Black Poets - Innocents and Thieves (2009)

Ik vind het verbazingwekkend dat dit album nog door niemand hier opgemerkt is. Iedereen kent Interpol en Editors, White Lies is gelanceerd als de next big thing en Black Poets? Het bleef stil... tot nog toe. (Ok, ik begrijp het wel, het ligt niet in de winkels, maar dan nog, wel in de mijne. )

En dat terwijl ik, toen ik het album voor het eerst hoorde, direct dacht dat dit wel een flinke mediaboost zou krijgen en de band binnen de kortste keren flink in de picture zou staan. Conclusie is dat ik minder commercieel inzicht heb dan ik dacht, maar ook mezelf minder goed ken dan ik dacht. Ik vond het album in eerste instantie namelijk maar een soort na-aperij van de bekende bestaande nu-wave acts. Dat was een beetje mijn allereerste indruk.

Maar wat gebeurde er... ik gaf het een kans. Ik bleef het zo nu en dan draaien, het ging mee op een weekendje Ardennen en het groeide. Wat ik ontdekte is dat er gevoel in zit, meer gevoel dan ik bij de meeste bekendere nu-wave bands opvang.
De zanger heeft een vrij donkere stem, maar zingt melodieus en met gevoel. De nummers dragen een sombere sfeer, maar zijn niet gitzwart of gemaakt donker of overgeproduceerd met als gevolg dat ik steeds meer het idee heb naar iets mooi puurs te luisteren en dat doet me goed.

In vogelvlucht:
Mistakes is als hapklare brokken, een leuke opener (na het weinigzeggende piano-introotje) om de massa mee te krijgen, maar krijgt me niet echt mee.
Een nummer als Point of View begint me steeds meer in zijn greep te krijgen met het pakkende refrein en loopt uit in het prachtige kippevelmoment: "And I don't want to feel... anything at all, anything at all..."”
Naivity, Joy Division invloeden komen om de hoek kijken.
Paris 1932 wordt voornamelijk gedragen door de heerlijke uithaal: "Would you take off your face when the lights go out?"”
Amnesty is geen onaardig nummer maar springt er niet echt uit. Ik moet even aan R.E.M. denken bij sommige stukjes.
Innocents and Thieves is mooi en duidelijk een nummer dat wat tijd nodig heeft om te groeien. Zo’n nummer dat je af en toe even los van het album moet luisteren, omdat het wat extra aandacht nodig heeft.
You Fade Away begint met een lekker basloopje gedompeld in een onheilspellend sfeergeluidje. Ik vind de zang wat gehaast klinken. Het stukje dat begint op 1:54 vind ik erg mooi en is een welkome afwisseling die ze van mij wat verder hadden mogen uitbouwen.
Op dit punt van het album aanbeland merk ik goed wat voor sombere sfeer dit album heeft. Het is geen plaat die je even flierefluitend wegluistert.
Mogelijk dat Low Level Clouds daarom net even te veel van het goede (of van hetzelfde) lijkt te worden, hoewel het helemaal geen slecht nummer is; mooie stukje: "Something's got to give..., my love..."
Modern Movement bevat een zwevend synthgeluid en op sommige stukken een Curish gitaarsoundje. Halverwege worden we verrast en komen we op een instrumentaal stukje dat me sterk doet denken aan hoe November Rain (G 'n R) de finale inluidt, alleen dan in een noisy vorm.
Irene, een zeer waardige afsluiter van het album die begint met een piano-intro dat wordt overgenomen door de gitaar en opbouwt tot een prachtige gevoelige ballad die kippevelmomenten oplevert: "How does it feel when you're in love, how does feel when you're alone? Irene..."

Ik vind dit een plaat die zeker de moeite waard is om wat meer aandacht te krijgen en ik weet ook zeker dat er hier wel liefhebbers voor zijn. Op hun Myspace zijn een aantal nummers te beluisteren waaronder het prachtige Irene.

