Redemption - Snowfall on Judgment Day (2009)

Prima nieuw album van Redemption. De lijn van voorganger The orgins of ruins wordt voortgezet en de nummers hebben mijn inziens nog meer emotionele lading meegekregen. Ray Alder zingt zoals gewoonlijk (in de studio) perfect. Die emotionele lading heeft wellicht te maken met de geconstateerde ziekte van gitarist/songwriter Nick van Dyke. Zie hierover :

How I Spent My Summer Vacation - pmpub.krose.org

Ben het nu aan het luisteren, gave prog.

Weinig verrassende progmetalplaat. Degelijke songs, degelijke muzikanten, maar het stijgt niet echt boven de middenmoot uit wat mij betreft en kan niet tippen aan het proggeweld van Mastodon, Riverside, Porcupine Tree, Dream Theater en Indukti, die dit jaar op muzikaal vlak onovertroffen zijn.

Laat dat nou net de reactie van mij zijn bij Black Clouds and Silver Linings.

Ik vind de nieuwe Redemption in meerder opzichten beter dan de nieuwe DT. Ik kan me helemaal aansluiten bij de recensie op www.metalfan.nl hieromtrent.

Kan inderdaad niet tippen aan genregenoten als Dream Theater, maar het album is zeker niet verkeerd. DT-zanger LaBrie doet ook nog even mee op track 7. De sound en teksten zijn iets 'romantischer' dan die van andere progbands, wat de kracht soms wat af doet nemen, maar alle songs zijn mooi. Vooral de gitaarsolo's en breaks zijn erg fraai. De zang is niet helemaal naar mijn smaak, maar hij kan ermee door. Degelijk geproduceerd, maar ook op dat vlak kan het allemaal nog wel iets beter de volgende keer. Dan ben ik in ieder geval weer van de partij.

Progmetal van de bovenste plank. Een messcherpe combinatie van emotie, spanning, avontuur en intensiteit bijeen op 1 cd. Ze hebben mij overdonderd en ik ben er nog wel even zoet mee. Ik dacht, dat we het gehad hadden dit jaar na de laatste uitgaven van Dream Theater en Porcupine Tree. Maar neen, het gaat dus nog even door...

Men is altijd op zoek naar nieuwe prog-bands die Dream Theater naar de kroon kunnen steken. Daarbij krijg je dan te horen wat er allemaal schort aan DT. Klopt gedeeltelijk ook wel, maar ook bij deze degelijke release heb ik nog niet kunnen horen wat zij nou zoveel beter maakt dan DT.
Schijnt dat de toetsenist in eerste instantie de beoogde opvolger voor Kevin Moore bij DT is geweest.

Vandaag wat van gehoord terwijl ik in platenbakken aan het snuffelen was, maar erg onder de indruk ben ik er niet van geraakt. Over The Origin of Ruins was ik aanvankelijk enthousiast maar uiteindelijk vind ik die ook al niet wereldschokkend goed.

Redemption is mij ooit aanbevolen tijdens een Fates Warning concert en ik heb geen spijt van mijn inspanningen deze band te ontdekken. Deze CD gaat nog groeien, dat voel ik nu, na een luisterbeurt of 5. Voor mij is de zanger die het geheel naar een hoger niveau trekt. Muzikaal is het al een dikke voldoende, maar de warme, gevoelige klanken van Ray Alder geven de CD iets extra's. Hopelijk komen ze de CD op het podium in Nederland promoten.

Fates Warning Topband, maar daar hoor je weinig meer van!

Wow :O Wat een nummer is Peel ! Dit ontstijgt het niveau van de gemiddelde Dream Theater song.

De zang in het refrein lijkt trouwens heel sporadisch op die van Avenged Sevenfold

wat een plaat is dit! geweldig!

doet in geen enkel opzicht onder voor het betere Fates Warning werk.

...Waarom dat ze James Labrie uitgenodigt hebben is mij een raadsel. Die gast gaat met de jaren steeds slechter zingen en ze hebben het helemaal niet nodig.

@snarf

Waarschijnlijk een soort van publiciteitsstunt voor een album waar nauwelijks aandacht voor is. En inderdaad, ze hebben het niet nodig. James is geen meerwaarde.

in tegendeel inderdaad. is het enige nummer dat ik steeds skip.

Ligt overigens niet helemaal alleen aan Labrie; had Ray Alder het nummer gezongen dan was het nog steeds het zwakste nummer van de plaat.

Valt me via de koptelefoon trouwens op dat de productie van de plaat best wat rammelt.

