A Flock of Seagulls - The Story of a Young Heart (1984)

Ik zit een beetje tussen de twee meningen hierboven in..

Ik vind deze 'The Story of a Young Heart' zeker niet van a tot z slap en troosteloos (behalve track 6 dan die ik echt haat!), maar ik ben het wel volledig met orbit eens dat het nummer 'The More You Live, the More You Love' de enige edelsteen is die deze plaat siert.

Op de hoes staat overigens een edelsteen afgebeeld (een rooie robijn, denk ik).
Maar ze hadden er beter nog een paar smaragden, safieren, topazen en diamanten aan toegevoegd waarbij elke edelsteen zou kunnen gestaan hebben voor een supernummer. Helaas... het heeft niet mogen zijn, het werd... ..een tulp!

In tegenstelling tot de debuutplaat die vol briljante nummers staat, vinden we er hier dus maar één. Ik ben het eens met perfume dat er ook nog wel enkele goeie nummers op de plaat staan. Geen edelstenen waar we het zoëven over hadden, maar gewoon mooie nummers. We zijn het dan wel weer niet eens over welke dat dan zijn, want ik kies als favorieten drie andere:
- 'The Story of a Young heart' (titelnummer)
- 'Never Again (The Dancer)'
- 'Remember David'.

Al de rest van de nummers (dat zijn dan exact de nummers die perfume opnoemde) vind ik de mindere goden. Veel te zeemzoeterig naar mijn smaak.

Grappig hoe vaak en meestal meningen alle kanten uit stuiteren, zo ook hier. Op het moment, NU, van een heuse vinyl re-release van hun eerste album, o.a. I Ran, staat deze, out of the blue, weer eens op. Ja ha, alle drie de AFOS platen van destijds staan nog hier, gelukkig ook nog in prima staat, kwestie van zuinig beleid dan ook. Wie drm auch sei, dit is en blijft ook voor mij hun beste en meest complete album ja. De overall sound hier beklijft ook na al die vele karen. Daarbij zijn de songs gewoon sterk m.i. Al blijft dit of course een persoonlijk iets ja. Vanaf opener the Story of a Young heart tot de afsluiter Suicide Day, blijft genieten. Prijsnummers nog immer en altijd de titelsong, Never Again, waan melodie, the More you live the more....Remember David en de laatste 3 songs. Dan heb ik ze bijna gehad ja. Het soundje, de songs op en top melodieus, fraai gitaarwerk, zo lekker eighties, kom op, genieten gewoon middels deze trip down memory lane. Daarna, helaas was het ook echt snel ten einde. Maar deze en de eerste 2, zeer te genieten. Ga ik ff kant 2 opzetten. En ja, Living in Heaven had er gewoon op moeten staan ja, stond enkel als bonus op de 12" van, ik dacht The Dancer, Never Again, destijds ook al op fraaie gekleurd vinyl. Voor mij absoluut ☆☆☆☆ yep.