The Deep Dark Woods - Winter Hours (2009)

All the Money I Had is Gone

Two Time Loser

Net ondekt, ga hier me hier maar eens in verdiepen, en daarom ook hun Myspace maar eens bekeken, en daar valt nog meer te beluisteren:

http://www.myspace.com/deep...

Roots muziek met electrische gitaren, zo noemen ze het zelf.

Zeg maar gewoon lekkere country-rock met een mooie rol voor de steelguitar!!

Via een webwinkel ontdekt. Heerlijk plaatje zeg. Laat de herfst maar komen... en de winter natuurlijk .

Hier ook net ontdekt via Plato. Wat een plaat zeg. Hoge score in het eindejaarlsijstje. Ben benieuwd naar hun oudere werk.
Absoluut Canada's best bewaarde geheim.

Ook pas geleden ontdekt, misschien op de valreep als verassing in mijn eindejaarslijstje.. Hele mooie plaat die me af en toe ook wat doet denken aan Fleet Foxes.. 4*

Bijzonder fraai, goed voor menig winterse uren vol met weemoed.

Heel fraai album dit, nog steeds niet vervelend en stond op nummer 6 in mijn eindejaarslijstje. Lekker rustig, geen poespas en mooie liedjes. Af en toe Fleet Foxes neigingen, en 'Polly' had zo een nummer van Wilco kunnen zijn. Mooi, en dikverdiende 4*.

"Absoluut Canada's best bewaarde geheim"

Ik ken dit niet, maar wat betreft fijne Canadese countryrock/alt.country wil ook graag van harte NQ Arbuckle aanbevelen. Ook al zo'n tamelijk onbekende groep die zich eenvoudig met Richmond Fontaine en consorten kan meten.

Oldfart raadde me deze een tijdje geleden aan. Echt een geweldig album. Een zeer sfeervol mixje van country-rock, alt-country, roots. Mooie intieme, soms breekbare, muziek.

Liefhebbers van de 'oudjes' als Gram Parsons en The Flying Burrito Brothers kunnen dit denk ik ook vast waarderen. De leadzanger op 'The Birds on the Bridge' klinkt ook wel een beetje als Neil Young.

Ik vind dit trouwens niet echt op Fleet Foxes lijken, die spelen meer folkrock i.p.v. countryrock.

Ik had nog nooit van deze groep gehoord, maar dit is zeker een groep om in de gaten te houden de komende tijd. Zodra de cd niet meer zo belachelijk duur is zal ik deze direct aanschaffen.

Gisteren wat van de Hear Ya sessions zitten beluisteren naar aanleiding van een tip van Stijn, klinkt voorwaar niet slecht. Die Canadezen kunnen er wat van.

Ik was overigens afgelopen zaterdag in de tattooshop (25 to Life in Rotterdam) met mijn vriendin en daar zat ook een Canadese artieste en die had Blue Rodeo, ook een Canadese band, opgezet (ik vroeg ernaar want er kwam een Neil Young-achtige solo voorbij). Is wellicht ook een aanrader. Weet echter nog steeds niet welk nummer het was

Maar goed, ga vandaag dit album eens checken op MySpace, is helaas niet pindakaasbaar.

Dan moet u mij eens nodig een pm sturen.

Goed album, nu een paar keer beluisterd... binnenkort maar eens officieel aanschaffen. Met dank aan Stijn

Ik hoop dat Fleet Foxes ook eens naar deze band gaan luisteren. The Deep Dark Woods hebben nml. wat zij missen: meer (instrumentale) veelzijdigheid. De stijl van beide bands verschilt verder wel zoals ik al eerder zei.

Grappig dat deze groep een zanger heeft die haast als Neil Young klinkt, en een tweede die veel weg heeft van Gene Clark. Je kan het slechter treffen.