De muziek van Redemption doet me denken aan Symphony X. En daar wringt het 'm.

Powerprog of progressevie powermetal wordt dat genoemd en daar houd ik niet zo van. Ik heb altijd het idee dat er zo veel mogelijk in een nummer gepropt moet worden.
Ik ga niet een rijtje powerprogbands opnoemen die me wel boeien, dat schiet niet op. Overigens vind ik Mastodon, zoals een user hier aangaf, geen progressive metal. Dat is namenlijk Sludge Metal. Iets heel anders.

Verder vind ik de productie veel te lawaaiig. Het is geen slechte band en de muzikanten zijn zeker goed. Maar ik houd hier niet van.
Ik vraag me overigens af, hoe progressief deze muziek is, als ik bij het opzetten van deze plaat, al het idee heb het 1000 x gehoord te hebben.
Ik herken overigens ook Labyrinth en Athena (italiaanse progmetal) erin.

Kingsnake weer terug?

Yep, maar onder een andere naam

hoi, trouwens...

Hoi, je was over je maximum limiet posts heen?
Welkom terug!

Weer deze plaat aan het luisteren.

En ik doe er een half *tje bij.
Het is wel lekker aggressief (de zang, drums en riffs).
De synths hebben me nog niet overtuigd, dat kan beter (ik denk aan Vanden Plas).

Pracht cd de beste van Redemption:
Kunnen huidige Queensryche en Dream Theater nog van leren hoe het echt moet !!!!

Al heeft Queensrÿche nooit dit soort muziek gemaakt.

Beetje nutteloze uitspraak.

Beetje wel ja. Maar Dream Theater zou hier nog eens een voorbeeld aan moeten nemen, daar heb je wel gelijk in....

Wat een geweldige progressieve metalband is dit toch! Peel hakt er gelijk lekker in,sterk drumwerk van Chris Quirarte en mooie soli van Nicolas van Dyk en Greg Hosharian. Ray Alder ken ik van Fates Warning en heeft een fijn stemgeluid. Walls is een erg mooi nummer en weer valt het krachtige drumwerk op en de gitaarsolo is pakkend.Leviathan Rising is een lekker vet nummer met beukend drumwerk,heerlijk. Black and White World is een wonderschoon nummer vol afwisseling. De rest van de cd is van even grote klasse met Another Day Dies waar James Labrie een potje meezingt als uitschieter.

Dit is de enige plaat die ik van Redemption ken. Ik ben hier opgekomen omdat ik bij de 2 laatste platen van Fates Warning ontzettend onder de indruk was van het stemgeluid van Ray Adler, zodoende ben ik verder gaan zoeken of hij nog meer deed dan Fates Warning. Ik vind dit een heerlijke plaat met hoogtepunt opener Peel.
Ik moet binnenkort zeker eens opzoek gaan naar hun overige werk.

Een erg fijn prog / metal album. Het gaat nergens over de top, maar het kent een fijne drive en de songs zitten goed in elkaar. Ook klanktechnisch is er weinig op aan te merken. Mooi art-work trouwens !!

Al struinend op MuMe kwam ik terecht bij dit album uit 2009. Redemption is voor mij een nieuwe kennismaking, maar bij het lezen van de naam Ray Alder was mijn interesse natuurlijk gelijk gewekt!

Ik ben dan ook erg in mijn nopjes met deze nieuwe ontdekking. Redemption speelt progressieve metal in het straatje van Dream Theater en Fates Warning, maar dan zonder het gepiel in de ruimte waar DT nog al eens in vervalt de laatste jaren. Ook Ray Alder is prima bij stem, dat is ook wel eens anders geweest.

Opener Peel is meteen een hoogvlieger, maar ik ben eigenlijk nog meer onder de indruk van afsluiter Love Kills Us All / Life in One Day, wat een prachtige zanglijnen en dito solo's zitten er in dit nummer zeg! Ook James LaBrie van Dream Theater laat zich nog even horen op Another Day Dies, maar ook zonder hem is dit gewoon een zeer puik album! Ik ga maar eens op zoek naar een exemplaar op vinyl...

Alleen al de aanwezigheid van Fates Warning zanger Ray Alder is een lust voor het oor. Prima progmetalband, die iedere keer weer een sterk album aflevert.

Persoonlijke favoriet....heb de cd sinds release..staat weer op spotify....heel blij mee.
Mocht de Band ontmoeten in Baarlo....coole gasten....heb nog steeds contact met ze.