Frank Zappa - Them or Us (1984)

Weer een prima Zappa-album met een afwisseling van gekte, geniale gitaarsolo's en 50's-doo-wop. Dit lijkt mij toch één van de meest toegankelijke Zappa-albums die ik tot nu toe gehoord heb. Niet het allerbeste Zappa-album maar toch zeker 4* waard.

Ik ben het niet zo heel vaak met LucM eens maar hierin kan ik mij zeker vinden voor wat betreft: niet de beste, wel heel toegankelijk. Het is een prima instapper.

Pracht plaat dit.

Enorm gitaar georienteerd vooral.

Vreemd dat deze zo laag beoordeeld word, want vind hem bijna van Sheik Yerbouti niveau, en zelfs beter dan Joe's Garage Acts I II III.

De jaren 80 waarin Frank muzikaal weer eens alle kanten opschoot: 5 LP's vol gitaarsolo's, album met 1 thema, een soundtrack, orkestrale opnames met LSO, synclavieralbums, een soort van geflipte Broadway musical, politieke muziek, hoogtepunten uit live-optredens en alvast 1 plaat vol live materiaal uit 1988.

Dit bovenstaande in gedachten nemend, is Them Or Us waarschijnlijk wel de meest geschikte en toegankelijkste jaren 80 plaat van De Snor en 1 van mijn persoonlijke favorieten uit dat decennium.

Beter dan Joe's Garage kan je eigenlijk niet zeggen, het zijn 2 volstrekt verschillende groepen en periodes en bovendien is Joe's Garage een conceptalbum en Them Or Us bestaat meer uit ''losse flodders''.

Toch is voor mij Joe's Garage van deze 2 in elk geval de beste en dat komt toch omdat de band waar Zappa op dat album mee ten tonele verschijnt 1 van mijn meest geliefde Zappa-formaties is, met grote helden Vinnie Colaiuta, Danny Walley en Ike Willis in de basis.
En bovendien is 1978/1979 (voor mij althans) toch nog steeds 1 van de beste jaren wat betreft de kundigheid voor Zappa's gitaarsolo's

Voor maar ... 5 Euro.... bij een rommelmarkt gekocht. ..... Machtige Steve Vai voor het eerst in de picture
vordat hij doorbrak als Hard rock gitarist bij Alcatrazz als vervanger van malmsteen !!!

Vai deed ook al mee op You Are What You Is, Ship Arriving To Late... en Man From Utopia

Op Them Or Us mag hij wel lekker los op Stevie's Spanking bijvoorbeeld.

Toch is Steve Vai maar 1 van de vele muzikanten, je pikt hem er wel uit maar is niet overheersend aanwezig.
Deze plaat is ongelooflijk goed geproduceerd voor die tijd, volgens mij een DDD uitgave.

Weet niet ik heb hem op lp

Da's niet zo'n probleem, die klinkt bijna net zo goed en is ook digitaal opgenomen

Weer een feestje om naar te luisteren dit eclectische album. Zappa verweeft op een welhaast nonchalante wijze de zoete rock 'n' roll uit de jaren vijftig in zijn muziek met zijn onmiskenbare humor. Titels als Truck Driver Divorce, Baby, Take Your Teeth Out of Frogs with Dirth Little Lips geven daarvan blijk, maar ondertussen wordt er wel sterk gemusiceerd, o.a. ook door Stevie Vai, die zijn eigen dubieuze eerbetoon krijgt met Stevie's Spanking.
Een plaat die je gerust meerdere keren kunt draaien om zo de details van dit Them or Us meer voor ogen te krijgen.

Franse acteur Gerard Depardieu plast in gangpad vliegtuig...

Clever bruggetje

Ze zijn daar bij de Zappa's nu echt officieel de weg kwijt !!!

Op de officiele site bieden ze nu een aantal releases aan op vinyl, waaronder Them Or Us...

Prijs ? $250.00

Heb je wel een

zietur mar is inne te kope jonge vur die prijs!

ach, ooit begonnen met zappa vinyl, al snel beseft, krijg ik nooit meer kompleet , en dus gestopt en zelfs verkocht die plate

Dit is een onverwacht goede plaat. Het heeft eigenlijk alles tegen: stilistisch schiet het alle kanten op: doow-wop, comedy, guitaruitspattingen, verder heeft het een klinische jaren 80 productie en een nogal vreemde hoes..

Toch werkt het allemaal en is dit één van de meest vermakelijke 'latere' Zappa albums met veel briljante muzikale passages.

Van de albums met zang van Zappa is dit van zijn reguliere albums wel 1 van mijn favorieten.

Ik prefereer deze zelfs boven Sheik Yerbouti en Joe's Garage Acts.

Luister momenteel niet meer zoveel Zappa, maar het instrumentale werk heeft toch verreweg mijn voorkeur, al gaat deze maar ook Apostrophe en Over Nite Sensation er ook nog weleens in.

Ik heb er 50 van Zappa, leuk voor de heb, maar beluister er misschien een stuk of 15 nog af en toe van.