Wachten op het nieuwe Deep Dark Woods album duurt lang.
Daarom maar even dit; Op het Townes Van Zandt tribute album
"More Townes Van Zandt By The Great Unknown":

Silver Ships of Andilar

Er is nu dan toch dat nieuwe album van Deep Dark Woods, namelijk The Place I Left Behind. Releasedatum heb ik even niet opgezocht, maar het spookt al rond op het wereldwijde web..

In Canada 2 augustus j.l.
Hier
the Ballad of Frank Dupree van het nieuwe album.

Muziek waar ik wel meer van gehoord heb de laatste jaren en ook meer in de schijnwerpers is gekomen door o.a Fleet Foxes, Shearwater en aanverwante zielen. Het is wat afwisselender en leunt dicht tegen de oude folk klassiekers aan. Als geheel is het een toffe plaat om naar te luisteren, maar weet ook niet direct grote indruk op mij te maken. Wellicht een album dat -voor mij- wat meerdere luisterbeurten vraagt.

Dit kwam voorbij in het 'maak kennis met alt country'-topic en binnen een dag was ik fan. Soms heb je opeens een band waarvan je niet alleen denkt, 'hee dit klinkt wel leuk', maar die je gelijk raakt. Bij mij is dat The Deep Dark Woods. Ik vind Winter Trees een fantastische plaat. Meer van de helft van de nummers vind ik absolute top: natuurlijk All The Money I Had Is Gone, maar ik ben ook verslingerd aan Nancy, As I Roved Out en vooral The Gallows.

Ik heb terug gekeken, want ik hoorde eerst The Place I Left Behind. Dat vind ik een goed album, op 3 mindere nummers na. Dit Winter Hours is wat minder afwisselend als dat album, er staat meer rustige country op. De goede songs zijn wat minder sterk en er staan ook wat meer mindere tracks op. De start van het album is wel goed: de eerste vier nummers zijn zeker de moeite waard en ook bijvoorbeeld nummers als As I Roved Out en het fraaie lange slotnummer The Sun Never Shines. Tussendoor valt het me niet altijd mee, bijvoorbeeld bij Polly en The Birds on the Bridge. Wat mixed feelings dus 'overall'.

Ben je nog steeds overtuigd dat dit album minder is dan The place I left behind, West? Persoonlijk vind ik dit hun beste cd.

Ja, eigenlijk wel. Een persoonlijke voorkeur.

Ik vind deze ook mooier. Klinkt een stuk intiemer.

Misschien is het songmateriaal op dit album net iets constanter, maar ik ben verslingerd aan die galmende sound van the place I left behind. Maar allebei absolute topalbums.
Als men overigens de kans krijgt om ze live te zien, twijfel niet: ik zag ze laatst in Tivoli en het was absoluut te gek. Wat kunnen die gasten spelen (de toetsenist!!!).

Vandaag nog een keer voorbij laten komen dit album in aanloop naar het concert binnekort bij Roepaen en het nieuwe album Jubilee. Ik heb een voorkeur voor Jubilee, daar klinkt het wat meer in balans, zijn de nummers beter en klinkt het geheel wat voller.

Ik hou er van om op goed geluk soms ee goedkope cd te kopen, afgaand op hoesje , instrumenten etc En dan op music meter kijken of er al iets gepubliceerd is van de band. In de Vinylloods deze cd voor 1,50 euro gekocht en wat een prachtig album. En zo te lezen ben ik niet de enige. Ik herken mij in veel commentaren, de vergelijking met andere groepen. Ieder die houdt van alt-country en roots muziek moet iets van deze band beluisteren.
Ga op zoek naar andere platen van deze klasse band.

Dankzij de tip van een van de recensenten ben ik op het spoor gekomen van The DDWs. Ik ken nog niet al hun albums, maar dit plaatje mag er w.m.b. wezen. Lekker afwisselend, van ingetogen tot een stevig potje rock met hier en daar een lekker Hammond orgeltje, jankende gitaren, een heerlijk zwevende steelgitaar en een enkele fiddle. Dat alles ondersteunt de mooie vocalen en dito teksten, De titel dekt de lading: Een heerlijk winters plaatje.