MIKA - The Boy Who Knew Too Much (2009)

Het ging mij er alleen maar om dat hij het altijd in interviews heeft ontkend en/of ontweken.

En dat ik zo'n top10 heb wil toch niet zeggen dat ik die statement niet mag maken?

vaag doen en houden, commerciele zet, maakt het persoontje mika iets boeiender, maakt mensen nieuwsdierig

net als floyd in de early days, live int donker spelen enzo, niemand die kon zien wie het waren, wekt interesse en spanning

We are golden, wat een bagger. Vreselijke piepkikker.

De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet.
Mensen beschuldigen een ander vaak van dingen waar ze zich zelf ook aan

In het donker? Hoe zat het dan met 'liquid lights' show.. je weet wel die vloeistof dia's? En het zware gebruik van stroboscope?

Wat is dat nou weer voor ongelooflijk onzinstatement, wie zegt dat hij Mika iets verwijt, homoseksualiteit valt mensen toch niet te verwijten. Daar ben je mee geboren. Hij merkt gewoon op dat de nieuwe clip van Mika nogal frivool is en daar ben ik het wel mee eens, of Mika verder homoseksueel is of niet interesseert me totaal niet.

Maargoed, ben wel erg benieuwd naar dit album, ik lees erg veel negatieve berichten waar ik het totaal niet mee eens ben. Ik luister niet graag radio omdat het mij vaak te commercieel is maar bij Mika heb ik daar totaal geen last van. Het ligt allemaal natuurlijk erg makkelijk in het oor maar dat is in het geval van Mika niet storend naar mijn idee. Ik vond zijn vorige album een waar meesterwerk en ik vind ook We Are Golden weer een pareltje, ik hoop van harte dat hij die kwaliteit in het gehele album heeft verweven.

Erg matig wat ik hoor, minder dan het debuut....
Hier 5 sterren voor geven kan ik toch niet serieus nemen?

je weet best wat ik bedoel, floyd wilde vooral niet laten zien wie er nu achter de band zat en verborg zich, men wilde allen de muziek voor zich laten spreken

over homoseksualiteit, je legt het er nu natuurlijk wel erg dik bovenop met zon clip

Super album! Toy Boy, Good Gone Girl en Rain zijn toppers!

Ik vind We Are Golden geen slecht nummer, alleen die clip, tsja...

ben vrij benieuwt naar nieuwe album vooral naar het duet met imogen heap (by the time) we are golden vond ik in ieder geval al weer erg vrolijk

Zo, heb net stiekem het album gedownload. (ik heb ook gewoon een originele CD besteld hoor, dus no worries)

Ik vind het echt een juweeltje. Ik kan gewoon geen één nummer aanwijzen die ik niet leuk vind.
I See You, Touches You, Rain, Good Gone Girl en Pick Up Off The Floor zijn mijn favorieten.
LICM had veel overdreven vrolijke nummers, ook hartstikke leuk natuurlijk, maar ik kan dit album wel wat serieuzer nemen. Er staan meer rustige nummers op, zoals 'I See You' en het nummer 'By The Time' in samenwerking met Imogen Heap.
Gewoon weer een heerlijk vrolijkmakend album net als zijn debuut, maar dan nét een beetje anders.
Sterk aan dit album vind ik dat het erg verschillend is. 'Rain' doet me een beetje denken aan 'Relax, take it easy', best wel een dansbare plaat. Terwijl een nummers als 'Pick Up Off The Floor' zelfs een heel klein beetje richting de soul kant op gaat.

Veelzijdig en vrolijk! Mika's back!
5*

Zo, heb net het album gedownload. De Japanse versie met een akoestische versie van We Are Golden welteverstaan. Het klinkt allemaal wel redelijk als vanouds maar er zit toch ook wel wat vernieuwing in, ik heb hem nu pas twee keer beluisterd dus mijn oordeel is verre van definitief maar ik vind het toch wel erg prettig klinken weer. 4,0* voor nu.

Bedacht me vanochtend bij mijn ipod:
Muse of Mika? Muse of Mika? De winnaar (met afstand) werd MmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmIKA!
Niet al te veel pretenties, weinig nieuws onder de zon, wel weer minimaal drie wereldhits (waarvan Rain de leukste meezinger tijdens de concerten gaat worden.

morgen toch maar eens muse proberen denk'k

Bij deze conclusie kan ik mij alleen maar aansluiten. Het debuut hebben wij hier veel en graag gedraaid. Verfrissende popmuziek, maar vooral ook een paar hele lekkere liedjes. En die mis ik op The Boy Who Knew Too Much.

Mika gaat op vrijwel precies dezelfde wijze verder als op zijn debuut. Dat kan en mag hij natuurlijk, alleen het probleem is dus dat de nummers (veel) minder sterk zijn.
Op Life In Cartoon Motion stonden Grace Kelly, Lollipop, Love Today, Relax Take It Easy, Billy Brown & Big Girl. Dat waren nog eens lekkere nummers!

Hier is de single het armoedige We Are Golden. Dr. John is echt uiterst matig, net als Blue Eyes en One Foot Boy (pfff, dat valt niet bepaald mee zeg). Rain is dan wel een aardige track, net als Good Gone Girl en Lover Boy (en dat is dan een bonustrack). Maar veel meer zit er niet in. Hetzelfde kunstje dus, maar dan een stuk minder uitgevoerd. Het heeft wel wat van een album met B-sides van Life In Cartoon Motion, alleen dan nog wat minder goed. Jammer.

