menu

Simon & Garfunkel - Sounds of Silence (1966)

mijn stem
3,88 (322)
322 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Folk
Label: Columbia

  1. The Sound of Silence (3:09)
  2. Leaves That Are Green (2:25)
  3. Blessed (3:18)
  4. Kathy's Song (3:21)
  5. Somewhere They Can't Find Me (2:38)
  6. Anji (2:18)
  7. Richard Cory (2:59)
  8. A Most Peculiar Man (2:34)
  9. April Come She Will (1:53)
  10. We've Got a Groovy Thing Goin' (2:01)
  11. I Am a Rock (2:59)
  12. Blues Run the Game * (2:51)
  13. Barbriallen * (4:02)
  14. Rose of Aberdeen * (1:59)
  15. Roving Gambler * (3:04)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 29:35 (41:31)
zoeken in:
5,0
Een schande dat dit album er nog niet op stond! Werkelijk schitterend album met fantastische muziek en teksten waar ik mee opgegroeid ben. Misschien wel wat beter dan Bridge over Troubled Water.

Zal later een uitgebreidere review schrijven.

avatar van gemaster
Volgens mij heeft mijn pa dit album in zijn cd-rekje staan. Komen veel nummers hiervan niet voor in de film The Graduate?

5,0
Ja, inderdaad. Een deel van de nummers zijn geloof ik speciaal voor de graduate geschreven en ze hebben daar een compleet album van gemaakt. Overigens zonder al te veel kwaliteitsverschil

3,0
Toch wel een van hun mindere albums. Er staan een paar mooie nummers, maar de toevoeging van elektrische gitaar bij vind ik bij deze twee heren geen vooruitgang.

avatar van weasel
4,5
In 't begin kon deze plaat me maar niet bewegen. Maar na een keer aandachtig luisteren raakte ik verslaafd. Er staan zoveel geweldige nummers op. Naast 'Bridge' is dit mijn favoriete S&M album.

avatar van Kaaasgaaf
weasel schreef:
In 't begin kon deze plaat me maar niet bewegen. Maar na een keer aandachtig luisteren raakte ik verslaafd. Er staan zoveel geweldige nummers op. Naast 'Bridge' is dit mijn favoriete S&M album.


Wie is M?

De helft van de beste "Freudian slip" die ik in tijden heb gezien :-P

S&G wordt sadomassochisme, prachtig!

5,0
Dit vind ik het beste album dat de twee heren hebben gemaakt. Het enige minpunt vind ik dat "Somewhere They Can't Find Me" en "Anji" er beiden opstaan. Ik had persoonlijk voor 1 van deze nrs gekozen.

Neemt niet weg dat dit een fantastisch album is en een mooi tijdsdocument!

4*

Davez
Akkoord ook ik vind dit de mooiste. Het is een verbluffend mooi album met breekbare songs, zeer melodieus en lieflijk gezongen. De folk rock ertussen zorgt voor de nodige afwisseling.

Deze plaat gaat zeker nog groeien als ik met de melodieën in mijn hoofd zit.

4*

avatar van Casartelli
4,5
Zeker een mooie plaat ja, met één smetje wat mij betreft: Blessed. Dat vind ik een tamelijk lomp nummer tussen de subtiele pracht die verder deze plaat vult.

EVANSHEWSON
Raar, dat ik deze klassieker nog nooit besproken heb, ik herbeluister hem nog geregeld; Wàt kon Simon toch prima liedjes schrijven, wat had Garfunkel toch een engelenstem!
Richard Cory vind ik een dijk van een nummer, maar heel dit album bulkt van de pure klasse;
Dit is zo'n singer-songwritersalbum dat iedere liefhebber van het genre al eeuwen in huis zou moeten hebben, toch ?
Klassieker, punt.


***** en géén halve ster minder!

avatar van LucM
4,5
Klasse-album van het folkrockduo die zich lieten beïnvloeden door Bob Dylan en the Everly Brothers.
Paul Simon hoefde qua songschrijven niet onder te doen voor Bob Dylan en beiden hadden ook uitstekende stemmen die goed bij elkaar pasten.
Het titelnummer, "Kathy's Song", "Richard Cory" en "I'm a Rock" zijn absolute hoogtepunten op dit album.