Innocents and Thieves was produced by Pete Abbott (Editors/ Guillemots/ Athlete/ Spiritualized) by creating an album using nothing but 70’s and 80’s analogue equipment the band have given this album genuine personality, and reinforced the roots of their music. It was then given a modern twist by renowned mastering engineer John Davis (White Lies/ Bloc Party/ Kaiser Chiefs).

Wanneer wordt dit album opgepikt door de liefhebbers?

Dat kan nog wel even duren denk ik - als het ooit gaat doorbreken. Het is namelijk (mijn inziens) niet heel erg verrassend of vernieuwend dus is het een kwestie van hoe graag deze heren willen doorbreken (dus reclame maken op radio en etc) en hoe graag de platenmaatschappij het wilt.

Want natuurlijk, er hebben wel grote namen aan de productie van dit album, maar doordat het niet heel verrassend of vernieuwend is, zal slechts een enkeling zeer gecharmeerd raken door de muziek (jij) en komt de massa pas als de 'belangrijke mensen (a.k.a. dj's) 'het gaan waarderen.

Ik zit niet te wachten op een massa (sterker nog: ik haat massa's en heb het ook niet over de massa maar over liefhebbers), maar iets meer enkelingen zou leuk zijn toch? Ik weet namelijk zeker dat wel wat meer mensen het album zullen kunnen waarderen. Noem mij trouwens eens een album dat dit jaar is uitgebracht dat verrassend en vernieuwend is. Dat zijn er in elk geval niet veel. Als het maar lekkere muziek is, lijkt mij voldoende om mensen te interesseren. De praktijk levert het bewijs volop.

Decorate Decorate - Instructions
The Hickey Underworld - The Hickey Underworld
Feeding Fingers - Baby Teeth
Reptile71 - In Dust
Audra - Everything Changes
Der Zerfall - Der Zerfall

Om toch een lijstje te noemen met albums die ik persoonlijk beter vind. Maar inderdaad, een album hoeft niet per se vernieuwend te zijn. Ik denk alleen dat het niveau van dit album toch net te laag ligt om een ander album te verslaan om de strijd wie er in de cd-speler mag.

Uiteraard kan je die andere albums beter vinden (en vele zijn dat ook ) maar het woordje 'vernieuwend' vind ik onbelangrijk. Ik zal nooit zeggen dat dit het beste is wat er op het moment is, maar ik heb ontdekt dat het wel een groeiplaat is en ik kan er met plezier naar luisteren. Het niveau is voor mij dus hoog genoeg om gedraaid te mogen worden.

Anyway, binnenkort gaan meer mensen het album leren kennen. Dat is zeker.

1e luisterbeurt beviel goed, maar moet groeien inderdaad. Binnenkort my vote

3e nummer doet me by vlagen enorm aan Vaux denken trouwens

Met Editors en zeker Interpol heeft dit plaatje niets te maken. Ik vind het niet zo geweldig. Het mist inhoud. Niet mijn ding derhalve.

Eigenlijk veerde ik pas bij 't laatste nummer op. De rest mist geen inhoud denk ik, het mist het vermogen om te boeien (Door middel van bijvoorbeeld pakkende melodieen of rifjes. Deze bespeur ik te weinig). Het kabbelt maar wat voort heb ik 't idee zonder echt interessant te worden.

Maarja what can I say, na 5 luisterbeurten.

+ Heel veel voor laatste track, dat dan weer wel

op myspace paar nummers gehoord
in tijden niet zo'n amateuristisch mislukt bandje gehoord

Ik vind het juist wel lekker, niet te moeilijk (en wat mij betreft juist weer wél pakkende melodieen), flink meezingen, leuke stem, en stukken minder 'gemaakt' dan bv een White Lies
Ik zet altijd wel hoog in met mn stemmen omdat ik het nu dan heel veel luister en kan waarderen...voorlopig verveelt het me niet.

White Lies is wel van een hogere klasse, maar prima plaat verder met duidelijke Bauhaus invloeden.

Ben ik het niet mee eens. White Lies is een glad gestreken productie en deze is een stuk ruwer en WL heeft een meer commerciële formule. Qua klasse zou ik geen onderscheid durven maken en al zeker niet zomaar WL hierboven plaatsen. Gevoelsmatig doet dit album me meer, er gaat een puurder gevoel vanuit. Uiteraard is dat slechts mijn persoonlijke ervaring.

