menu

Adam and the Antz - Dirk Wears White Sox (1979)

mijn stem
3,60 (41)
41 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Punk / Rock
Label: Do It

  1. Cartrouble (Parts 1 & 2) (6:52)
  2. Digital Tenderness (3:04)
  3. Nine Plan Failed (5:18)
  4. Day I Met God (2:58)
  5. Tabletalk (5:35)
  6. Cleopatra (3:15)
  7. Catholic Day (3:08)
  8. Never Trust a Man (With Egg on His Face) (3:14)
  9. Animals and Men (3:20)
  10. Family of Noise (2:37)
  11. The Idea (3:26)
  12. Zerox * (3:48)
  13. Whip in My Valise * (4:01)
  14. Kick [Original Unremixed] * (1:37)
  15. Physical * (3:59)
  16. Cartrouble (Parts 1 & 2) [Remixed] * (6:37)
  17. Friends * (2:40)
  18. Cartrouble [Single Version] * (3:25)
  19. Kick! * (2:06)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur: 42:47 (1:11:00)
zoeken in:
avatar van platedraaier
4,0
Jammer dat dit album zo laag gewaardeerd wordt. dit is juist een lekker rauw album van Adam en zijn Ants.

Ik vraag me zowiezo al af of het album nog wel verkrijgbaar is.
Op de verzamelaar "Antics in the forbidden zone" van Adam Ant + the Ants die ik in het bezit heb staan in ieder geval 4 nummers van dit debuut album.
Te weten: Car trouble, Kick, Zerox, en Whip in my valise.
Ik vind dit inderdaad geweldige nummers die zeker lekker rauw klinken.
Buiten "Kings of the wild frontier" en "Prince charming" om lijkt het wel of dit album nooit echt heeft bestaan want het is eigenlijk altijd buiten de publiciteit gehouden.
Ook ik ken buiten de 4 eerder genoemde nummers het hele album niet, en ik denk de overgrote meerderheid niet. Vandaar dat ik dit album eigenlijk ook niet kan beoordelen en velen met mij, omdat het dus vrij onbekend is.

avatar van platedraaier
4,0
Ik heb hem zelf in de originele hoes. http://www.answers.com/topi...

Met de hoes zoals hier op MuMe is het album gewoon te krijgen. (heb net even gekeken bij een leverancier)

Het is het debuut van Adam and the Ants en de punk-invloeden zijn duidelijk hoorbaar.

avatar van Saldek
5,0
Fantastisch album dit. Laat je alleen niet misleiden door de nummers 'Cartrouble, Kick, Whip in my valise, Zerox'.
Dit album stamt van origine uit 1979 onder het vergane
'Do it'-label. De muziek is wat donker en veel minder commercieel vergeleken zijn latere werk. Een funky/jazzy/punkachtig album dat onder de fans gewoon 'Antmusic' heet. Op CBS is het album met andere hoes opnieuw uitgebracht waar deze nummers wel aan zijn toegevoegd (op CD kreeg het weer z'n originele hoes). Deze nummers stammen dan ook wel uit het oude Ant-tijdperk maar werden onder CBS in een nieuw jasje gestoken. Daardoor klinken deze nummers echt heel anders dan de originelen van 'Dirk'. Toch al vind ik nummers als Zerox helemaal geweldig, mijns inziens zijn de andere nummers veel geraffineerder en origineler.
Ik moest 'Dirk' echt leren luisteren, het is een soort punk dat je niet elders horen zal. Volgens mij wel het enige echt tijdloze album in 'Antmusic'.

avatar van aERodynamIC
3,5
platedraaier schreef:
Ik heb hem zelf in de originele hoes

Wat mij betreft mag die er dan op hoor

avatar van aERodynamIC
3,5
Het album er maar weer eens bijgepakt. Lange tijd een beetje genegeerd (te druk met hits als Prince Charming, Stand and Deliver etc. denk ik).
Het blijkt dat ie nu eigenlijk veel beter aanslaat dan in de jaren '80, de jaren dat ik Adam Ant ontdekte door zijn hits.
Typisch een artiest die ik weer helemaal aan het her-ontdekken ben

