King - Steps in Time (1984)

Love & pride !!! Wat vond ik dat toen een geweldig popnummer, en ook die clip was leuk: zulke kleding en schoenen wilde ik ook wel
Het is er nooit van gekomen, net als de carriere van Paul King nooit goed op gang gekomen is. Voor je het wist bleek King een eenmalig succeswondertje en zagen we hem vage cd's aanbieden in even vage reclamespotjes.

En een MTV carriere toch? Zo in het begin van MTV Europe?

Ja dat is waar ook !

Ja, ik heb heel vaak naar The UK Top 40 gekeken met Paul King als presentator.

Hij deed ook MTV's Greatest Hits, zo begin/midden jaren '90. Wel een leuke vent, met zijn enorme bakkebaarden. Love and Pride vind ik een van de vrolijkste liedjes allertijden.

Love & Pride is een super nummer.
Ik had uit blijheid ook maar de 12" gekocht. Dat had ik beter niet kunnen doen; weinig creativiteit. Je hoorde gewoon de single, en toen hij afgelopen was, werd er nog een stukje muziek aan geplakt.
Won't You Hold My Hand Now was ook nog een goede single; The Taste Of Your Tears ook, maar die staat niet op dit album.

Gisteren heb ik het album weer eens gedraaid en ik kon er niet warm of koud van worden. Alleen bij Love & Pride veerde ik weer op (ik heb het nog op single hier thuis liggen).
Vandaar een halfje er af.....

En maar schoenen kopen in alle kleuren. Die hoge gymps had ik in alle kleuren. Love and pride vind ik ook de mooiste.

Inderdaad; die schoenen.
Een belangrijke reden voor mijn aanschaf van de Dr. Martens.
Jaren op gelopen.
Maar zij beschilderde ze toch met spuitbussen?

Yes, Maar dat vond ik zonde.

Ikke niet; maar mijn ouders wel.

Ik vond het toen al vreselijk en ik weet zeker dat daar niets aan zal veranderen. Bands uit die tijd zoals ABC, Duran Duran en Spandau Ballet vind ik veel beter en draai ik af en toe nog.

Dat zijn ook leuke bands, maar Love & Pride past voor mij er wel tussen. Draaide ik op het eind van de lagere school. Leuke tijd.

Love & Pride was leuk! Paul King was leuk! Later werd hij inderdaad presenter op MTV.

Wel vreemd dat hij 18 songs op zijn naam heeft staan

Met een uiterlijk dat het midden hield tussen The Sex Pistols en The Young Ones leek King nog het meest op een laatste stuiptrekking van de punkscene.

Maar muzikaal had het natuurlijk helemaal niks met punk te maken. Meer een combinatie van goed getructe rock, pop en showbiz. Eigenlijk was het allemaal zo slecht nog niet. Love & Pride was de perfecte single. Wie stond er toendertijd niet op mee te springen? Ik had 'm op 45 toeren, en het b-kantje Don't Stop draaide ik net zo grijs.

Won't You Hold My Hand Now is eveneens subliem. Ook opener Fish staat nog stevig in mijn geheugen gegrift. Vul dit aan met een serie aardige puntige popliedjes, en je hebt een prima album.

Tuurlijk herinneren we allemaal die opgespoten Dr. Martin boots, die met graffiti bekalkte rotsen en een kapsel waar de gemiddelde papagaai jaloers op is. Iedereen kent de hit Love & Pride. Maar geef ook album Steps In Time eens een kans.

En oordeel zelf op Paul King beter af is als VJ of performer (hij maakte nog verschillende solo albums onder de namen P. Rufus King and D'Jurann D'Jurann)

Geen blijvertje dit King . De uiterlijke vertoning was toendertijd opvallend met al die graffiti en die kleurrijke kleding . Een tikkeltje dreigend zelfs .
De muziek komt uiteindelijk niet veel verder dan middle of the road pop .
Love & Pride blijft een lekker 80's liedje en kan mij zelfs nu nog wel bekoren .
Het album heb ik ooit eens bij iemand gehoord , maar bleef nauwelijks hangen .
Een typisch geval van een One Day Fly .

STEPS IN TIME 1984

In de reeks "absoluut foute 80s muziek"
wordt het groepje van Paul King vaak genoemd.

Met een hoesontwerp dat doet denken aan Colour by Numbers (1983)
van Culture Club en Arena (1984) van Duran Duran mag duidelijk worden
dat het oog minstens zoveel aandacht moest krijgen dan het oor.

