Imogen Heap - Ellipse (2009)

Zijn ondertussen al twee nummers te vinden op YouTube. First Train Home en Canvas. First Train Home vind ik niet super maar Canvas is echt een prachtig nummer. Ben zeer benieuwd naar de rest van het album!

Eindelijk weer een cd! Ik ben benieuwd!

De single was erg goed! Maar de release was door wat dingen zoals de album cover uitgesteld naar 24 geloof ik. Even wachten dus:)

Leaked !

Album wordt gestreamd via haar site: IMOGEN HEAP | ELLIPSE | Listen to Imogen Heap's new album Ellipse - imogenheap.com

Heb 'm nu 1 keer helemaal beluisterd, klinkt op het eerste gehoor weer erg fijn! Voor een uitgebreide beoordeling kom ik later nog wel eens terug, maar zal wel weer eens hoog kunnen gaan uitvallen.

Eigenlijk weet ik het niet zo goed met dit plaatje. Het is de eerste die ik van haar hoor.
Fijne stem, maar wel uit de categorie 'die hoor ik zo vaak, op wie lijkt ze nu ook al weer'.
Muzikaal gezien allemaal niet slecht maar ik kan me niet helemaal aan de indruk onttrekken dat het ook wel een beetje gezocht is hier en daar en op zich is er niks op tegen maar doe het dan ook goed. Imogen Heap is pop met een klein tegendraads randje maar daardoor weet zij mij nu net niet genoeg te grijpen. Het lijkt wel of ze een beetje gek wil zijn maar ze is het niet.
Een hoop twijfelachtige gevoelens van mijn kant en dat zou er haast voor zorgen dat ik de liedjes vergeet. Het zijn er 13 van, zoals ik al zei, pop met een dun scherp randje. Zet ik mijn kritieke punten op een lager pitje dan kan ik best zeggen te luisteren naar een alleraardigste cd en zal ik mild zijn met 3,5 glitters.

4 jaar na het prachtige Speak for Yourself is onze mysterieuze techfreak terug met een nieuw schijfje. Nu ik het album een aantal keer heb kunnen beluisteren kan ik ietwat gefundeerder oordelen.

Op de eerste plaats, we vinden hier geen Hide and Seek, hier zal ze bewust voor gekozen hebben en dit beschouw ik maar als positief, want anders zou het echt een gimmick van haar worden.

De opener, de single (hoorbaar), is weer Heap zoals we haar op haar oppervlakkigst kennen; een song duidelijk gericht op een groter publiek (hopend op die wereldwijde doorbraak). Maar een song in deze categorie klinkt bij haar toch altijd weer net even eigenwijzer, dit zal ook te maken hebben met de techy arrangementen (Let Go van Frou Frou is ook een mooi voorbeeld). En eigenlijk is er helemaal niets mis met dit liedje, sterke zanglijnen, een catchy refrein en een leuke climax aan het einde zorgen voor een sterk pakkend geheel. Echter had het voor mijn gevoel net iets steviger gemogen.

Hoewel er een paar songs tussen zitten die, op dit moment, ietwat anoniem op mij overkomen bevat dit schijfje weer een aantal prijsnummers:

Earth, opgebouwd uit veelal vocalen, toont een staaltje van Heaps vocale kwaliteiten en feel voor harmonieën. Een song als deze komt goed tot zijn recht door een koptelefoon!

Little Bird, bewust klein gehouden qua arrangement, steelt vooral aan het einde de show wanneer de vocale paletten weer worden ingezet. Het blijft knap hoe ze al deze vocalen kan laten samenkomen tot een geheel en dat het nergens rommelig klinkt.

Aha!, een song waar ik de rillingen van krijg, laat Heaps dark side zien. Waar deze een vrij prominente plek had op I Megaphone was deze op Speak for Yourself ver te zoeken. Gelukkig gaat ze op deze song weer lekker los. Hier is ze duidelijk in haar element en dat hoor je. Het lekker donkere en enge arrangement maakt deze song tot een van mijn favorieten.

The Fire, eigenlijk een instrumentale opmaat naar Canvas, maar door het gevoelige ingetogen pianospel het vermelden waard.

Canvas, een hypnotiserende song waar een kalmerende werking vanuit gaat. De piano geeft de song meer emotionele lading wat zeker binnen deze song uitstekend werkt.

Half Life, de sluiter. The moment I said it, de afsluiter van voorganger Speak for Yourself, was een zeer ruimtelijke song met een prachtige eruptie aan het eind. Met Half Life gaat ze voor de ingetogen afsluiting. Het kleinste nummer op het album. Heel klein gezongen, ook. Hoewel de song op het eerste gehoor weinig indruk maakte heeft deze zich nu in mijn hart genesteld. Een prachtige lullaby waar ze de emotionele snaar weet te raken.

Overall genomen is dit weer een fijn album geworden. Het is voor mijn gevoel ook consistenter dan voorganger Speak for Yourself hoewel het niveau van de hoogtepunten van dat album hier net niet wordt gehaald (hoewel het erg weinig scheelt).
Bij sommige songs komt de emotie helaas niet echt op me over.
Het lijkt alsof Heap zich soms opzettelijk inhoudt en soms klinkt ze wat gereserveerd en gesloten, dat is jammer. Het geheel had mijns inziens net iets meer kunnen, en mogen, knallen, zoals op I Megaphone, waar zo nog iets ruwer en onbehoudend klinkt.
Maar gelukkig overschaduwen de positieve punten deze puntjes van kritiek ruimschoots en kan ik rustig 4 sterren bijschrijven.

****

Ik vond het een beetje tegenvallen! De 2 uitgelekte nummers waren wel de top van het album. Aardig wat nummers, weining waar ik echt van opkijk. Wel erg jammer, want ik had aardig wat verwacht van haar!

Ik vind het juist zo'n vooruitgang op het vorige album. Deze is instrumentaal rijker, waardoor je prachtige nummers krijgt als Bad Body Double, Aha! en Canvas. Ik kan er wel van genieten, meer nog dan Speak for Yourself.

Inderdaad zeg! Ik ga dit ook maar eens checken.

Wie zegt dat het een achteruitgang is tov "Speak for Yourself" moet volgens mij echt eens beter luisteren. Imogen biedt hier echt wel veel meer kwaliteit.

Heb ook haar blogs gevolgd en dus the making of. En ik heb immens veel respect voor haar. Zo'n talent vind je niet veel. Op dit album heb ik zo lang zitten wachten en het is het meer dan waard geweest.

Heb de laatste periode van het maken van deze plaat goed gevolgd via Youtube maar om een of andere reden nog nooit aangeschaft. Dat dus maar gisteren ff gecorrigeerd en de dubbel-cd editie rechtstreeks bij haar besteld. En binnenkort komt dan nog de dvd met de hele making-of documentaire (die dus weer anders is dan alle making-of videos op Youtube).

Cd binnen en heb net een aangename 50 minuten doorgebracht met voor het eerst luisteren naar dit album. Wat een heerlijk album is. En als bonus heb ik er nog een de extra schijf bij met de instrumentale versies die vreemd genoeg ook zonder de hoofdmelodie en zangpartijen prima blijken te werken op die manier.

Mooi album dit, met verschillende stijlen maar altijd mooie stem.
Ik vind alleen Between Sheets wat minder de rest is erg gevoelig met mooi productie werk.
Ik ga maar eens wat meer van haar checken. 4*