Bettie Serveert - Pharmacy of Love (2010)

recensie op Kindamuzik.net schept aardige verwachtingen.. duurt gelukkig nog maar heel even

Zullen de Bettie's eindelijjk hun meesterlijke debuut eens kunnen benaderen??

De nieuwe single knalt er in ieder geval lekker in!

Kan niet wachten tot deze uit is. Ben erg benieuwd.

Heb hem even helemaal gehoord, klonk erg goed, nog nooit zo "stevig" geweest, echt een rockplaat geworden, erg goed, is mijn eerste oordeel, zal nog geen sterren geven, even wachten tot ik hem echt goed heb gehoord, maar beloofd veel goeds, ga ze zeker zien in Mezz

wel jammer dat ie maar 9 liedjes telt...

Ach, je weet niet hoe lang ze duren... Een minuut of 40 Bettie Serveert is prima, wat mij betreft. En daar zal het denk ik wel op uitkomen.

Vind het promomateriaal dat in de clubs hangt wel mooi trouwens en het daarom extra jammer dat deze hoes dan weer zo nietszeggend is.

Volgens mij heeft Bettie sinds Palomine niet meer zo hard geserveerd als op deze plaat. Het rockt eindelijk weer eens echt lekker, en die drummer van Voicst levert daar ook een fijne bijdrage aan.
Naar verloop van tijd gaan de nummers wel wat op elkaar lijken, en wat dat betreft vind ik het wel prima dat ze er maar 9 nummers op hebben gezet.
Maar het klinkt weer als vanouds.
Hij staat overigens op de luisterpaal.

Alleen al via de Luisterpaal van 3voor12 al 4* waard! Ik weet niet of het mag.. anders mag 'ie weg gehaald worden...

Dat mag gewoon hoor!

Vooralsnog heb ik een erg fijne indruk van deze plaat. Bettie blijft voor mij toch echt een midden jaren '90 ding (al zag ik ze veel later pas een paar keer live), maar dit album doet me goed. Heb meteen een vertrouwd gevoel bij dit album. Zet hem op de rotatielijst, is een fijne plaat om beter te leren kennen.

Calling is een wat langer nummer (10 minuten), de rest zit zo allemaal rond de 3, 4 minuten. Ik schat zo'n 39 minuten Bettie, perfect speelduur wat mij betreft.

Nu 3x geluisterpaald, en mijn eerste indruk is; wel aardig.
Meeste nummers liggen aardig in het gehoor, hoewel ik de composties soms wat simpel vind, beetje eendimensionaal.
Niet te spreken ben ik over het drumgeluid, maar dat kan aan de luisterpaal liggen, of is het toch het drumwerk zelf? Beetje chaotisch en ' vol geslagen' soms. Het gitaargeluid is hier en daar wat ' trendy' , niet echt eigen.
Wat overeind blijft is de stem van Carol, als immer.
Bij het nummer ' the Pharmacy' dacht ik even de Kaiser Chiefs te horen ( de riff).
Vooralsnog niet slecht, maar val nou ook weer niet van m'n stoel.
3,5 als voorzichtig begin.
Had stiekum ( weer) op meer gehoopt.

Luisterpaal heeft wel mindere geluidskwaliteit; mij viel het drumgeluid niet negatief op.

Oude bandjes roesten soms gelukkig niet.

Luistert makkelijk weg. De nummers zijn zeer lekker en de gitaarloopjes blijven in je hoofd zitten. Kende Bettie Serveert alleen nog maar van het album Palomine (wat ik trouwens ook geen slecht album vond) maar ik ga hier zeker vaker naar luisteren.

Favoriete nummer: Love Lee.

Nieuwsgierig geworden - laatste album - Bare Stipped Naked - en het optreden erbij vielen goed; één van de betere bands in ons land, still an old pal of mine. We gaan nogmaals luisteren.

Fris klinkende Bettie. Schijnt op dit moment live ook erg te rocken.
Sterkste nummers zijn wat mij betreft 'Semaphore' en 'Calling'.
Minpuntje is dat 'What They Call Love' ook al op de vorige stond en (kniesoor) 'Change4me' is ook niet echt een nieuweling.

Mijn cd-uitgave (jaja er zijn nog lui die de artiest een warm hart toedragen en niet van pindakaas houden!) heeft een inlegvel met de laatste pagina van het boekje waarop de track-list anders is dan op het originele boekje! (Track 3 & 4 omgedraaid) Misprint of net té laat de track-list verandert? Desalniettemin een heerlijke goeie rockende plaat van Bettie, zo hoor ik ze graag!

Dat hebben ze allemaal bij de eerste persing, en die is er alleen nog maar

Het eerste nummer knalt er direct lekker in. Opvallend links/rechts gemixed in het stereobeeld. Lekkere stevige pop nummers.
De zangeres heeft een erg fijne stem, de gitaren zijn veelal in verschillende hoedanigheid aanwezig. Ik hoor in een aantal nummers 3 gitaristen terug. Zo simpel vind ik de nummers niet hoor en met de drums heb ik ook geen problemen. "Calling" is op een positieve manier een vreemde eend in de bijt.
Ik denk dat deze plaat wel gaat groeien bij mij. Voorlopig een dikke voldoende.

Wow, Calling.... Fantastisch! Bettie Serveert is terug en hoe! Overtuigt mij meteen. Gitaarwerk van Peter Visser is erg goed hoor.

Deny all bij De wereld draait door klonk veelbelovend..

Mooie plaat hoor. Sommige nummers, zoals Love Lee, doen me erg denken aan Rather Ripped van Sonic Youth en dat komt vooral door het gitaarwerk (duh...)

Fijne cd, lekker weer wat steviger.

Change4Me doet me soms erg denken aan Radiohead's Black Star, maar dan met de landerigheid van een Pavement-liedje.

Blijf het na een luisterbeurt of 10 ook nog een fijne plaat vinden, al is Palomine de enige Bettie-plaat waar ik een echte klik mee heb. Hier blijft ie vooralsnog uit.

Is er iemand die het met me eens is dat het met vlagen op blood red shoes lijkt? Vooral het openingsnummer?

Lekker om weer eens een rockplaat van Bettie Serveert te horen.
Ondanks dat ik een wat aparte verhouding heb met deze band (helemaal innig zal het nooit worden omdat daarvoor net de magische klik ontbreekt) zal ik altijd deze naam noemen als men vraagt wat nu een goede band uit Nederland is en zal ik ze volgens mij ook nooit een onvoldoende album horen maken.
Dit klinkt lekker ongecompliceerd en hoewel ik niet vies was van het beetje experiment op Attagirl en Log 22 is toch wel fijn om Pharmacy of Love dit stempel te kunnen geven. Lekker los, lekker ongedwongen. Fijn dat ze er nog steeds zijn!

Zo hee, Calling vind ik erg mooi.

Prima plaatje, had ik niet verwacht eigenlijk! Dit is niks nieuws onder de zon natuurlijk, maar wel gewoon een setje oerdegelijke, aanstekelijke powerpopsongs, met wederom Carol van Dyks prachtige stemgeluid als kers op de taart. The Pharmacy is behoorlijk onweerstaanbaar en Calling laat zien dat ze ook nog langere nummers kunnen maken zonder door de mand te vallen. Op sommige momenten is er niks fijner dan een lekker ongecompliceerde doch eerlijke plaat als deze opzetten.

ps. vrijdag ga ik ze live zien in de W2, ik denk dat dat helemaal goedkomt!

Eindelijk weer een ouderwetse Bettie. Heerlijk.