Wiseblood - Dirtdish (1986)

Mr. Foetus (J.G. Thirlwell) himself en Roli Mosimann (ex-Swans) ... wat meer kan ik er van zeggen? Deze twee namen zijn verantwoordelijk voor dit meesterwerk! heerlijk...

wat meer kan ik er over zeggen? Na tientallen malen luisteren kan ik mijn vorige commentaar enkel kracht bij zetten door nogmaals te bekrachtigen dat dit wellicht een van de aller aller beste foetus projecten is die ik heb mogen ontdekken... Deze plaat staat vol met pareltjes... Prime Gonzola, O-O, Someone Drowned in My Pool, motorslug, death rape 2000... schandalig goed!!

Dit is kennelijk de CD-versie; de oorspronkelijke vinylversie telde slechts zes nummers (met op kant A nummers 1 t/m 3 en op kant B 4 t/m 6). Lekker vunzige plaat, gekocht naar aanleiding van mijn enthousiasme over Foetus' Nail.

Heerlijk plaatje dit, totale overthetop Foetus gekte!

Van alle concerten die ik in mijn leven heb gezien,en dat zijn er behoorlijk wat,was dat van Wiseblood in september 1986 in de Effenaar (Eindhoven) toch wel het aller hardste van alles wat mijn geheugen nog kan terug halen.Zo recht voor het podium hield ik het hooguit een kwartier vol,om vervolgens aan de zijkant (achter de pilaren waar toen altijd de merchandise stond) even op adem te komen en m'n oren wat rust te geven.
Wiseblood,de samenwerking tussen Clint Ruin (Jim Thirlwell/Foetus) en Roli Mosimann (Swans,Infected van The The) had toen enkel nog de EP Motorslug uitgebracht en Dirtdish volgde een klein half jaar later.
De nummers van dat debuut kwamen bij het optreden natuurlijk wel al voorbij,en dat beloofde veel voor het album.
Het oorspronkelijk slechts zes nummers tellende Dirtdish is dan ook erg goede en wrede plaat geworden.De sound is wat meer recht toe recht aan en minder experimenteel dan dat we bijvoorbeeld van Scraping Foetus Off the Wheel (het project van Jim Thirlwell waarvan hij hiervoor twee uitstekende albums afleverde) gewend waren.Maar door dezelfde maniakale zang van Clint Ruin zijn er natuurlijk ook raakvlakken.Een snoeiharde combinatie van Hardrock,industrial en noise met teksten die enkel dood en verderf voortbrengen.
Met één rustpunt,de door merg en been gaande ballade Someone Drowned in My Pool,dat meteen tot één van de hoogtepunten van het album mag worden gerekend.Andere uitschieters zijn voor mij Stumbo en het meeslepende en alles omverblazende slotnummer Fudge Punch,waarin the Doors nog even geciteerd worden.Komt op de latere cd versie nog het stampende Motorslug bij.
En aangezien de overige nummers daar qua niveau niet ver onder zitten is Dirtdish een voortreffelijke plaat geworden die helaas nooit een vervolg heeft gekregen.

RIP Roli....