Goldfrapp - Felt Mountain (2000)

Blijft een tricky zaak, dit soort albums. Portishead, Massive Attack, Goldfrapp ... het doet me niet veel. Anderzijds de eerste Hooverphonic, Tara King Th, The Fading Collection ... heerlijke muziek.

Dit vind ik niet geweldig. Een paar aardige nummertjes (Lovely Head), maar het klinkt veelal te groezelige jazz-club achtig. Erg matig stemgeluid vind ik, en sommige nummertjes lijken wel uit een Disneyfilm weggelopen. Een wat hippe Disneyfilm misschien, maar toch.

Niet echt supervervelende muziek, maar het spreekt me totaal niet aan. Beste nummer vind ik nog Utopia (Tom Middletons Cosmos Vocal Mix), maar die staat enkel op de special edition, en heeft maar weinig met de originele sfeer te maken.

1.5*. Bljift stevig gokwerk voor mij, dit soort muziek.

Erg sfeervol album van Goldfrapp. Alleen valt, zoals reeds gemeld, Oompa Rader een beetje uit de toon. Maar erg mooi om hier ook eens kennis me te maken. Op naar volgende werk.

Heel erg anders dan haar nieuwste album (Head First). Heb deze ook maar bemachtigd, omdat ik dacht dat het meer hippe electropop was voor de collectie, maar dit is even wennen.

Toch wel fijne muziek om lekker bij weg te dromen, nooit storend, wel een behoorlijk 'fantasyfilm' gehalte. Benieuwd of de andere albums ook zo zijn. De remixes zijn dan weer iets heel anders, maar ik heb het leifst originele werken natuurlijk.

Leuk zonder meer. Zachte, warme elektropop met een zwoele vrouwenstem er overheen is natuurlijk een geheide hit. Vooral de nummers waarin er gefloten wordt hebben een magisch sfeertje dat me wonderwel bevalt. Helaas zijn de uitschieters zeldzaam, want voor het merendeel is het album nogal flets en ontbeert het spanning. Niet slecht, maar een heel album is wel nogal slaapverwekkend.

Highlightje uit het jaar 2000 wat mij betreft. Het duo Goldfrapp maakte hiermee hun debuut.
Aparte wat moeilijk te plaatsen plaat, maar dat maakt het juist heel bijzonder.
De afwisseling zit 'm in invloeden als wat zwaarder aangezette 60's pop ( strijkers) cabaret, beetje alt-folk, electronica en vleugjes jazz.
Op een manier gemaakt dat het heel relaxt blijft klinken en vooral dynamisch is.
Alison Goldfrapp heeft een zwoele, wat exotische stem, die aardig hoog reikt.
De muzikale aankleding is bijzonder. Elk soundje is zorgvuldig gebracht en alles valt als een puzzel in elkaar.
Mooi plaatje voor de late avonden. Hier ook omhoog voor Oompa Radar. Misschien iets te pretentieus, maar ik heb mij er kostelijk mee vermaakt.
Consistent geheel, ondanks de diversiteit is dit een werkje met een eigen signature.
Fraai.