Breaking Benjamin - We Are Not Alone (2004)

Stevige amerikaanse rock, soms tegen metal aan. De plaat begint ijzersterk met het beukende So Cold. Zo goed wordt het daarna zelden meer; het songmateriaal is aan de wisselvallige kant. Het rustige Forget It is wel weer een hoogtepuntje, erg mooi. Had zo een radiohit kunnen worden, wat mij betreft. Degelijk album, al met al, maar geen hoogvlieger.

Ik ben altijd wel een lichtelijke fan van de heren bij Breaking Benjamin geweest, maar ik weet ook een beetje wat het werkje van 'Phobia' kan brengen dus dan zijn deze albums inderdaad wel een tikkeltje zwakker, al is 'We Are Not Alone' toch wel weer een stuk beter dan het debuut album, de rustige nummers vallen soms een tikkeltje tegen en zitten er soms te vaak in verwerkt. Al kent 'We Are Not Alone' ook weer goeie top nummers waarbij de stevigheid er van afspat.

Het album start vooral erg sterk met 'So Cold' waarna de tracklijst toch aardig rap afspeelt met veel uitschieters naar nummers die tegen de metal kant aan zitten en nummers die héél traag zijn, zo vond ik 'Forget It' een hoogtepunt van de mid-tempo nummers, en was 'believe' weer een hoogtepunt van de nummers die de metal muur aantikken.

En dan kom ik toch uit bij een album hoe ik Breaking Benjamin ken, en ook al zijn ze in sommige nummers nog wat zoekend, de heren maken langzamerhand hun weg in muziekland en stappen stevig door, en dan weet ik ook vaak weer waarom ik toch erg vaak naar Breaking Benjamin luisterde.

Voorlopige tussenstand:
01. We Are Not Alone
02. Saturate