Thunderdome I (1993)

Lage stemmen bij deze CD valt me op. Zal me nog maar eens hardop afvragen of iedereen deze release wel geheel gehoord heeft (aangezien die 2de bonus CD niet al te common was dacht ik), maar de meesten houden het mond toch mooi dicht, dus veel zal het wel niet uitmaken.

Wat mij betreft wel een heerlijke klassieker. Ik hou wel (en nog steeds) van die ouwe Thunderdome sound. Nog lekker rauw en ongeslepen, dikwijls ver verwijderd van de commerciëlere klanken die er later in zouden kruipen. "BOTTROP" is in ieder geval een perfecte opener. Legendarisch sampletje, vette bass en ongepolijste melodie. Vlot ritme, en het geheel klinkt gewoon lekker "roest". "Terapia" is zo mogelijk nog een grotere klassieker, en valt onder de wat cleanere hardcore uit de tijd. Blijft wel een zeer leuke track. "Bonehead" is wat minder misschien. Bass popped net teveel, en ook het melodietje is niet al te boeiend. "Amok" behoort tot hetzelfde clubje tracks als "Terapia". Wat cleaner, met duidelijke trance (the Bonzai kind) invloeden, leuke samples en goeie melodieën. Blijft een ijzersterke track. "I'll Take You All..." is weer wat minder. Klinkt wel lekker druk, maar weet toch niet echt meer te bekoren. Topper van dit album (en denk wel dat menig hardcore fan het hiermee eens zal zijn) is "For You Marlene". Goddelijke wave en prachtige bass, nog steeds. "Sonic-Mine EP" is een leuk, trippy trackje. Geinige verkrachting met best veel geklooi, dat uitmondt in lekker snel gebeuk. "Mescalum" is weer een beetje minder, wat te droog naar mijn mening. En ook "Hei, Dieghito" is nooit mijn favoriet geweest. Geen leuke samples, en een wat lompe bass. Niveau wordt terug opgekrikt met "Blood Of An English Muffin". Leuke melodie en geinige collectie sampletjes. "Overload" is hoort ook bij de mindere, "Cosmic Trash" is de tweede topper. Heerlijke snelle melodie, die doorheen het nummer eigenlijk enkel maar sneller wordt. Prachtig trackje. "Party" is wat droog, en klinkt ook redelijk verouderd, "Freedom" maakt dat weer makkelijk goed. Heerlijke intro heeft dat nummer toch. Sappige melodie, leuke voice sample, en verder gewoon lekker stampen. Derde topper. "Hardcore" is een stevige, zwaar gedistorte track, vooral in het begin dan. Met het terug te horen, lijkt darkcore helemaal zo origineel niet meer . "Ad Nauseum" vormt weer een dalletje, beetje saaie track, maar CD1 weet toch nog goed af te sluiten met Ritmo Del Diavolo. Ook een mooie retrotrack, die net wat meer naar het Bonzaigebeuren leunt.

CD2 is een Dreamteam compilatie, met eigenlijk als uitschieter het eerste nummer. Zeer mooie intro, en een leuk vervolg. De daaropvolgende Gizmo track zijn naar mijn mening wat minder, al klinkt "Kristalized" wel lekker. Nooit zo'n fan geweest van de man. "Buzz Fuzz" doet het beter, met als uitschieter "Nasty Man". Zeer leuke melodieën in dat nummer, maar ook "Vienna Bass" en "Boomering" klinken behoorlijk. The Prophet is altijd m'n persoonlijke favoriet geweest, maar weet het hier nog niet helemaal waar te maken. Klinkt nog net ietsjes te plat, al heeft zo'n "Feel It" toch ook wel z'n charme. Alsluiten doet de CD met Dano, ook niet echt één van m'n favorieten, en duidelijk toch de minste van de vier.

Vooral CD1 blijft me bij als zeer boeiend, gekoppeld aan veel mooie herinneringen, maar ook nu nog steeds zeer aangenaam klinkend vind ik. Klinkt wat oud inderdaad, maar ik hou wel van de ruwe. CD2 is een leuke collectie Dreamteam track, maar dan vooral voor verzamelaars. Al bij al een ruime 4*.

Dit is zoals al gezegd is dit de Duitse release van een jaar later met de extra Dreamteam CD. Als markering van een nieuw fenomeen in Nederland heeft deze CD een niet te onderschatten waarde, wat men verder ook vind van de muziek of de subcultuur die erbij hoort.

De CD laat duidelijk de wat technoachtige sound horen die in het begin heel populair was. Geen break-downs, weinig atmosferische hoover partijen, vooral veel claustofobisch rechttoe-rechtaan werk, soms riekend naar front 242 style EBM.

Het is echter wel een CD voor de liefhebber en de nummers hierop zullen nooit de top2000 halen.

Dit was een verpletterende cd voor mij destijds, na altijd maar de harde nummers van cd's af te plukken zoals: Move the house, TechnoTrance, turn up the bass enz. enz.
Ik was toen 14 jaar en mocht na lang zeuren dan toch mijn eerste cd mogen kopen en bedacht me geen moment. Het was toen ook vaarwel cassettebandjes tijd...mijn god wat ben ik blij dat die weg zijn. Of ze werden opgevreten of de tape zat verdaaid na lang gebruik.

super veel waarde heeft deze voor mij en blijft één van mijn favorieten.

Rexanthony de rasechte nr1 van die cd...daar kan je lekker bij wegzakken en even relaxen