John Coltrane - Settin' the Pace (1961)

Echt zo'n plaat waar je eigenlijk weinig negatiefs over kunt zeggen, maar waarvan ik niet denk dat ik hem nog héél vaak ga draaien. Coltrane speelt uitstekend, op moment van opname (maart 1958) was hij echt grote stappen aan het zetten als saxofonist, hoewel hij toen dit uiteindelijk door Prestige werd uitgebracht (eind 1961) alweer héél veel verder was. Toch horen we hier al vlagen van het moois dat nog ging komen.

Verder is het een beetje typische hardbop uit 1958, al is de beste solo inderdaad voor Garland in het openingsnummer. Indruk die blijft hangen is dat het allemaal erg voor de hand ligt, en dat de plaat toch een beetje ondersneeuwt binnen het imposante oeuvre van deze geweldige muzikant.