De rest eigenlijk zelden tot nooit.

25 was voor mij eigenlijk meer dan genoeg geweest, en daar zit deze ook zeker bij!, maar ja verzamelaarswoede he.

Nooit genoeg Zappa in huis he....

nee en snap de logica ook nog steeds niet echt

dat je zegt, ik hoef maar een bepaald aantal platen van een artiest in huis

in het geval van zappa, reeteveel diversiteit ,mis je dan een hoop

in het geval van een iron maiden snap ik het iets beter

Ik ben jullie niet he.

En nooit genoeg Zappa in huis is gewoon grote nonsens, een passie moet niet overslaan in een obsessie.

En daar waak ik voor.

Maakt niet uit want je draait toch altijd je favoriete albums van een artiest, meestal 1, 2 of 3 en in het geval Zappa 15, de rest blijft toch in de kast staan te verstoffen.

Dus... als je je wilt verdiepen in het werk van een bepaalde artiest of band, dan moet je er vooral niet voor zorgen dat je alles in huis haalt omdat je dan ongezond bezig bent?
Rare beredenering...

Dat is het hem nu juist, ik redeneer niet voor een ander, maar puur voor mezelf en hoe ik het zelf voel en hoe ik ermee bezig ben.

Ik hoef niet alles van iedere artiest tot de bodem uit te diepen.

Heb liever de beste albums van veel verschillende artiesten in huis dan de hele discografie van een paar artiesten.

Ik houd wel van een beetje muziek variatie, en Zappa ik wel divers, maar niet zo divers dat je alles zou moeten hebben gehoord om een goed oordeel te kunnen vellen over zijn muziek.

Nogmaals, voor mij persoonlijk waren rond de 20 a 25 albums mooi genoeg geweest.

Al moet ik zeggen dat ik ook niets wegdoe van die 50, vooral de eerste albums met de mothers, daar hoop ik nog steeds op dat die mij nog een keertje gaan bekoren.

Ik zal in het forum mijn defintieve Zappa top 25 eens gaan neerpennen.

Ik snap en respecteer je standpunt, want zelfs ik (die hier op MuMe geloof ik nogal bekend staat als Zappa-fundamentalist) heb niet alles van De Snor en dat hoeft mijn inziens ook helemaal niet.

Dat gezegd hebbende, 20 tot 25 albums van 1 artiest is toch een zeer behoorlijk aantal.
Want zeg nou zelf, hoeveel artiesten hebben uberhaupt zoveel albums uitgebracht ?

En voor Zappa is dat nog maar ongeveer een kwart van zijn officiele catalogus

Zappa heeft zelf ooit gezegd dat het niet KAN dat iemand AL zijn werk waardeert, wat ook wel aangeeft hoe divers het oeuvre is....

Je hoeft dus (natuurlijk) ook niet alles te bezitten van Zappa, mijn voorkeur heeft het echter wel....

Af en toe doe ik weer eens een krampachtige poging mijn toch al behoorlijk imposante Zappa collectie nog wat meer te vergroten.
Vandaar ook het besluit om over te gaan tot aanschaf van Feeding The Monkies... en de nieuwe 4CD met 2 optredens in Carnegie Hall 1971

Net zo'n rare beredenering als alle albums van de man maar lukraak een 5 te geven zeker?

“Waar is de maatschappijkritische Zappa naartoe?”

De vorige twee Zappa’s, London Symphony Orchestra en Boulez Conducts Zappa, kon ik niet zo smaken. Dit lijkt een terugkeer naar de toegankelijkere Zappa, wat geen verwijt van mijn kant is. Er moet geld in het laatje komen, dan kunnen de rekeningen worden betaald.

Is de opener The Closer You Are nog een onopvallende deuntje, dan hakt het bluesy In France er qua thema en teksten stevig in, met zang van Johnny Guitar Watson. Ya Hozna is bizar met zijn achterwaarts gezongen teksten maar met prachtige gitaarsolo van Steve Vai. Op Sharleena speelt Dweezil Zappa de gitaarsolo in. Truck Driver Divorce is voor mij slecht ingezongen maar vanaf anderhalve minuut is de rest instrumentaal. Het gevoel bekruipt mij dat Frank Zappa vroeger hiermee meer zou hebben gedaan qua teksten: scherper en scherpzinniger. Het is meer grappen en grollen. Stevie’s Spanking bevat stevige gitaarsolo’s van Dweezil en Steve.

De instrumentale nummers zijn ook vertegenwoordigd met Sinister Footwear II, Marque-Son’s Chicken en Them Or Us. Dit album klinkt me vertrouwder in de oren, er staan best mooie muziekjes op en muziekjes waar ik geen hoge dunk van heb (Baby, Take Your Teeth Out en Planet Of My Dreams). Op dit album onthoud ik In France, Stevie’s Spanking, Them Or Us en Whipping Post.

Heb je live versie van Sharleena al eens beluisterd?
Terug te vinden op YCDTOSA Vol. 3.
Prachtige liveregistratie!