Ik reageer op jouw vriendin, die haalt White Lies aan.
White Lies doet het internationaal goed, en dat heeft niet alleen te maken met een gladde productie; ook met nummers die gelijk blijven hangen.

Ik snapte dat je op mijn opmerking reageerde, met gemaakt bedoelde ik niet persé de productie inderdaad. Ik snap best dat de nummers snel blijven hangen en vind de cd van White Lies ook echt niet verkeerd. Maar bij Black Poets zit er meer iets in wat me raakt, iets rauwers en puurders ofzoiets. White Lies komt me allemaal (in vergelijking) net iets te bedacht over ofzo.

Ik vind het altijd lastig om te beschrijven waarom ik iets goed vind of niet, kan nooit zo goed inhoudelijk op de muziek ingaan. Daarom gaat het bij mij altijd meer om het gevoel wat iets bij me oproept.

Black Poets lopen daarin iets voor op White Lies in mijn ogen, hoewel White Lies ook wel weer een lekkere meebrul-cd heeft gemaakt.
Ik geef ze trouwens allebei 4*, vond de 4,5* die ik eerst had bedacht voor dit album iets te impulsief.
Dus wat mij betreft twee goede albums maar met een verschillende emotionele lading en voor verschillende momenten. Black Poets kan ik lekker voor gaan zitten om te luisteren terwijl White Lies bij mij meer hard op kan staan als ik ondertussen ergens mee bezig ben in huis ofzoiets.

Ik erger me er gewoon aan dat een Bowie of Bauhaus cloon op MuMe vaak de hemel in geschreven wordt, en een band met dezelfde kledingstijl, en ik geef toe, een vergelijkbare Joy Division drummer af gekraakt wordt.

Prima album dit, maar zeker niet orgineel.

Ach ja, bands die snel populair zijn, zoals White Lies worden dan snel gezien als hype en op MuMe zijn mensen dan soms erg snel met afkraken... (vertel mij wat, ik hou van Tool )
Ik kan me er weinig van aantrekken, als ik het goed vind dan kan het me niet schelen wat de rest van de mensheid er van vindt.

Inderdaad is dit album niet ontzettend vernieuwend of origineel, dat is naar mijn mening To Lose My Life ook niet, maar dat hoeft ook niet altijd toch? Muziek kan gewoon lekker zijn zonder grensverleggend te zijn.

Dat nummers blijven hangen is onderdeel van een commerciële formule, vind ik. Ik vind dat de nummers op dit album een veel langere inwerktijd nodig hebben dan de nummers van White Lies, mede daarom vind ik WL commerciëler. Dat wil niet zeggen dat het geen lekkere muziek is, want WL vind ik een lekker album hebben, vnl. omdat het zo lekker makkelijk in het gehoor ligt. Voor mij is dat echt lichte korst (hapt lekker makkelijk weg, jaja ik vind WL vrolijk!) en dit een wat zwaardere korst (zowel wat somberder als dat het geen meezingers zijn na één keer draaien). Het geeft niet zo zeer een klasseverschil aan naar mijn mening. Op het gebied van nummers die direct blijven hangen en makkelijk in het gehoor liggen is WL in elk geval beter, althans op hun album.

Ik zeg ook nergens dat dit album origineel is. Ik hoef niet zo nodig originaliteit te horen. Het moet gewoon klikken met mij en een album.

Sorry van je ergernis DR, maar heeft niks met mij te maken toch? Ik ben nogal eens enthousiast over albums waar verder geen kip naar omkijkt, zoals dit album bijv. Ik vind dit trouwens ook niet lijken op Bauhaus en Bowie en er is verder niemand die dit de hemel in prijst dus ik hoef me niet aangesproken te voelen.

Nee, heeft zeker niks met jou te maken.