5,0
Ik heb 'm met een halfje verhoogd. Het blijft een zeer goed album. Sommigen vinden "Bookends" hun hoogtepunt, maar ik prefereer toch liever deze. Hier waren ze in mijn ogen toch net wat puurder en meer onbevangen. Het enige minpunt vind ik nog steeds de combinatie van de nummers "Somewhere They Can't Find Me" en "Anji".

avatar van Nautilus
4,0
Goed album, alleen Somewhere They Can't Find Me (waarom?) verpest een sterk begin. Verder blijf ik The Sound of Silence overschat vinden, de elektrische uitvoering vind ik eigenlijk niets aan het nummer toevoegen. In de satirische teksten van een Richard Cory vliegen ze bijna uit de bocht, hier en daar doen de songs met een volwaardige begeleiding wat geforceerd aan.

avatar van musicfriek
4,0
Hello darkness, my old friend....

omg, dit is voor mij het allerbeste nummer van dit duo. Die samenzang, die stemmen! Echt een geweldige song. Jammer dat ze geen nrs meer maken. Samen vind ik ze beiden op hun best.

5,0
musicfriek schreef:
Hello darkness, my old friend....

omg, dit is voor mij het allerbeste nummer van dit duo. Die samenzang, die stemmen! Echt een geweldige song. Jammer dat ze geen nrs meer maken. Samen vind ik ze beiden op hun best.


Eigenlijk schreef Paul SImon alle nummers. Maar goed, dankzij de stem van Art Garfunkel kregen die songs misschien precies wat ze nodig hadden.

avatar van dj maus
4,5
Hun beste. Sober, mooie afwisseling tussen ingetogen en vlottere nummers, tekstueel bijzonder scherp en zonder valse pretenties.

avatar van De Daniël
3,0
Mooie hoes

avatar van Stijn_Slayer
4,0
Simon & Garfunkel zijn duidelijk gegroeid na hun debuut. Op Sounds of Silence hebben ze meer aandacht voor de instrumentale uitwerking. Erg goede plaat, al vind ik dat de samenzang op Wednesday Morning, 3 A.M. er een stuk beter uit komt, mede door die akoestische begeleiding. Die kale begeleiding vind ik eigenlijk mooier, less is more.

Echter, waar ik op Wednesday Morning, 3 A.M. nog twee mindere nummertjes kon vinden gaat me dat hier niet lukken. Ik kan enkel zeggen dat ik de oorspronkelijke versie van The Sound of Silence een stuk mooier vind. Richard Cory is mijn favoriet. Ook hier 4 welverdiende sterren.

avatar van buckingham
3,5
Niet hun beste. Dat is voor my botw. Maar hier zitten wel een paar erg mooie songs tussen. Tekstueel ook prima!

avatar van BeatHoven
4,0
Ik hou van ingetogen albums al deze. Het mag eens wat anders zijn dan het gitaargeweld dat uit mijn boxen durft knallen.
Ik kan geen minpunten opnoemen, behalve dat sommige nummers live beter zijn (zoals ik ze ken van op The Essential Simon & Garfunkel). Ik denk aan "Leaves That Are Green", "Blessed", "Kathy's Song" en "A Most Peculiar Man". Maar voor de rest, sterke melodieën die blijven hangen.

avatar van Chicken Sun
3,5
Mooie 60's tijdscapsule. ''Most peculiar man'' en ''Richard Cory'' lijken sprekend Kinks-nummers van Ray Davies en ''Blessed'' had van Dylan kunnen zijn. ''Sounds of Silence'' en ''April Come She Will'' zijn nummers waarbij de repeat knop ingedrukt mag worden. Af en toe, bij sommige nummer vind ik de lyrics echter een beetje simplistisch, maar het zou kunnen dat ik gewoon verwend ben door Dylan, Cohen en Davies....

