Pete Rock - Soul Survivor II (2004)
mijn stem
26 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Rapster
-
Truth Is (3:06)
met Black Ice
-
We Good (4:15)
-
Just Do It (4:32)
met Pharoahe Monch
-
Give It to Ya (4:48)
met Little Brother
-
It's the Postaboy (4:16)
met Postaboy
-
It's a Love Thing (4:50)
met C.L. Smooth en Denosh
-
One MC One DJ (3:52)
met Skillz
-
Beef (4:23)
met Krumb Snatcha
-
No Tears (3:45)
met Leela James
-
Head Rush (2:07)
-
Fly Till I Die (4:17)
met Talib Kweli en C.L. Smooth
-
Warzone (3:58)
met dead prez
-
Da Villa (5:06)
met Slum Village
-
Niggaz Know (2:18)
met J Dilla
-
Appreciate (4:33)
met C.L. Smooth
1
geplaatst: 19 december 2008, 03:26 uur
Er staan hier echt retegoede nummers op. Jammer van de enkele misstappen. Pete Rock demonstreert hier echt zijn polyvalentie. Op "Give It To Ya" levert hij een perfecte "9th Wonder-beat" af voor Little Brother. Op "Niggaz Know" horen we een slick funky beatje voor J Dilla. Op "Its A Love Thing" krijgen we Pete Rock op zijn meligst met heerlijke vibe en horns tijdens het R&B-achtige refrein dat hier wel past. Daarentegen creëert the Soulbrother op "One MC One DJ" een keiharde rauwe minimalistische beat op het lijf geschreven van de punchline-georiënteerde rhymes van Mad Skillz. Op "Heads Rush" produceert Pete Rock een beat die even goed door DJ Muggs kon gemaakt zijn op het album met GZA, die op deze track dan ook logischerwijs mag meerappen.
Pete Rock gaat voor mij ook een paar keer de mist in: een Dirty South-beat als "Warzone" of een slappe clapbeat zoals op "It's the Postaboy" vind ik missers.
Je hoort dat Pete Rock hier allerhande stijlen uitprobeert en meestal erin slaagt ook. Toch wordt alles samengehouden door dat vleugje 'soul' waarmee the Soulbrother zijn meeste beats besprenkeld. De pure genialiteit van eerder werk is dit niet meer maar Pete Rock bewijst hier nog steeds een erg kundige en flexibele producer te zijn. 3,5* blijft wel staan.
Pete Rock gaat voor mij ook een paar keer de mist in: een Dirty South-beat als "Warzone" of een slappe clapbeat zoals op "It's the Postaboy" vind ik missers.
Je hoort dat Pete Rock hier allerhande stijlen uitprobeert en meestal erin slaagt ook. Toch wordt alles samengehouden door dat vleugje 'soul' waarmee the Soulbrother zijn meeste beats besprenkeld. De pure genialiteit van eerder werk is dit niet meer maar Pete Rock bewijst hier nog steeds een erg kundige en flexibele producer te zijn. 3,5* blijft wel staan.
* denotes required fields.
* denotes required fields.