, dat een half jaar eerder uitkwam. Een geslaagde parodie, dat wel, maar de rest van dit album is niet veel soeps. De tweede single Zero to zero flopte terecht. Je hoort duidelijk dat het als een grap gemaakt, maar die is uitgewerkt ruim voordat dat de toch al krappe speelduur voorbij is.

Disco njet, wodka da is een heropname van een van de laatste Catapult-singles. Het was al niet zo'n sterk nummer, maar deze verdiscode versie is nog minder. De overspannen disco-teneur speelt hier sowieso te zwaar op, en die gekke stemmetjes zijn even leuk, maar al gauw vermoeiend. Je hoort wel dat het professioneel geproduceerd is, dat kun je wel aan die jongens van Cat Music overlaten. Maar inhoudelijk stelt het niet veel voor.