Het verhaal van King begint in 1984 met drie singles die volledig floppen.
Met name Love & Pride, Soul on My Boots en Won't You Hold My Hand Now.

Tot Paul King zich gewonnen weet voor een kleurrijker imago.
De bandleden meten zich prompt een potsierlijke papegaaienkam aan,
dossen zich uit in veelkleurige kostuums en ... Doc Marten's boots.

Die boots spelen de hoofdrol in de videoclip van het opnieuw uitgebrachte Love & Pride.
En bingo ... een nummer dat zowel in de UK als de Benelux een tijdje stevig op nummer 2 parkeert.
En het moet gezegd, het nummer behoort zonder meer tot de beste pop klassiekers van de 80s.
Met een bas die aan Kajagoogoo doet denken en een gitaartje dat naar Duran Duran neigt.

Won't You Hold My Hand Now wordt geremixt en mag ook even van de top 10 proeven.
Het is een perfect evenwicht tussen funky bas, puntige gitaren en kleurrijke synths
dat de gelikte sound van King als warme broodjes over de toonbank doet gaan.
En Paul King kan zingen, daar moet je niet al te moeilijk over doen.

Omdat we ondertussen al in de helft van 1985 zitten, is het volgende album klaar
en wordt de focus verlegd naar de bijhorende singles. Steps in Time (1984) ligt ondertussen
al een jaar in de winkels, maar wordt misschien daardoor wat snel over het hoofd gezien.

Terug naar de single die niet werd heruitgebracht.
Soul on My Boots is een mid-tempo nummer met zachte reggae toets.
De song klonk anno 1984 wellicht te veel als het kleine broertje van Culture Club.
Daar zorgen de blazers en vooral de manier van zingen voor.

Als de ster van Culture Club in de overgang van 1984 naar 1985 gaat tanen,
neemt King met verve de fakkel over. Maar hoe zit het nu met de rest van dit debuut?

Steps in Time (1984) opent sterk met het vinnige Fish.
Een song die qua vlotheid dicht in de buurt van Love & Pride ligt.
Het album eindigt ook met een ingetogen reprise van deze live favoriet.

And As for Myself heeft een heel aardig refrein en zorgt ervoor
dat het album zich met drie voltreffers waardig op gang mag trekken.
Culture Club met rockgitaren ... ook een mogelijke beschrijving van King.

Trouble trekt een gelijkaardige kaart. Slimme albumtracks die er vlotjes ingaan.
Neen, geen blijvers die potten breken, maar genietbare songs met voldoende avontuur.
Toch stokken tracks 3 en 4 van het album iets te veel in het ritme.

Kant 2 begint met een beginselverklaring.
Het rebelse King wil graag uitnodigend overkomen
naar het publiek, dat in die tijd vooral uit kids bestond.
Unity Song flirt met funk zoals ook INXS dat kon.
Gauw nog een U2 gitaartje in de mix gooien.

De groep probeert voortdurend een vuist te maken,
maar de nummers blijven daarvoor net iets te braaf klinken.
Cherry experimenteert wat op de drumkit maar wordt geen song.

I Kissed the Spikey Fridge heeft wel weer wat hitpotentie.
Zo krijgt deze langspeler van mij toch gevleid 4 sterren.
Ik ben mild met jeugdsentiment, dat is bekend.

Sinds een tijdje verkrijgbaar by Cherry Pop in remastered and expanded condition.

Yep. Eén van de eerste albums die ik kocht, en daarom kan zelfs de hoes mij niet deren.
Heerlijk jeugdsentiment, en soms verdomd aardige songs.
Het b-kantje van hit Love & Pride is ook de moeite (Don't Stop)

