Pete Rock - Soul Survivor II (2004)

Ik vind deze toch een stuk minder dan Petestrumentals. Beetje veel jiggy gedoe in plaats van kale soul producties. De collabo's met oude maatje CL Smooth zijn dan wel weer leuk.

Dit album vond ik inderdaad ook tegenvallen. De enige goede tracks zijn die met CL smooth.
Vooral de track van Dead Prez is een dieptepunt te noemen, de rest varieert van matig tot redelijk.

Pete Rock is gewoon de man! it's a love thing snap dat dan!

Da Villa vind ik zeker een harde track hoor ! :O.

Is minder 'slecht' dan ik had verwacht door de mindere reacties. Minder dan eerste Soul Survivor en uiteraard minder dan Pete Rock & C.L. Smooth-werk maar er staan hier écht wel goede nummers op (met nog zo'n ouderwets gevoel op).

Nummers als No Tears, Warzone (al heeft dit nummer goede bedoelingen: namelijk het CLUB-bezoek af te keuren, de manier waarop is gewoon niet genietbaar), It's the Postaboy en Truth Is zijn slecht. De rest varieert van matig tot vrij goed!

Souvolle producties en goed MC-werk (vooral Mad Skillz vind ik erg goed op One MC, One DJ).
Erg tof piano-loopje ook op "Beef"!

3,5*

Er staan hier echt retegoede nummers op. Jammer van de enkele misstappen. Pete Rock demonstreert hier echt zijn polyvalentie. Op "Give It To Ya" levert hij een perfecte "9th Wonder-beat" af voor Little Brother. Op "Niggaz Know" horen we een slick funky beatje voor J Dilla. Op "Its A Love Thing" krijgen we Pete Rock op zijn meligst met heerlijke vibe en horns tijdens het R&B-achtige refrein dat hier wel past. Daarentegen creëert the Soulbrother op "One MC One DJ" een keiharde rauwe minimalistische beat op het lijf geschreven van de punchline-georiënteerde rhymes van Mad Skillz. Op "Heads Rush" produceert Pete Rock een beat die even goed door DJ Muggs kon gemaakt zijn op het album met GZA, die op deze track dan ook logischerwijs mag meerappen.

Pete Rock gaat voor mij ook een paar keer de mist in: een Dirty South-beat als "Warzone" of een slappe clapbeat zoals op "It's the Postaboy" vind ik missers.

Je hoort dat Pete Rock hier allerhande stijlen uitprobeert en meestal erin slaagt ook. Toch wordt alles samengehouden door dat vleugje 'soul' waarmee the Soulbrother zijn meeste beats besprenkeld. De pure genialiteit van eerder werk is dit niet meer maar Pete Rock bewijst hier nog steeds een erg kundige en flexibele producer te zijn. 3,5* blijft wel staan.

Iets te wisselvallig en te veel verschillende kanten op qua sound. Tracks met dead prez, Krumb Snatcha en Postaboy vind ik saai. Het zal geen toeval zijn dat ik de nummers met CL Smooth het beste vind kloppen.

Toch nog wat beter dan ik in mijn herinnering had. Die track met Slum Village blaast heerlijk en stoor me eigenlijk alleen aan Postaboy en dead prez (wat een gedrocht van een track).