Prince - Batman (1989)

Hé, McFly! Are you chicken?

NOBODY calls me.... (etc.)

Niet zijn beste werk maar toch een aantal uitschieters! Hoe is Batdance in godsnaam in elkaar is gezet, het gaat alle kanten op! Briljant! Scandalous is een geile ballad..
Ook het duet met Sheena Easton is een prachtig duet.
En natuurlijk Partyman met Candy Dulfer op de sax!

Deze plaat verdient veel meer dan zijn gemiddelde score van 2.71 en ik zal daar iets aan doen !! Voor mij gerust 3.5 ster voor de hele leuke songs als daar zijn :

The Future, Partyman en Batdance (met al die tempowisselingen en dat uniek uiterst funky stukje VICKY VALE !!! màn wat is dat zalige funk !!!!)

ik zit eens alle prince-albums langs te lopen en deze spreekt me wel aan!

hoe dan ook, niet een heel sterk album van de man. als ik me goed herinner stond Jack Nicholson erop dat 'the midget with the high heals' the soundtrack voor Batman maakte. uiteindelijk heeft hij de soundtrack niet gemaakt, maar dit album is er dan toch nog overgebleven. aantal goede nummers, maar geen goed album.

blijft overigens vreemd dat iemand een album bij een film uitbrengt die de soundtrack niet is. wel goede reclame voor de film.