Bij Love & Pride van King moet ik altijd denken aan school waar zelf opgenomen cassettebandjes met de hits van iedere maand verhandeld werden.
Het nummer was een hit rond dezelfde tijd als Some Like It Hot van Powerstation.
De clip van Love & Pride kon je bij het zappen van de t.v.-kanalen nooit missen.
Won't You Hold My Hand Now heb ik maar weinig op de radio gehoord, maar deed het in Engeland weer wel goed. King trad toen ook op in het programma The Tube waarin ze het nummer ook live overtuigend konden brengen.
Ze traden toen ook op in Rotterdam. Voor het optreden waren er een paar meisjes die de jongens van de band op een terrasje van een eettent gespot hadden, maar ze durfden ze niet te benaderen. Later gooiden de jongens hun colablikjes in een prullenbak en liepen weg.
De meisjes haalden ze er snel weer uit en dronken toen de laatste slokjes eruit.
Frits Spits heeft nog geprobeerd om van Taste Of Your Tears een hit te maken, door het in zijn programma De Avondspits veel te draaien. Het nummer zat ook in het item Het Steunfonds.
Een kandidaat mocht een plaat verwijderen en een nieuwe plaat erin storten. Frits was toen erg verdrietig dat King verwijderd werd.
Later was Paul King op MTV als presentator te zien en deed hij ook diverse t.v.-reclamespotjes voor postorderbedrijven.
Hij heeft het ook nog een keer als solo-artiest geprobeerd, dus gewoon onder de naam Paul King, met weinig resultaat. Toch werd op Super Channel de video van de single I Know regelmatig vertoond.
Het King-album Steps In Time was bij CBS (later Sony Music) uit de catalogus geschrapt, maar nu er weer interesse in jaren 80 muziek is weer leverbaar. Dat was toen bij een groep zoals Fiction Factory ook het geval.
Het vinyl kom ik nog regelmatig als tweedehands tegen, maar de CD heeft nu een heleboel interessante bonus tracks.

Mooi, Stanley.

Graag gedaan

toch wel aardig plaatje, beter naar te luisteren, op eerste gehoor beter naar te luisteren dan the fixx.....

Gossie... deze heb ik nog op LP en destijds best veel gedraaid

Dit album begon met een geweldige goeie track : Fish"

De nummers Love and pride, And as for myself, Trouble en Won't you hold my hand now haal ik zo weer op uit mijn geheugen

Unity Song, Cherry en Soul on my boots zeggen mij vandaagdedag helemaal niets meer

I kissed the Spikey fridge weer wel

Ik zal de platenspeler weer eens van zolder moeten halen om een oordeel te vellen over dit album, maar ik denk dat dat voorlopig niet zal gebeuren, met gebrek aan tijd.

na ruim een jaar toch mijn belofte half waar kunnen maken, dankzij spotify. Het album dus weer gehoord, maar niet op de platenspeler.
Het resultaat viel me niet tegen. De nummers Fish, Won't you hold my hand now en I kissed the spikey fridge zijn toch wel lekker in het gehoor liggend.

Love and pride blijft een nummer wat je herinneringen aan de jaren tachtig weer uit de onderste la van de kast haalt

Veelbelovend start met geweldig nummer Love And Pride, maar weten het succes niet vast te houden. Album bevat niet genoeg sterk materiaal om klassieker te worden. Fish is vooral nog een sterk nummer. En juist een b-kant van de maxisingle van Love & Pride blijf ik erg goed vinden....Classic Strangers. En ik vind And As For Myself een bijzonder eigen nummer vinden, waarbij ik graag had gezien dat zij deze stijl verder hadden doorgetrokken in nieuwere nummers.

Allemachtig, net weer eens, na bijna 40 jaar, Love and Pride gekeken, op You Tube.
Weet niet precies waarom, maar ergens kwam dit boven, en toen wou ik het liedje en de clip even herzien.

Had ik dat maar niet gedaan.

Edit: bijna veertig jaar is overdreven, het is blijkbaar 35 jaar.

Vandaag de 7"-inch single van 'Love and Pride' als cadeau bij een bestelling gekregen. Een sterke single en leuk om hardcte draaien. Goede ritmesectie, erg fijne baspartijen.

B-kant 'Don't Stop' is ook wel lekker, minder verrassend en catchy, masr toch wel okay.

Ik verbaas me over de lage eindscore. Valt de rest van het album zo tegen?

Geen idee van dat laatste, want ik ken het album niet, maar ben geneigd het te denken. De man (en zijn band, want dat is King in feite) had één grote internationale hit, en nog een kleintje in zijn thuisland. Maar daar is het altijd bij gebleven, al vergaarde hij natuurlijk ook bekendheid toen hij in de jaren negentig presentator bij MTV werd.

Ik heb die hitsingle, maar nooit de behoefte gevoeld om méér van deze band te beluisteren. Waarschijnlijk denken velen met mij er net zo over, want afgezien van dat ene nummer is King echt helemaal in de vergetelheid geraakt. Waarschijnlijk met reden, al kan ik dat niet proefondervindelijk vaststellen. Nou ja, het kán natuurlijk wel in het huidige streamingtijdperk, maar ik heb niet zoveel zin om me eraan te wagen...

Ik zocht, maar vond niets op Soundcloud. Dus laten we het gewoon bij die (toch wel gave) hitsingle houden.