3,5 *

4,5
Ik heb van dit album zowel de LP als de Cd-versie (zonder bonus tracks) in mijn kast staan.
Op beide versies staat Homeward Bound, dat ook weer op het Parsley, Sage ... album staat en op sommige uitgaven weer ontbreekt.
Mijn LP-versie heeft de studio-versie van Homeward Bound, terwijl mijn Cd de live-versie van de latere compilatie Greatest Hits uit 1972 heeft.
Ik vind de song Sound of Silence hier meer power hebben dan op het debuut-album uit 1964.
Een gave bijlage is Paul Simon Songbook dat in 1965 verscheen en een aantal akoestische versies van S + G songs door Paul Simon solo bevat.
Een tekstregel van Somewhere They Can't Find Me is ook weer terug te vinden in de song Wednesday Morning, 3 AM.
Richard Cory is rond dezelfde tijd door de groep Them met Van Morrison gecoverd en in de jaren 70 nog eens live door Wings met Paul McCartney. Op A Most Peculiar Man komt het thema zelfmoord weer terug.
Ik sla dit album hoger aan dan Bridge Over Troubled Water dat bij iedereen in de kast staat. De teksten en muziek zijn hier veel scherper. Parsley Sage en Bookends vind ik ook veel betere albums. Bookends werd toen afgekraakt, niet vanwege de muziek, maar omdat songs van de tweede plaatkant al eerder op singles verschenen waren.
Het album Sounds of Silence is in de jaren 90 nog eens verschenen als dubbel-Cd gekoppeld aan Bridge Over Troubled Water. Bij leken komt dat over als een soort Greatest Hits.
The Tremeloes brachten een cover van Blessed als single uit, maar het werd toen nergens opgepikt. Die Decca-single is inmiddels een gewild collector's item.
Boudewijn de Groot heeft op zijn debuut-album een Nederlandse vertaling van The Sound of Silence opgenomen die Het Geluid van Stilte heet.

haveman
Anji is trouwens ook een cover. Maar goed er werd in die tijd nog meer gecovered dan nu. Grappig trouwens dat I Am a Rock uit hetzelfde jaar komt als Help I'm a Rock van MOI. Wat een verschil in die tijd al.

Mooie plaat met een aantal hoogtepunten(Sound Of Silence en A Most Peculiar Man).

avatar van Ducoz
4,5
Ik ben het vooral eens met Stijn_Slayer, maar heb nog een opmerking.

Stiekem vind ik deze sfeervoller, de voorganger is inderdaad erg sterk maar deze vind ik net wat mooier

Hobbes schreef:
Een schande dat dit album er nog niet op stond! Werkelijk schitterend album met fantastische muziek en teksten waar ik mee opgegroeid ben. Misschien wel wat beter dan Bridge over Troubled Water.

Zal later een uitgebreidere review schrijven.


We zijn nu 7(!) jaar verder, en waar is de review????

avatar van Cloud
5,0
Prachtige songs.
Rose of Aberdeen is echt een heel mooi nummer, ondanks dat het een demo is.
Sommige nummers zijn akoestisch beter zoals bijvoorbeeld leaves that are green.

avatar van chevy93
3,5
YouTube - Sounds Of Silence - Nick & Simon

Niet schrikken van de artiesten. Wie De Zomer Voorbij kijkt, weet dat ze (en met ze bedoel ik ook de Jans en de rest van het Volendamse groepje) qua covers soms uitstekend werk verrichten. Zoals hier, vind ik. Het verschil in hun stem is bij vlagen precies net zo als het verschil tussen Paul en Art.

avatar van dazzler
4,0
SOUNDS OF SILENCE 1966

Een reconstructie dringt zich op. In 1964 ziet het eerste album
van een nieuw folk duo Simon & Garfunkel het levenslicht. Geen groot succes.
Paul en Art zeggen elkaar vaarwel en Simon doolt door Engeland met zijn liedjes
die hij in 1965 weet vast te leggen op een minder bekend gebleven solo-album.

Als in december 1965 The Sound of Silence in een elektrisch versterkt arrangement
(leve Bob Dylan) naar nummer 1 stijgt in de States, is Simon opnieuw op visite in Londen.
Halsoverkop keert hij terug naar huis om samen met Garfunkel het applaus waar te nemen.

Het duo duikt haastig de studio in om het album Sounds of Silence op te nemen.
Daarom klinkt deze langspeler als een huzarenslaatje met enerzijds nog akoestisch werk
en anderzijds elektrisch versterkte songs, met enerzijds herbewerkingen van songs die Paul
al op The Paul Simon Songbook (1965) had gezet en anderzijds wat onrijp, nieuw materiaal.

Naast The Sound of Silence behoren I Am a Rock, Leaves That Are Green,
April Come She Will, A Most Peculiar Man en Kathy's Song tot de oudere songs.

