MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

The Spencer Davis Group - Eight Gigs a Week (1996)

Alternatieve titel: The Steve Winwood Years

mijn stem
4,40 (5)
5 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Island

  1. Dimples (2:19)
  2. I Can't Stand It (2:09)
  3. Jump Back (1:43)
  4. Here Right Now (3:12)
  5. Searchin' (2:38)
  6. Midnight Train (2:40)
  7. It's Gonna Work Out Fine (3:03)
  8. My Babe (2:38)
  9. Kansas City (4:18)
  10. Every Little Bit Hurts (3:27)
  11. Sittin' & Thinkin' (2:57)
  12. I'm Blue (Gong Gong Song) (2:40)
  13. She Put the Hurt on Me (2:40)
  14. I'll Drown in My Own Tears (4:27)
  15. I'm Getting Better (2:11)
  16. Goodbye Stevie (2:22)
  17. Strong Love (2:14)
  18. Georgia on My Mind (4:39)
  19. It Hurts Me So (2:54)
  20. Oh! Pretty Woman (3:20)
  21. Look Away (2:41)
  22. This Hammer (2:15)
  23. Please Do Something (2:23)
  24. Keep on Running (2:46)
  25. Let Me Down Easy (3:00)
  26. Somebody Help Me (2:01)
  27. Watch Your Step (2:52)
  28. Nobody Knows You When You're Down and Out (3:52)
  29. Midnight Special (2:13)
  30. When I Come Home (1:57)
  31. High Time Baby (2:41)
  32. Hey Darling (4:46)
  33. I Washed My Hands in Muddy Water (2:35)
  34. You Must Believe Me (2:44)
  35. Trampoline (2:27)
  36. Since I Met You Baby (3:27)
  37. Mean Woman Blues (3:13)
  38. Dust My Blues (2:37)
  39. When a Man Loves a Woman (3:09)
  40. Neighbour Neighbour (3:19)
  41. On the Green Light (3:05)
  42. Stevie's Blues (3:47)
  43. Take This Hurt Off Me (2:45)
  44. Stevie's Groove (2:45)
  45. I Can't Get Enough of It (3:43)
  46. Waltz for Lumumba (4:19)
  47. Together Till the End of Time (2:51)
  48. Gimme Some Lovin' (2:58)
  49. Back into My Life Again (2:25)
  50. I'm a Man (2:56)
  51. Blues in F (3:27)
totale tijdsduur: 2:30:30
zoeken in:
avatar van LucM
4,5
Een wel zeer volledige compilatie van The Spencer Davis Group met zanger Steve Winwood die over een prachtige stem beschikt.
"Keep on Running", "Gimme Some Lovin'" en "I'm a Man" zijn uitstekende popklassiekers, de overige nummers doen er nauwelijks voor onder.

avatar van Droombolus
3,5
Een veel kompletere verzameling van de Winwood periode gaan we helaas nog niet tegenkomen. Helaas, inderdaad, want waarom hebben de f*ck*ng samenstellers niet zowel de UK als de US uitvoering van Gimme Some Lovin' er op gezet ? Halve punt aftrek ...........

avatar
Droombolus schreef:
Een veel kompletere verzameling van de Winwood periode gaan we helaas nog niet tegenkomen. Helaas, inderdaad, want waarom hebben die f*ck*ng engelsen de US uitvoering van Gimme Some Lovin' er niet op gezet ? Halve punt aftrek ...........
Welk nummer staat er dan 48?

avatar van Droombolus
3,5
Hmm Ad, da's 1 keer Gimme Some Lovin', in de UK uitvoering als ik me goed herinner. Mijn probleem is dat niet zowel de UK als de US uitvoering er op staan, 2x Gimme Some Lovin' dus in totaal verschillende eindmixen: de US uitvoering heeft er een dameskoortje achter en een lading vette percussie die op de UK uitvoering totaal ontbreken waardoor het nummer echt totaal anders klnkt. Zoals je ziet had ik mijn post ook al wat verduidelijkt terwijl jij nog zat te tiepelen .......

avatar
Droombolus schreef:
Zoals je ziet had ik mijn post ook al wat verduidelijkt terwijl jij nog zat te tiepelen .......
Tja, daar ik niks aan doen. Blijft wel een feit dat het een probleem is dat je bij alle verzamelaars hebt. Je maakt nooit iedereen gelukkig.

avatar van Droombolus
3,5
Ik heb 'm eindelijk maar eens in laten vliegen en ik ben weer onder de indruk van hoe goed deze jongens waren in de breedte. Alleen de nummers die Spencer Davis zelf zingt klinken echt zwaar gedateerd. ( Toen nog ) Stevie Winwood zingt en speelt de sterren van de hemel en broer Muff en Pete York vormden een van de betere ritmesekties van de 60s. Terwijl ik de eerste 2 Traffic LPs heel hoog heb zitten durf ik zelfs te zeggen dat Stevie kwa zang nooit meer zo goed ( en vooral ook natuurlijk ) geklonken heeft als bij de SDG.

Sentimentele faves blijven vooral Strong Love, Every Little Bit Hurts, Nobody Knows You When You're Down And Out en het buitenaards goeie I'm A Man. Het is maar goed dat Stevie na die laatste vertrok want daar hadden ze nooit een behoorlijke opvolger voor kunnen vinden.........

avatar van BoyOnHeavenHill
4,5
Nou ja, naast die Amerikaanse mix van Gimme some lovin' ontbreekt er dan ook nog een nummer waar in het boekje gewag van wordt gemaakt, Det war in Schöneburg, een Duitse traditional die ze omstreeks 1967 in Hamburg opnamen om de Duitse markt (èn docent Duits Spencer Davis zelf) te plezieren – wie het aandurft kan het op YouTube vinden. Gelukkig staat hier verder heel veel moois op (en, eerlijk is eerlijk, ook wel wat onbenulligs), want naast de 36 nummers van de drie elpees staan er nog 13 B-kantjes, live-opnames en nummers van EP's op, plus natuurlijk de twee briljante maar nooit op de studioplaten verschenen singles Gimme some lovin' en I'm a man.
        Twee dingen die me storen. Ten eerste : waarom staat alles hier niet normaal in chronologische volgorde op? Ik kan het nog begrijpen wanneer een compilatie begint met de belangrijkste hit(s), maar van de vijf grote hits van deze band staat er één aan het begin van CD2, één op plaats vijf en drie helemaal achteraan een CD, en verder kun je de drie studioalbums wel een beetje op volgorde vinden maar staan de nummers ervan allemaal dwars door elkaar. Een echt goede chronologische volgorde had juist mooi doen uitkomen hoe Steve Winwood binnen korte tijd evolueerde van een veelbelovende jonge zanger naar een gouden strot dat zelfs aan middelmatige nummers nog een grote meerwaarde kon geven, maar ook had je zo kunnen horen hoe de band als geheel ook steeds sterker en "losser" wordt, zodat zelfs een redelijk niemendalletje als Back into my life again een onweerstaanbare groove meekrijgt (en natuurlijk culmineerde die groei in die geweldige laatste twee singles).
        En verder hoor ik af en toe geluidjes die ik niet anders dan als vinyltikken kan interpreteren, bijvoorbeeld op Here right now voordat na ongeveer 10 seconden de gitaar invalt, en gedurende de laatste seconden van de piano-fadeout van It hurts me so. Heel vreemd, ik kan me niet voorstellen dat dit echt zo is, maar wanneer ik ze op mijn WAV-editor duidelijk zie (en ze daarmee ook kan wegpoetsen) weet ik toch niet wat ik hiervan moet denken.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 20:01 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 20:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.