Chris Rea - Whatever Happened to Benny Santini? (1978)

Het debuut van Chris Rea pikte ik ooit eens mee uit een tweedehands winkel voor een paar eurootjes. Hij heeft briljante platen op zijn naam staan (Shamrock Diaries, On the Beach, Blue Jukebox, Blue Guitars en nog wel een aantal) maar ook enkele zwakke broeders. Wat mij betreft hoort Benny Santini bij die laatste categorie. Het merendeel is standaard jaren '70 pop, ik moet hier en daar aan the Eagles denken en dat bedoel ik niet als compliment. Chris moest zijn vorm nog zien te vinden. In de stand-out track (en tevens de bekende single) Fool if you think it's over hoor je al tot wat voor pareltjes de man in staat zou blijken.

Fool if you think it's over was meteen een dijk van een internationale hit (hoewel het nummer in Nederland niet verder kwam dan nr.25). Het is wmb ook gelijk het hoogtepunt van een verder middelmatig album.

Benny Santini was trouwens de artiestennaam die de platenmaatschappij voor Chris had bedacht, maar door hem werd verworpen.

Totdat je zo'n album op CD (242 368-2) tegenkomt in een kringloopwinkel die de 75 cent nog eens door 2 deelt vanwege de 'opruiming'. De kans op een miskoop is dan wel heel beperkt, temeer omdat het een puntgaaf exemplaar betreft. Kocht het ooit op elpee, in '79 en later kwijtgeraakt.

Het debuutalbum en meteen al zo volwassen. Het melancholische bluesrockidioom had de toen al beetje schorre zanger-gitarist, amper 27 jaar jong, al goed te pakken. Dit eerste album werd geproduceerd door Gus Dudgeon, bekend van zijn werk met Elton John. Het album werd bekend door de single Fool (If You Think It's Over), dat gedraaid werd als eerste plaat bij de comeback van Radio Caroline op 15 april '79, eerste paasdag, een emotioneel moment met DJ Tony Allan. (Voor wie het weten wil: Engelse zeezender, schip Mi-Amigo, AM 319 meter). Ik zat destijds bij de radio en moest natuurlijk ook die plaat van de nog onbekende zanger hebben.

Dat kwam in orde, maar de rest van het album viel me in eerste instantie wat tegen. Het bleek een proeftuin voor de startende artiest. Een zoeken naar vorm en stijl. Het ging van rockballad naar blues en zelfs een countrydeun in Just One of Those Days. Over het gehele resultaat was Rea niet erg tevreden, een goed vertrekpunt voor een debuutalbum: het besef dat het beter kan en moet. De mix van Fool deed hij later dan ook nog eens over in een heel ander jasje. Chris Rea heeft een fraaie gitaarstijl, die aan Eric Clapton doet denken. Dat hij alles zelf componeerde moet ook vermeld worden. Tenslotte de titelsong. Santini klinkt Italiaans en is dat ook. Chris Rea had een Ierse moeder en een Italiaanse vader.