Niet helemaal correct natuurlijk omdat er wel degelijk nummers in de film te horen waren. Maar de begeleidende soundtrack, nee dat ook niet.
Wat dan wel?
Laat ik allereerst voorop stellen dat je als fan in die tijd erg aan je trekken kwam: elk jaar een nieuw album was natuurlijk niet echt vervelend te noemen. Als je dan ook nog eens albums voorgeschoteld krijgt die je als uitmuntend ervaart dan is het toch even slikken als je voor het eerst sinds je fan-zijn een album te horen krijgt die je doet teleurstellen. Bij de single Batdance kreeg ik al wat twijfelachtige voorgevoelens. Het was toch wel een wat vreemd nummer en het klonk niet zo magisch als het eerdere werk. Kwam dit omdat het slechts geschreven was voor een film? Waren we toch te veel in de watten gelegd door de enorme hoeveelheid werk? (vergeet niet dat in die tijd ook vele outtakes en demo's rondslingerden en die waren vaak ook zeer de moeite waard).
Moeilijk te zeggen. In elk geval was het toch even slikken. Het klonk allemaal best leuk en het was een welkome aanvulling maar ik miste toch wel iets en ik kon mijn vinger er niet goed op leggen wat.
Het begint al bij The Future wat ik op zich een sterk nummer vind maar wat soms ook wat plat klinkt ondanks de orkestratie van Clare Fischer. Het nummer werd ook op single uitgebracht maar dan in een remix-versie wat leuk voor de dansvloer was.
Ook Electric Chair is een uitermate pakkend nummer met lekkere gitaar-arangementen, maar de electronica klinkt toch te hard en vind ik zelfs op bepaalde momenten lelijk te noemen. Het nieuwe geluid wat op dit album te horen is beviel (en bevalt) me duidelijk minder. Zeker geen slecht nummer, maar het zeer bijzondere is er wat van af.
De lelijke drumcomputer is ook hoorbaar op het ietwat kleffe duet met Sheena Easton The Arms Of Orion. Easton was al eerder te horen op het nummer U Got the Look en dit nummer staat overduidelijk in de schaduw daarvan. Ondanks dat het erg zoet is geef ik toe er regelmatig op weg te hebben gezwijmeld en kan ik het nog steeds niet laten mee te zingen.
Het vrolijke feestnummer Partyman is hier te horen in zijn korte versie. De langere gaat verder en daarop krijgt Candy Dulfer een hoofdrol: 'When I want sax I call Candy' en vervolgens mag Candy haar riedel blazen. Ook in de bijbehorende video-clip is ze te zien.
Hoe dit zo? Wel; toen Prince in 1988 in de Kuip optrad zou Dulfer het voorprogramma verzorgen. Echt op het allerlaatste moment blies Prince dit om onduidelijke redenen af. Dit viel uiteraard niet in goede aarde en Candy besloot een briefje te sturen waarin ze haar teleurstelling hierover uitte. Dat briefje kwam duidelijk aan bij Prince want de excuses volgde al snel en het werd goedgemaakt door deze zet haar mee te laten doen in Partyman. Dat Dulfer op latere albums mee mocht doen en ook regelmatig deel uitmaakte van zijn begeleidingsband kon niemand toen nog vermoeden laat staan hopen.
Op Vicki Waiting horen we weer de bekende Prince humor: 'I told the joke about the woman who asked her lover "Why is your organ so small?" He replied "I didn't know I was playin' in a cathedral." Vicki didn't laugh at all'.
Het is een bijzonder nummer maar helaas vind ik ook hier de electronica soms te schel en hard en daardoor wat lelijk klinken.
Verder beslist een heerlijk nummer.
Trust is behoorlijk doorsnee Prince-rampestamp-song. Over het lelijke geluid zal ik het niet meer hebben. Maar dat doorsnee-rampestamp per definitie nog niet staat voor slecht bewijst dit party-nummer ook wel weer. Het swingt als een tierelier en werkt zeker aanstekelijk.
Ook Lemon Crush is party-party. Niet geniaal of uitzonderlijk maar rechttoe, rechtaan droge funky pop.
Scandalous is een ballad zoals we het gewend zijn van Prince: zwoel en hier en daar wat hijgerig. Op de EP-versie werd dat gehijg hier en daar nog meer naar voren geschoven. De hijger in kwestie was overigens niemand minder dan Kim Basinger die de rol van Vicki Vale in de film vertolkt.
Het album eindigt met de eerste single Batdance, een nummer dat van de hak op de tak springt en bol staat van samples uit de film, onderbroken door het bekende Batmaaaaaaaan-thema, nu gezongen door Prince zelf.
Ondanks dat het een opmerkelijk nummer is werd het wel degelijk een grote hit.
Dat Prince met dit album sowieso een hit scoorde is niet zo heel verwonderlijk omdat het duidelijk meelifte op de enorme Batman-hype in die tijd. Prince was al lang een wereldster en dat hielp zeker ook mee, maar de fans begonnen waarschijnlijk wel te beseffen dat Prince aan zijn plafond zat en ook met minder werk op de proppen kon komen.
Gelukkig bleef hij graag op tournee gaan en in 1990 (een jaar na deze release) zou hij dan ook terugkeren op Nederlandse bodem om daar in de Rotterdamse Kuip zijn wereld-tour te starten. De zogeheten Nude-tour.

Waar Prince hier mee bezig is, is voor mij een raadsel. Ik kan 'm op geen nummer volgen. Het komt bijna over alsof hij te veel heeft willen doen, erg rommelige cd.

2,5 ster.

Een aardig album van Prince, meer niet. De balans slaat te ver door richting elektronica en de songs, hoewel ze er beslist mogen zijn, halen niet het peil van zijn vorige meesterwerken als "Purple Rain" en "Sign O' the Times". "Batdance" vind ik nog het beste nummer.

Een wat onderschat album. 'Partyman' maar vooral 'Trust' zijn pareltjes. Als je je de bijhorende stukjes film - met een dansende Jack Nicholson als The joker - erbij voorstelt als videoclip worden ze helemaal geweldig. Een al bij al sterke soundtrack bij een al even sterk (of sterker) Tim Burton-pareltje.

Geïnspireerd door de film die gisteren op tv was nog maar eens gedraaid. Blijft toch een akelig vrolijk album.

