Thunderdome I (1993)

cd uitgegeven in 1993 als enkele cd en 1994 in duitsland als 2-cd (2e cd = the dreamteam presents thunderdome uit 1992)

Dit is zoals al gezegd is dit de Duitse release van een jaar later met de extra Dreamteam CD. Als markering van een nieuw fenomeen in Nederland heeft deze CD een niet te onderschatten waarde, wat men verder ook vind van de muziek of de subcultuur die erbij hoort.

De CD laat duidelijk de wat technoachtige sound horen die in het begin heel populair was. Geen break-downs, weinig atmosferische hoover partijen, vooral veel claustofobisch rechttoe-rechtaan werk, soms riekend naar front 242 style EBM.

Het is echter wel een CD voor de liefhebber en de nummers hierop zullen nooit de top2000 halen.

Control DC - Ritmo Dell Diavolo

Hei Dieghito!

Een klassieker..
Het was mijn eerste kennismaking met
de hardere house soorten.
In mijn beleving hetzelfde als wat punk
eind jaren 70 begin jaren 80 was.
Nieuw, redelijk nihilistisch en perfect om
je af te zetten tegen van alles en nog wat.
Dat de meeste mensen er niks van willen
weten is een ander verhaal, maar ik luister
hier nog steeds naar met een grote grijns.

Dit was een verpletterende cd voor mij destijds, na altijd maar de harde nummers van cd's af te plukken zoals: Move the house, TechnoTrance, turn up the bass enz. enz.
Ik was toen 14 jaar en mocht na lang zeuren dan toch mijn eerste cd mogen kopen en bedacht me geen moment. Het was toen ook vaarwel cassettebandjes tijd...mijn god wat ben ik blij dat die weg zijn. Of ze werden opgevreten of de tape zat verdaaid na lang gebruik.

super veel waarde heeft deze voor mij en blijft één van mijn favorieten.

Rexanthony de rasechte nr1 van die cd...daar kan je lekker bij wegzakken en even relaxen

Belachelijk dat er mensen zijn die hier ff een 0,5 voor geven terwijl ze niet eens van deze muziek houden, maar goed Thunderdome 1 t/m 5 zijn echt de beste uit de reeks m.i. 5*

Die album titel en cover alleen al verdienen een vette 5 sterren!

Dit is ook het album met de enorme klassieker "For you Marlene" niet echt een hard Hardcore nummer maar toch wel enorm vet en mooi gedaan , en die gozer die steeds in dat nummer "iedereen aan de kant " roept is doet me denken aan een vette party!

Dit is wel weer een stukje nostalgie. In de tijd dat ik 2 Unlimited en Culture beat luisterde had een grote jongen uit de straat dit. Ik vond het in eerste instantie nis maar later wisten enkele nummers toch te pakken.

Ik moet zeggen dat ik destijds sommige tracks behoorlijk angstaanjagend vond. Zoals Phase 1, The Warning. Dat werd eens de soundtrack van een nachtmerrie.

Achteraf gezien een klassieker. Het was allemaal helemaal nieuw en origineel. Daarnaast goede kwaliteit hardcore.

Moet je hebben als house liefhebber,alleen die hoes is al legendarisch....

In de tijd dat hij uitkwam revolutionair, maar nu toch wel behoorlijk achterhaald en voornamelijk nog wegens nostalgische gevoelens dat ik er nog enige waarde aan wil hechten. Toch is dit zeker niet de minste Thunderdome, omdat er nog steeds een aantal erg lekkere klassiekers op staan. Rexanthony - For You Marlene en English Muffin - Blood of an English Muffin, zijn bijvoorbeeld nog erg genietbaar.

mooie voorkant.

Dit deel vind ik een van de beste uit de reeks samen met Thunderdome II, IV, XVII.

Tja wat moet ik van deze muziek zeggen.

De gabberhouse interesseert je, of juist niet. Ik begrijp dat deze muziek eentonig gedreun is maar voor iemand die helemaal fanaat is van de gabberhouse vind het juist heel fijn om even het verstand op nul te zetten. Je hoeft nergens bij na te denken welke nuance's je moet ontdekken om de muziek te beleven, deze muziek geeft je een lekkere energie boost omdat er space en dreun geluiden in zitten waar je half van kan trippen, dit zonder drugs. Het geeft een heel lekker gevoel en je kunt er haast niet mee ophouden om deze muziek te luisteren. Ik ben iemand die van verschillende soorten muziek houd maar de gabbermuziek heeft een speciaal plekje in mijn hart gekregen net zoals Klassieke muziek en 80's muziek.


Ik ben blij dat over smaak niet te twisten valt, net zoals kunst is muziek ook een uitlaatklep om even een andere wereld te betreden om zo doende de realiteit om je heen te vergeten. Wees trots op je passie voor muziek welke muziek het ook maar is want er zijn heel veel mensen die geen behoefte hebben om er continu mee bezig te houden, dit geld namelijk ook inderdaad voor kunst.

Muziek is kunst.

Ik herinner mij dat ze in een platenwinkel destijds vaak dit soort muziek draaiden, hardcore house (veel gedreun maar geen melodie) en ik werd er zenuwachtig van. Ik zei dat ook tegen de winkeluitbater.
Hij zei: "Dit moet je beluisteren met je verstand op nul."
Ik zei toen: "ik wil mijn verstand niet op nul zetten, ik wil over mijn geestelijke vermogens blijven beschikken. Muziek waar je je verstand op nul moet zetten kan nooit goede muziek zijn."

Verstand op nul zetten doet deze muziek toch tekort vind ik. Het is natuurlijk geen muziek om even lekker bij tot rust te komen. Maar dat verontrustende, claustrofobische nachtmerrie-sfeertje heeft wel wat. Het is kil, meedogenloos, onversneden lomp en klinkt echt alsof het door een soort duistere macht gemaakt in plaats van door mensen. Dat is een muzikale beleving die wel wat toevoegt.

Wel heeft dit genre de eigenschap om snel gezapig te worden.