O, dat wil ik best hoor, geen probleem.

Ik vind de hoes trouwens spuuglelijk, zoiets draait een 8-jarig ventje op z'n computer binnen tien minuten in elkaar, maar dat staat los van de muziek uiteraard, daar is tenslotte m'n stem op gebaseerd.
Demo's. Je moet er van houden. En dat doe ik wel over het algemeen (George Harrison's "Beware Of ABKCO" is niet voor niets misschien wel m'n meest gedraaide bootleg). De meeste nummers hier zijn zoals uit de tracklist blijkt solo uitvoeringen, die zal ik dan ook als eerste bespreken.
Van de drie heren vind ik persoonlijk Graham Nash de prettigste stem hebben, "Songs For Beginners" is dan ook m'n favoriete solo album van een CSN-lid. "Sleep Song" heb ik altijd al een prachtig mooi liedje gevonden, en de minimale versie hier (Nash plus gitaar) doet echt niet onder voor de reguliere album versie.
Nash zingt op de demo van "Be Yourself" beter dan op de studio versie, ik vind hem wat losser en ontspannener klinken.
"Chicago" dan, tja, de meningen over dat nummer zoals we het kennen zijn verdeeld, maakt niet uit, ik vind het een sterk nummer. De gestripte, simpele uitvoering hier bestaat uit Nash en z'n piano. Meer niet. En ook dan blijft het overeind.
Crosby levert twee solo tracks. "Almost Cut My Hair" klinkt prachtig, in deze sobere, akoestische setting, een beetje Tim Buckley-achtig, maar het duurt wel wat lang (zo'n 5-en-een-halve minuut). "Déjà Vu" duurt zelfs nog langer (ruim 7 minuten), en dat is wederom te lang. Crosby's nummers zijn natuurlijk altijd al wat dromeriger en sfeervoller geweest, minder recht-toe-recht-aan om het zo maar te noemen, maar dat zorgt er wel voor dat het een lange zit wordt.
Van Stephen Stills staan er vier solo demo's op deze schijf. "You Won't Have To Cry" is ultrakort, anderhalve minuut, en doet aan Stills' Buffalo Springfield demo's denken, en dit nummer had nou best wat langer mogen duren.
Het mij-onbekende "My Love Is A Gentle Thing" (ik heb de CSN boxset niet) is wederom Buffalo Springfield-achtig. Best okay.
"Singing Call" zou later op "Stills 2" verschijnen, hier betreft het opnieuw slechts Stills en z'n akoestische gitaar. Kwalitatief hoogstaand. Ik vind deze demo zelfs fijner dan de studio versie, het is echt zo'n song die niet veel meer nodig heeft aan 'opschmuck'.
"Love The One You're With" is nou niet bepaald m'n favoriete Stills song. Het doet me niks, daar verandert de gepassioneerd gespeeld en gezongen demo ook niks aan.
Wat de overige (niet solo) nummers betreft, de vroege versie van "Marrakesh Express" is fraai, bijzonder fraai, Nash en Young ondersteunen Crosby op diens bekende "Music Is Love", en het enige dat nog ontbreekt is een kampvuurtje. Ik had zelf op een bootleg al een kortere versie van deze uitvoering.
Crosby en Stills' "Long Time Gone" is wat minder sober van opzet, we horen naast de akoestische gitaar zowaar een bas en drums, dit is dan ook meer een vroege take dan een pure demo zo lijkt het.
Al met al, precies wat de titel belooft: een verzameling demo's, en zo dienen ze ook beschouwd te worden, schetsen, ruwe uitvoeringen, maar daarom zeker niet waardeloos of minderwaardig. Hier en daar vind ik de demo zelfs beter dan de studio versie.