Lekker chaotisch plaatje en bijna alle 9 goed.The Arms Of Orion vind ik alleen een draak van het zuiverste water.Voor de rest prima composities al is het soms een beetje rommelig.De humor is gelukkig wel aanwezig en dat maakt het allemaal wat beter te behapstukken.Als hij de b-kanten uit deze periode nog op dit album zou hebben gezet (200 balloons en feel u up)zou dit een 5 sterren plaat zijn geweest.

Damn, die titelsong blijft echt een verdomd goed plaatje hoor

Chaotisch is idd een perfecte omschrijving. Zoveel breaks als Batdance heeft, echt geweldig: stop the press, who is that? Vicky Vale. Ooh yeah, I wanna bust that body.

Geniaal nummer nog steeds.

Ik vind Batdance juist het minste nummer van het album, samen met The Future. Alles daartussenin is wel absoluut de moeite waard met hoogtepunten Partyman, Trust en Scandalous.

vaak afgefikt, dit album.. vind ik onterecht. Logisch dat het geen 2e SOTT of Lovesexy is, maar dit album vind ik echt niet zo slecht, zoals zovelen dat wel vinden.

The future, electric chair, Vicki waiting zijn echt heel erg lekker, en eigenlijk is de rest ook gewoon goed...

Dus... als je dit album niet kent, laat je niet door de kritieken de verkeerde kant op wijzen.. probeer het zelf eens...

Batman is misschien wel HET album dat Prince-fans verdeeld. Door de ene groep verguisd, door de andere geliefd. Ik behoor tot de laatste groep. De elektronische popliedjes ademen precies de sfeer die de film bij mij ook oproept. Ik ga zelfs zo ver om dit album 4 sterren te geven. Misschien is dat gekoppeld aan de nostalgie van die tijd en deze versie van Batman die voor mij nog steeds de allerbeste verfilming van de vleermuisman inhoudt.

maar half geslaagd project van prince , scandalous is veruit het beste nummer , maar de rest is zeker zo speciaal niet .

Ik hou ook wel van dit album. Het knappe The Future, het mooie The Arms of Orion, het geschifte Partyman, het opzwepende Lemon Crush, het keiharde Batdance. Love it!

'The Future' en 'The Arms of Orion' zijn de uitschieters op dit album vind ik en in mindere mate 'Scandalous'. De rest is niet vervelend maar ook zeker niet geweldig.

Nogal middelmatig album van Prince.

Het duurt bovendien te lang voor het album pas echt een beetje op gang komt. 'Partyman', 'Vicki Waiting' en 'Trust' zijn prima (hoewel ook geen nieuwe 'Controversy's'), maar al het voorgaande en wat volgt boeit me niet echt.

'Partyman' komt live trouwens beter tot zijn recht, zoals Prince ook deze tour bewees.

Lekkere album niet meer en niet minder .

Goed album (goeie film) Van Prince ben ik geen fan mijn vader wel die had toen ook een mini cd single van Prince met onder andere het nummer Batdance er op en 1001 Balloons geweldig is die daar kan je echt op swingen, net als op dit album goeie nummers de beste vindt ik nog het nummer The Future. 3,5*

Laatst heb ik nog een 3cd album gekocht met de titel Batmania maar staat die ook op MM??? Trouwens erg goed dat album daar staan alle soundtrack op.

Iemand bekend met het nummer Dance with the Devil? Het was oorspronkelijk de bedoeling dat dit 8 minuten durende nummer het album zou afsluiten maar Prince vond het te donker en verving het op het allerlaatste moment door Batdance.

Jammer dat dit sterke nummer het niet gehaald heeft en nooit een officiële release heeft gekregen. Machtig mooie afsluiter was het geweest, donker of niet.

Sowieso is Batdance een raar allegaartje van alle nummer bij elkaar. Het was zelfs de allereerste single. Heb het altijd een heel vreemde keuze gevonden, dus ja, ook ik had liever Dance with the devil gezien op dit album. En zo kan ik nog wel een paar nummers noemen uit die periode.

