Joe Jackson - Night and Day II (2000)

Dit album sloeg bij mij niet direct aan maar 5 jaar na dato is het kwartje dan toch gevallen! Kenmerkend is dat er een heel licht electronisch drumritme door het hele album heen loopt. Dit verbindt de nummers letterlijk en figuurlijk aan elkaar.

Na de instrumentale opening Prelude volgen Hell of a town and Stranger Than you. Dit zijn echt lekker Joe Jacksoniaanse popnummers, maar het hoogtepunt is de opeenvolging van Glamour and Pain (Gezongen door Dale de Verre), Dear Mom en het ijzingwekkend mooie, door Marianne Faithfull gezongen, Love got Lost. Werkelijk schitterend.

Daarna wordt het helaas iets minder met Just because als negatieve uitschieter.

Toch een aanrader voor de Jackson-fans die wellicht al voor dit album afgehaakt waren.

Ben dit weer aan het luisteren, had het al een tijdje niet geluisterd. Bijna vergeten dat dit het eerste album dat ik van Joe Jackson gehoord heb. Stemmen laat ik nog even ziten, want ik moet hem nog afluisteren en weer laten inzinken. Ben nu bij Dear Mom en tot nu zeker geen slechte plaat.

@Held: Dat geluid dat je hoort is de stad New York (geroezemoes zeg maar) de ene keer luider dan de andere keer. De plaat gaat ook over de stad zelf. De 1ste Night and Day (1982) ging over de overdondering van het net wonen daar van Joe en deel 2 van een stad die erg is veranderd door de jaren heen. Dale De Verre is Joe zelf!!

Marianne F. gedeelte vind ik niet zo best zeker niet nadat ze haar bijdrage (en Joe) belachelijk maakte bij Jan Douwe Kroeske in de uitzending (alsof die doorgerookte oma er zelf iets van kan.......)

Juist! Dat dacht ik in het begin al te horen, maar ben door het hoesje op het verkeerde been gezet. Bedankt voor de overige achtergrond-info.

Ik heb de doorgerookte oma bij JD Kroeske niet gehoord, maar Joe is er in geslaagd haar mooier te laten zingen dan ze ooit zelf gepresteerd heeft. Hulde voor Joe, dus, en wat ze er zelf van vindt.......... ach...........

Volgens mij is de foto in het hoesje ook Joe Jackson zelf, maar dan verkleed. Verder denk ik dat dit een van de weinige album hoezen is waarop de Twin Towers staan, wie kent er nog meer.....

Qua Sound sluit dit inderdaad aan bij klassieke albums zoals NIght & Day en Body & Soul.
Ik was hiervoor mijn interesse wat kwijt geraakt door de vele uitstapjes naar wat minder toegankelijke dingen, maar hier pakt hij me met zijn muziek terug mee.
Stranger Tha You vind ik er toch uitspringen.
Album is niet zo sterk als eerder werk, maar er is terug hoop.

***1/2

het zusteralbum van night and day en een zeer goede poging om meesterwerk 1 na te doen , en het lukt onze deegsliert nog ook , prachtig gespeeld en goeie teksten , zeer goed joe

Joe "in drag" is best mooi! Hij zingt als Dale De Vere "Glamour and Pain" met zijn kopstem (falset). Love Got Lost wordt door Marianne Faithful gezongen.

Het vervolg van Night &day uit 1982.Die plaat lijkt mij wat moeilijk overtrefbaar en dat doet dit 2e deel ook niet.Maar Jackson maakt er toch weer een aardige plaat van.Anders van toon maar met een aantal prima ideeen.
New York is verandert en de stemming is beduidend donkerder en dat is er goed aan af te horen.Muzikaal prima en goed uitgedacht,maar echt beroerde platen maakt Joe niet,en bepaalde platen hebben wat meer tijd nodig om op de juiste waarde te schatten.Ik vind het minder origineel dan deel 1.maar toch een knappe plaat.Misschien kom ik er nog op terug.Voorlopig 3.5

@Sheplays: Lach maar, maar op de live CD Two Rainy Nights, live in Seattle and Portland zingt Jackson zelf wel dit nummer, met dezelfde stem. Dus het verbaast mij niks als Dale de Vere zijn travistiete alter ego is.

Ik dacht dat ik dat ook bedoelde

Ik vind het eerlijk gezegd een draak van een cd, waar de titel al meer moet suggereren dan dat er daadwerkelijk wordt geboden.

Meestal betekent een verwijzing naar een vorig album (met een groot succes) armoede en dit is ook bloedeloos.

Het is één van Jackson's allerslechtste cd's, 2** zijn bij mij echt een zeldzaamheid.

Alle vernuft leuke, puntige nummers te schrijven lijken te zijn weggevloeid bij Joe Jackson, hij is de draad volledig kwijt. Het publiek dat wél opdraafde bij Night and day I, laat hem niet voor niets bij deel II volledig links liggen.

Inmiddels gaat het weer stukken beter met Joe Jackson, rond 2000 werd hij helaas geplaagd door een flinke dip.

@ Thuurke
de Twin Towers staan ook op Night and day, maar dan op de achterkant

Toch verhoogd naar *4 . Ik vind het toch wel heel apart werkstuk van Jackson . Wel een groeialbum en een stuk minder toegankelijk dan het oorspronkelijke Night & Day .
Die ging vooral over het chaotische drukke leven in New York . Hier is Jackson een stuk somberder van toon . Hij is inmiddels al weer een poos weg uit NY . Op 1 of andere manier is het terug te horen dat hij er klaar mee was .
Fraai ook de kleine instrumentale verwijzinkjes naar Night & Day . Het einde met Happyland en Stay is geweldig . Een tamelijk onderschatte plaat die misschien toch wat ondergesneeuwd is geraakt door het legendarische Night and day part I .

In principe ben ik niet zo overtuigd van sequels en heb deze dan ook lang links laten liggen. Het eerste Night and Day album, met die prachtige hoes in blauw wit en zwart is mij wel 5* waard voor al die juweeltjes die erop staan. Dit album heeft een heel andere stemming, minder UP en meer minimaal. Hoor hier wel de opmaat voor THE DUKE album in terug ook met die andere vocalen, meer jazz minder pop. Wilde het eigenlijk bij 1 luisterbuurt houden en 3,5* geven maar de beste man heeft zoveel talent dat ik er toch een twee en derde luisterbeurt aan waag. Zo wordt het toch nog 4* al vermoed ik dat ik deze niet heel veel vaker ga luisteren, misschien...

* bump *

Deze...

Waanzinnig slecht album helaas. Alleen maar waardeloze nummers, er valt simpelweg niks te horen wat ook maar enig vertier biedt. O sterren eigenlijk. Echt jammer!

Bijzondere plaat welke overigens niet in de schaduw kan staan van het eerste Night & Day album.
Joe is hier wat somberder van toon en het album is wat minder toegankelijk.
Het 1e deel van de plaat herbergt wel wat moois.
Hell Of A Town, Stranger Than You & Glamour & Pain zijn fraaie nummers.
Het 2e deel vind ik een stuk minder van kwaliteit.
Trek de plaat ook niet zo heel vaak uit de kast, die eer is voorbehouden aan zijn eerdere Night & Day worp.