Motorpsycho - Child of the Future (2009)

Een moeilijk album. Aan de ene kant ben ik nog steeds dol op de dromerige sfeer op songs als The Waiting Game of Cornucopia (...Or Satan, Uh... Something) nog steeds fantastisch. Helemaal laatstgenoemde heeft fantastische bas- en gitaarpartijen die me aan Yes doen denken. Aan de andere kant vind ik het album bij vlagen echt weer te herrie-achtig en qua materiaal niet zo goed als de voorganger. Ook de titeltrack doet me vrij weinig. Ik hoor de kwaliteit en geniet er bij vlagen echt wel van, maar over het geheel raakt het me gewoon niet genoeg.

Tussenstand:
1. Little Lucid Moments
2. Trust Us
3. Blissard
4. Phanerothyme
5. Black Hole / Blank Canvas
6. Child Of The Future
7. It's A Love Cult
8. Angels And Daemons At Play
9. Timothy's Monster
10. Demon Box
11. Barracuda
12. 8 Soothing Songs For Rut
13. Lobotomizer
14. Let Them Eat Cake

En het zakt weer terug. Het valt me op hoezeer Motorpsycho dit kenmerkt. Er zit geen enkele consistentie in. Van een vrij gestructureerd album als Little Lucid Moments, door naar het losse Child Of The Future. De plaat klinkt als een serie jams. Het lijkt allemaal geïmproviseerd te zijn en zoals wel vaker het geval is, vind ik dit soort dingen relatief saai. Het luistert wel aardig weg hoor, maar hier spelen de heren wederom vlak en valt er weinig te beleven. Een manco bij Motorpsycho dat steeds weer opvalt.


Tussenstand:
1. Angels And Daemons At Play
2. Little Lucid Moments
3. Phanerothyme
4. Trust Us
5. Black Hole/Black Canvas
6. Blissard
7. It's A Love Cult
8. Lobotomizer
9. Child Of The Future
10. Let Them Eat Cake
11. 8 Soothing Songs For Ruud
12. Barracuda
13. Demon Box
14. Timothy's Monster