I Am a Rock is ongetwijfeld het bekendste nummer na The Sound of Silence.
De single deed het bijzonder goed als opvolger van de hit. En tekstueel mag het lied
meteen gerekend worden tot de klassiekers in het poëtische folk pop repertoire.

Leaves That Are Green is puur akoestisch en ontvouwt de grote klasse van Simon
die op zo'n moment eigenlijk geen Garfunkel nodigt heeft om de luisteraar te treffen.
Songwriters als Melanie en Leonard Cohen doen hetzelfde met gitaar, tekst en stem.

April Come She Will werd herschreven naar het keelgeluid van nachtegaal Garfunkel.
Meer een gedicht dan een lied misschien. En wat hun prille werk van het latere S&G oeuvre
onderscheidt, zijn de teksten die geuren naar dagboeken en nog wat last hebben van puistjes.

De eerste songs waarin Simon mensen portretteert hebben haast iets onschuldigs.
A Most Peculiar Man heeft het ritme van een postkoets en verraadt daarmee zijn heimat:
het grote, Amerikaanse songboek. Een braaf liedje dat aan hun debuutalbum doet denken.

En dan is er Kathy's Song waarvoor ik alle hoeden die ik bezit wil afnemen.
Sprak ik zonet nog over onschuld en braafheid, dan vloeit hier de pijn uit Simons pen.
Dit lied heeft de blues in zich zoals alleen een groot songwriter dat kan bezingen.
Mag ik even denken aan een andere held van mij .. Townes van Zandt.

De nieuwe nummers dan, die het elektrisch versterkte luik weerspiegelen.

Blessed bijvoorbeeld waarin Simon & Garfunkel boven de storm uitzingen.
Het religieuze thema van hun debuut blijft aanwezig, maar krijgt wat tegenwind
dankzij het arrangement. Maar het lied behoort echter niet tot de blijvers.

Dat laatste geldt eigenlijk ook voor Somewhere They Can't Find Me.
Een nummer dat vooral hip voor zijn tijd wil zijn, maar minder het klassieke
Simon & Garfunkel kwaliteitslabel draagt. Het studio arrangement met een nochtans
mooie, jazzy inkleuring gaat lopen met de punten. De song zelf is minder trefzeker.

En ook Richard Cory hoort thuis in dezelfde categorie.
Nummers die het album door hun geforceerd "eigentijds" arrangement zwaar dateren
en die ervoor zorgen dat ik in de eindafrekening op 4 in plaats van 5 sterren uitkom.

Anji is een instrumentale jazz cover en opvuller die het gitaarspel van Simon in de kijker zet.
We've Got a Groovy Thing Goin' lijkt wel een ode aan The Everly Brothers, oude idolen van S&G.
Vooral de manier waarop ze hun stemmen laten blenden, vormde een inspiratiebron.

Een album dat ik moeilijk als een totaliteit kan zien of horen.
Het laat me telkens achter met een dubbel gevoel: talent zat, maar te haastig opgenomen.
Sommige van de nieuwere songs lijken nog niet rijp genoeg. Simon & Garfunkel hebben zelf
ook hoorbaar weinig controle over de productie. Dit klinkt toch te weinig als hun plaat.

avatar van RebelINS
chevy93 schreef:
YouTube - Sounds Of Silence - Nick & Simon

Niet schrikken van de artiesten. Wie De Zomer Voorbij kijkt, weet dat ze (en met ze bedoel ik ook de Jans en de rest van het Volendamse groepje) qua covers soms uitstekend werk verrichten. Zoals hier, vind ik. Het verschil in hun stem is bij vlagen precies net zo als het verschil tussen Paul en Art.


Eens! Ik heb ze dit nummer live zien opvoeren bij Helden van Amstel Live 2 jaar terug. Erg goed hoor, terwijl ik normaal absoluut geen fan van ze ben.

avatar van Rogyros
4,5
Souds Of Silence word ook vaak gecoverd en vaak ook goed.

Dit is er een van Kithara, voor kerkelijk gebruik. Daar moet je van houden, maar ik behoor tot die categorie. Muziek is mooi gebracht, de tekst ook wat mij betreft. Het geeft in ieder geval weer een extra inkijkje over wat je allemaal met dit nummer kan doen.

kithara - Bing Video's

Gast
geplaatst: vandaag om 01:24 uur

geplaatst: vandaag om 01:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.