Edo G featuring Pete Rock - My Own Worst Enemy (2004)

Erg degelijk album. De rhymes en de flows van Edo kleuren perfect binnen de lijntjes, er valt met andere woorden weinig op aan te merken. Hij heeft sowieso een aardig stemgeluid en weet wel hoe hij met zijn trage flow een boom bap beat moet aanpakken.
Pete Rock produceert ook goed. Simpele concepten. De tijd van de complexe verwevingen van een arsenaal aan verschillende samples zoals begin jaren '90 is voorbij, maar we horen hier gewoon sfeervolle, volle producties die je hoofd heerlijk doen meebewegen.
De chemistry tussen Edo G. en Pete Rock is goed, want het klinkt nergens onnatuurlijk, wat een voldoende bewijs is.
Ik geniet van deze cd maar vind het album wel niet heel "uitdagend". Dat hoeft evenwel ook niet altijd.

Een ander minpunt vind ik "Streets Is Callin' ". Diamond D levert daar een dubieuze productie af. Vooral de drums zijn vreselijk: sorry, maar ik kan echt niet geniet van "claps". Het lijkt wel een Dirty South-productie. Toch wel een smet op het blazoen van dit album.

4*