The Monotones - The Monotones (1980)
mijn stem
4 stemmen
0
geplaatst: 8 oktober 2018, 11:11 uur
Ik heb dit album als mp3, lang geleden gedownload van een of andere vage Russische website, waar ze - gek genoeg - dol zijn op dit soort semi-obscure Nederlandse producties. Dat blijkt ook vaak de enige manier te zijn om aan dit soort albums te komen. Als reguliere download kom je het volgens mij niet snel tegen. Ik lees uit reacties op de YouTube-clip van Mono af dat dit nummer in Rusland een grote hit was...
Ik heb deze plaat samen met dit album - ook een Cat Music-productie - samen op één CD-R gebrand van bijna tachtig minuten. Muzikaal sluit het namelijk heel aardig op elkaar aan.
De single Mono (hier in de 12 inch uitvoering) vond ik ook erg leuk destijds, vooral vanwege dat gesproken regeltje 'This record can be played on every modern lightweight pick-up. The stereo sound however can be reproduced only when stereo equipment is used'. Dat regeltje vond je midden jaren zeventig op veel platenhoezen, alleen daarom al van grote nostalgische waarde voor mij.
Het nummer Mono is met zijn dum-dum-didooda-koortjes duidelijk een parodie van Pop muzik van M, dat een half jaar eerder uitkwam. Een geslaagde parodie, dat wel, maar de rest van dit album is niet veel soeps. De tweede single Zero to zero flopte terecht. Je hoort duidelijk dat het als een grap gemaakt, maar die is uitgewerkt ruim voordat dat de toch al krappe speelduur voorbij is.
Disco njet, wodka da is een heropname van een van de laatste Catapult-singles. Het was al niet zo'n sterk nummer, maar deze verdiscode versie is nog minder. De overspannen disco-teneur speelt hier sowieso te zwaar op, en die gekke stemmetjes zijn even leuk, maar al gauw vermoeiend. Je hoort wel dat het professioneel geproduceerd is, dat kun je wel aan die jongens van Cat Music overlaten. Maar inhoudelijk stelt het niet veel voor.
Ik heb deze plaat samen met dit album - ook een Cat Music-productie - samen op één CD-R gebrand van bijna tachtig minuten. Muzikaal sluit het namelijk heel aardig op elkaar aan.
De single Mono (hier in de 12 inch uitvoering) vond ik ook erg leuk destijds, vooral vanwege dat gesproken regeltje 'This record can be played on every modern lightweight pick-up. The stereo sound however can be reproduced only when stereo equipment is used'. Dat regeltje vond je midden jaren zeventig op veel platenhoezen, alleen daarom al van grote nostalgische waarde voor mij.
Het nummer Mono is met zijn dum-dum-didooda-koortjes duidelijk een parodie van Pop muzik van M, dat een half jaar eerder uitkwam. Een geslaagde parodie, dat wel, maar de rest van dit album is niet veel soeps. De tweede single Zero to zero flopte terecht. Je hoort duidelijk dat het als een grap gemaakt, maar die is uitgewerkt ruim voordat dat de toch al krappe speelduur voorbij is.
Disco njet, wodka da is een heropname van een van de laatste Catapult-singles. Het was al niet zo'n sterk nummer, maar deze verdiscode versie is nog minder. De overspannen disco-teneur speelt hier sowieso te zwaar op, en die gekke stemmetjes zijn even leuk, maar al gauw vermoeiend. Je hoort wel dat het professioneel geproduceerd is, dat kun je wel aan die jongens van Cat Music overlaten. Maar inhoudelijk stelt het niet veel voor.
* denotes required fields.
* denotes required fields.