avatar van aERodynamIC
3,5
Okee dan: het eerste album van Adam en zijn Ants. Rauw en punky. Duidelijk anders dan de albums die hierna kwamen maar tegelijkertijd ook wel een blaudruk voor dat latere werk.
Opener Cartrouble (Parts 1 & 2) is ook verkrijgbaar in een ietwat andere versie (op zijn Greatest Hits).
Let op dat lekkere puntige gitaartje en de zang. Het lijkt soms verdorie Pixies wel. Dit is post-punk optima forma!
Digital Tenderness klinkt voor Ant-begrippen ook behoorlijk rauw. De gitaren wat naar de voorgrond gemixt en de zang wat naar achteren. Lekker punky.
Bij het intro van Nine Plan Failed verwacht ik elk moment dat Billy Corgan 'Today is the greatest day I've ever known' gaat zingen. Maar nee. Ant zingt een midtempo nummer waar de achtergrondzang al laat horen waar de band later zo bekend mee zou gaan worden: een soortement van indianengehuil.
Day I Met God doet aan allerhande postpunk bands uit die tijd denken. En ze laten hier horen zeker ook tot de top te behoren. Vreemd eigenlijk dat ze nooit als dusdanig erkend zijn.
Tabletalk is behoorlijk zweverig en klinkt nogal mysterieus. Niks lekker meezingbare nummers zoals in latere tijden. Dit is een spannend nummer waar Adam & the Ants hun donkere kant tonen.
Cleopatra is wederom een wat rauwer nummer. Qua zang gaat dat dan weer niet op. Dat klinkt redelijk verzorgd en dat zorgt gelijk ook voor een aparte wisselwerking. Misschien ook de reden dat ze binnen dit genre indertijd niet helemaal voor vol werden aangezien? Ik heb geen idee, maar het zou zomaar kunnen natuurlijk.
Catholic Day opent als een oude, krakende vinylplaat met een of andere trompetmars. Na dit intro horen we een funky punky popmelodietje. Hier herken ik dan wel nummers in die we later als de grote hits leerden kennen.
Never Trust A Man (With Egg On His Face) heeft wederom wat Pixies-achtigs als je het mij vraagt. Maar dat niet alleen: ik hoor er na een minuut juist weer heel erg Blur in. En nu ik dit album zo eens bespreek begin ik toch het vermoeden te krijgen dat Adam Ant wel degelijk van invloed is geweest op andere artiesten (Pixies zal ik niet beweren, maar Damon Albarn moet dit album toch echt wel kennen).
De surfsound van Pixies (Isla de Encanta) hoor ik terug in Animals & Men. En wat klinkt dit aanstekelijk zeg. En na al die jaren toch best nog erg fris.
Family Of Noise is weer meer de Ants sound van latere jaren. Fijne samenzang en aanstekelijke ritmes.
Op The Idea rammelen de gitaren van alle kanten en haalt Ant soms lekker uit. Dit is een nummer dat lekker alle kanten opspat en daardoor zeker een perfecte afsluiter is.
Op de geremasterde versie met bonustracks zijn zeker Zerox, Whip In My Valise, Physical, Friends (let op: iets tragere versie dan op Greatest Hits) en Kick! de moeite waard.
Laat je niet misleiden door de later hits en probeer dit album zeker eens uit. Ik denk namelijk dat hier een veel groter publiek voor is op musicmeter dan nu het geval is. Dit is echt geen Stand and Deliver of Prince Charming, laat staan Puss'n Boots!

avatar van Saldek
5,0
............Eindelijk vat ik 'm. Digital tenderness lijkt iets weg te hebben van een protestsong tegen liefde. Ik kon dat nooit 'grijpen' zeg maar. Het enige excuus dat ik had om me in het nummer te kunnen vinden is de regel waarin hij zingt dat hij niets moet hebben van liefde als woord op zich.
Nu heb ik onlangs zijn autobiografie gelezen waaruit blijkt dat hij is grootgebracht onder veelal dreigende omstandigheden en waaruit hij een moraal ontwikkelde waarin hij, zoals hij schrijft, werkelijk niets met liefde te maken wilde hebben. Bij het lezen pasten ineens al de puzzelstukjes: hij dacht dat mensen elkaar lief hadden op basis van het woord liefde, als soort gewoonte, en niet zozeer om de liefde zelf. Met deze als insteek zag hij liefde als slechte gewoonte.
Zoals ' Aero ' reeds schreef over het krakende L.P.-geluid met de trompetmars: het is een parademars zoals die veel wordt gebruikt in de V.S, Het nummer is Adam's interpretatie over de schijnheiligheid in Amerika met de moord op J.F.K. bij wijze van metafoor :,, .....I see the chickens have come home to roost".
Klasse album. Enig minpuntje vind ik de op deze de uiteindelijke versie van 'Animals & men'. Het nummer hierop is een punky rocksong met een jazzy baslijn erin. Leuk, maar de oorspronkelijke versie (Peelsession) die met enorme snelheid voorbij raast met een heerlijk rauw gitaargeluid bevalt me werkelijk beter.
Wat hij in zijn song 'Cleopatra' zag heb ik nooit begrepen. Die is herhaaldelijk opnieuw gespeeld en geproduceerd, en deze uiteindelijke versie vind ik net zo weinig aan als al de andere ervoor. Het zal wel goed wezen. Hetzelfde verhaal voor 'Zerox' en 'Physical'. Dezen zijn echter op dit album wèl de beste versies te noemen.
Met 'whip in my valise' zingt hij zijn liefde voor sex en S.M., waarin hij (zo lijkt uit zijn boek gehaald te worden) zijn vervanging voor liefde vinden kon.

avatar van Aazhyd
4,5
Produktie kan beter, maar leuke nummers met ironische teksten.

Single versie van Cartrouble is echt geweldig.

avatar van Erwin.c
5,0
Grote held van vroeger, dit is trouwens naar mijn idee de originele hoes.
Vriendje van vroeger had hem al in deze versie!
Zonder bonus tracks nat. maar met een streep door de o.
Prijsnummer: Digital Tenderness.

avatar van Erwin.c
5,0
Moet erbij zeggen dat de 5 sterren bedoeld zijn voor de 1983 uitgave.
Nummers 4, 7 weg en de single versie van "Cartrouble"op 1 en" Whip In My Valise" erbij in de tracklist!
DAN is deze cd 5 sterren waard!

avatar van Aazhyd
4,5
4 & 7 moeten helemaal niet weg. Die stonden op de originele LP, evenals Cartrouble parts 1 & 2.
Op de remastered edition staan die ook allemaal, PLUS de singles Cartrouble, Zerox en hun B-kanten. En dan heb je nog de drie nummers van de Antmusic EP. Lekker compleet, zoals het hoort.

avatar van zaaf
4,5
echt enorm creatieve plaat van een muzikale vernieuwer. later gevangen in het net van commercie en megalomanie, maar hier puur en onderzoekend. mooi!

Gast
geplaatst: vandaag om 21:57 uur

geplaatst: vandaag om 21:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.