Fantastische industrial klassieker van Ministry. Scheurende gitaren met flink wat distortion, drums die meer als mokerslagen klinken, veel electronic invloeden, (wat bijv. leidt tot mijn favoriete nummer van het album, het titelnummer The Land of Rape and Honey) enorm duistere agressieve zang en toffe echo's van aparte geluiden. Alleen al opener Stigmata weet je helemaal in de diepe krochten van de hel te zuigen om je bijna 47 minuten later pas vrij te laten. Het album is al fantastisch, maar wanneer het ritmisch perfect in elkaar stekende Hizbollah begint is het helemaal genieten te blazen met dit super album. Vrijwel alleen maar topnummers die nu nog geweldig klinken. Niks verouderd, gewoon knallen en genieten. Het voornemen was om gewoon relaxt op bed te liggen met deze plaat, maar het blijven liggen bij deze plaat is onmogelijk. Je moet gewoon stampen en meebewegen.
Een superontdekking en hopelijk doet Psalm 69 het nu eens beter bij mij. Dat was mijn kennismaking met deze band en dat vond ik nog niet zo bijzonder. Deze plaat in ieder geval wel en daarom een verdiende 4,5*