Het gaat mij er om dat er tegenwoordig vaak niet verder dan Bowie, en ook Bauhaus wordt gekeken.
Bauhaus is trouwens ook terug te herleiden tot Bowie, maar die hadden ook duidelijk respect voor hem.

Persoonlijk vind ik WL het jaren 80 gevoel ademen. Die periode klonk gewoon ook gelikt.
Ze halen ook bands aan waar door velen niet op terug worden gegrepen (Ultravox, Tears for Fears, Alphaville e.d.).
Daardoor vind ik ze persoonlijk wel veelzijdiger.

Dit album heeft dan ook voor mij geen raakvlakken met WL, dus ik begrijp niet helemaal waarom WL wordt aan gehaald.

Led Zeppelin wordt toch ook niet vergeleken met The Beatles?
Radiohead ook niet met Metallica.

Als liefhebber van dit soort bands heb ik ook eens een aantal songs beluisterd. Op het eerste gehoor vind ik het ook niet zo bijzonder. Ik schat Britse collega's als Dragons/Editors/White Lies (in die volgorde) ook hoger in. Ik hoor niet meteen iets wat me opvalt of aanspreekt. Dan zijn er naar mijn mening een aantal Scandinavische bands die de aandacht meer verdienen...
Ik geef het nog een kans.

Omdat beide bands door new wave en post-punk zijn beïnvloed en dus tot de nu wave behoren? Of zoiets... denk ik...

Black Poets is voor mij meer post-punk.
White Lies meer New Wave.

Misschien kan je een keer het hele album downloaden (kopen mag natuurlijk ook maar zou ik niet adviseren als je denkt dat je het niks vindt ) en het een poosje dagelijks draaien. Bij mij is het daardoor echt gegroeid. De paar MySpace nummers geven in elk geval geen enkel beeld van het gehele album. Zeker ook omdat op MySpace alleen de volledige versie van Irene staat. De rest zijn radio edits en een paar irritante remixen die gelukkig ook niet op het album staan.

Kan ik in komen. Denk ook omdat bij WL de synths meer op de voogrond staan. Maar ik durf niet zoveel meer te zeggen over die termen. Ik heb geen idee meer wat ze betekenen.

Die discussie is al ooit eens gevoerd.
Maar volgens mij zaten wij wel op dezelfde lijn.

Ik kan al niet meer wachten om dit album te gaan beluisteren... Een nieuwe band en hopelijk ook een nieuwe ontdekking...

Ik zei dat het voor mij minder "gemaakt" overkwam dan bv. White Lies, had net zo goed een andere bandnaam kunnen staan maar het was nu eenmaal het eerste wat in me op kwam. Ik hou me niet bezig met in welk genre een band hoort (omdat ik zeker in de new wave hoek door de bomen het bos niet meer kan zien ), past, waar het op lijkt etc maar zoals gezegd met wat het in me oproept.

White Lies zat toen waarschijnlijk gewoon in mijn hoofd. Sorry als dit verkeerd bij je binnenkwam maar WL krijgt ook nog steeds 4* van me dus ik ben nog steeds one of the good guys

........hoop ik

Hij is eindelijk binnen met dank aan Musicmeter... ik luister er onmiddelijk eens naar...

Oef, dat is niet zo'n hoge score, barret. Heb je er ook uitleg bij?
Ik blijf hier toch maar roepen dat je deze plaat niet gehoord hebt na 1 of 2 keer draaien: hij moet groeien. Na de eerste luisterbeurt zat ik hier ook hooguit tegen de 3 aan, tot ik het een kans gaf en hem gewoon toch maar bleef draaien en hij werd dus steeds beter.
Hopelijk geef je het niet al direct op.

Leuk plaatje! Maar die stem... Op een gegeven moment wordt dat echt zó eentonig. Dan is het gewoon niet leuk meer. Het begint te vervelen. Maar toch betrap ik mezelf erop dat ik m toch elke keer weer op zet. Nog maar eens goed beluisteren dus. Begin met 3*

Die kans krijgt hij zeker, hij is nu al lichtjes gegroeit tot een 3

Aangezien je gegroeit niet als echte groei ziet moet je deze meer kunnen waar teren.