TOch vind ik het geen slecht album, ook niet na al die jaren. Na SOTT en Lovesexy zwaar afgebrand door menigeen.. onterecht naar mijn mening.

Vreemd dat dit album zo wordt bekritiseerd. Ik ken alle albums van Prince en ja, deze wijkt wellicht wat af van de andere platen uit zijn periode, maar de liedjes die er op staan vind ik echt heel goed in elkaar zitten. The Future en Batdance bevatten geniale momenten. Arms Of Orion is een prachtige ballad en Partyman + Trust geven je zoveel energie. Ook vind ik Prince hier op de een of andere manier mooier en menselijker zingen dan op zijn andere albums.

Dat verhaal 'Dance With The Devil' kon ik nog niet. Ik ga eens kijken of dat nummer ergens te beluisteren is.

Ik vond het toen al heel raar en nu nog steeds. Het staat vol met heerlijke funknummers (zie commentaar RobinB hierboven mij) en kijk nou eens naar Partyman: deze afgelopen tour en ook vorig jaar een live-favoriet.

Ik luister overigens op dit moment naar Partyman, op een soundboard opname van Live in Tokyo met aansluitend What Have You Done For Me Lately en daarvoor Batdance. Echt geweldig! Het nummer erna is trouwens Baby I'm A Star, wat ook precies in de sfeer van deze nummers en van dit album past. Dat alleen al zegt genoeg positiefs over dit album.

Ben nu met volume op 10 Dance with the devil aan het luisteren.... eeuwig zonde dat dit niet op dit album terecht is gekomen zeg....

Dance With The Devil is inderdaad erg sterk!!
Past inderdaad niet op dit album, daarvoor is het gewoon te goed.

Voor mij waren 1984-88 het hoogtepunt voor Prince; een creatieve uitspatting die alleen door de Beatles werd geëvenaard. Helaas houdt hij met dit tussendoortje die kwaliteit niet vol en vindt hij wat mij betreft nooit meer zijn topvorm terug (incidenteel met nummers maar niet een geheel album)

Het einde van de jaren '80 leverde wel degelijk nog een lekkere funkplaat op van deze grote kleine man. Vanwege de wel erg goede tot briljante voorgangers in dit decennium komt deze Batman soundtrack er een beetje bekaaid af bij de fans. En eigenlijk is dat niet terecht. Als ik 'm nu in 2014 opzet, hoor ik een (erg) goede plaat, met flink wat (erg) goede funknummers en 1 fraaie soulballad. Maar, maar, ook in 1989 was ik al niet zo negatief als sommige andere Prince fans. Ok, dit was misschien wat commerciëler, maar verkeerd kon je dit bepaald niet noemen.

The Future & Electric Chair zijn echt goede funknummers. The Arms of Orion is een aardig duet met Sheena Easton, maar niet heel bijzonder. Maar dan Partyman met de gillende gitaar en stem van Prince, de piano en de heerlijke chaos: lekker hoor! En daarna Vicki Waiting: een prima song die enigszins voortborduurt op de stijl van Around the World In A Day.

Trust loopt zooo lekker, heerlijke beat zit daarin. Ook met het ritme van Lemon Crush is weinig mis. Scandalous is een schandalig sexy soulballad. En Batdance, de uitsmijter, is chaotische funk op zijn allerbest. Get the Funk Up! Go, go, go with a smile!
En zo zijn kant A en B beiden de moeite meer dan waard. Heerlijke Prince funk, met een enkele soulballad, wat wil een mens nog meer?

And where is the Batman?

Behoorlijk wisselvallige plaat. Nummers als The Future en Electric Chair zijn geinig te noemen. Party Man is behoorlijk sterk. Batdance vind ik subliem. De rest van de plaat kan mij een stuk minder berkoren. Soms zelfs een tikkeltje saai.