Ik heb hem ik deluxe editie vandaag gekocht.

Stem volgt later

een duet met Imogen Heap?? daar ben ik best wel benieuwd naar. We Are Golden wordt wat minder maar is nog steeds leuk.

"Life in Cartoon Motion II" had het net zo goed de titel van dit werk kunnen zijn. Mika bewandelt geijkte paden.

Geen innovatie, geen creativiteit, slechts een slap vervolg nadravend op de kinderlijke uptempo hitjes die het eerste album gaf. Liever had ik Mika door willen zien gaan op het tragi-bombastische element wat zo spaarzaam aanwezig was op zijn debuut. Daar waren nummers als 'Happy Ending' en 'Any Other World' creatieve hoogstandjes. Een nuchtere afwisseling op de jolige overdaad die waarborgde voor een gezonde balans.

Niet hier, hier is alles jolig, jammer.

..als je nog geen hekel had aan Mika...
Op zijn vorige album stonden nog wel wat leuke nummers, zoals Relax (heb zelfs een singletje van gekocht!) Big Girls en Grace Kelly
Elk nummer op dit album is irritant vanwege het ontbreken van frisheid icm het irritante overdreven gezang (alsof ie net z'n coming-out heeft gehad..die video van "We are Golden"..yuck)

Nu net voor de eerste keer We Are Golden gezien en gehoord (toch handig die functie hier).
Net als bij het vorige album luisterde ik er met afgrijzen naar en kon niet geloven hoe erg het eigenlijk was maar tegelijkertijd heb ik heel gefascineerd gekeken en geluisterd en betrapte ik me er ook op dat ik het leuk vond (als dat de juiste term is om mijn gemoedstoestand hierbij te beschrijven). Ik weet gewoon niet wat ik met Mika aan moet en dat zal voorlopig wel zo blijven.


Dit soort opmerkingen vind ik trouwens ook kant nog wal raken: het is irritant en overdreven omdat hij homo zou zijn? Wat heeft dat er nu weer mee te maken? Je kunt het irritant vinden om zoveel redenen maar dit is een ietwat bizarre. Genoeg homo's die ijzersterke muziek maken en totaal anders zingen dan dat Mika doet en genoeg hetero's die ook opvallen door hun zang. Daarbij natuurlijk nog maar de vraag of het echt zo is alhoewel er maar weinigen aan twijfelen.
Het zal wel niet zo bedoeld zijn maar het komt er wat rottig uit zullen we maar zeggen.....

Ik laat dit album denk ik maar voor wat het is. Net als bij het debuut is het beter om af en toe iets voorbij te horen komen.

Nee het is niet irritant dat ie homo is. Wel dat hij het gezang zo overdrijft op dit album (en enigszins manier van componeren). Door dit en dingen als Gay Parades kan ik mij voorstellen dat mensen een hekel aan ze krijgen
Ik luister zelf ook veel muziek dat naar nichterigheid leunt. Dat gevoelige erin is juist erg mooi. Maar een album als deze van Mika is vragen om moeilijkheden, getuige mijn reaktie (het was wel degelijk zo bedoeld trouwens)

Tja, dat klinkt als 'je mag het wel zijn maar je mag vooral niet opvallen want eigenlijk wil ik het niet zien'. Dat vind ik eigenlijk een nog vreemdere opmerking dan die eerdere en zeker ook erg narrowminded.

Waarom moeilijkheden? De link met homo's wordt gemaakt door luisteraars, heeft verder weinig met de persoon Mika van doen en als dat moeilijkheden veroorzaakt zegt dat meer over de bekrompenheid van de luisteraar.
Ik zie bij de nieuwe Muse bijvoorbeeld nog geen één opmerking staan over heteroseksualiteit. Dat is toch vreemd? Waarom zie ik het hier dan al een paar keer voorbijkomen met meestal toch wel een negatieve lading?!

Ik vind het narrowminded dat je mij narrowminded vind. Kijk voor de aardigheid eens in mn albumlijst.. mijn mening over Life In Cartoon Motion, die ik een paar posts geleden opsom, is ook wel van belang.
Er zijn homo's die menen zichzelf extra te profileren omdat ze zich zo in het verdomhoekje voelen geplaatst. Juist daarmee bevestigen ze dat beeld alleen maar. Dat wekt irritatie! Ik ben echt niet de enige

het staat dan nog steeds geheel en al los van de muziek

freddy mercury was 13 pallets erger en kwam er mee weg

nie zeuren, het gaat om de muziek en hoezeer we are golden int brein blijft hangen, het is verder een erg flauwe plaat die snel irriteert

wat homos verder doen moeten ze zelf weten, evenals heteros etc

edit: laat maar gaan.. pff

Dat lijkt me het verstandigste, want je redenering raakt kant noch wal. We gaan toch ook geen gothics vragen of ze zich alsjeblieft niet zwart meer willen kleden, omdat we dat maar een beetje depressief vinden overkomen? Kom op zeg, laat iedereen gewoon zijn zoals ie wil.

On: ik vind het niet veel, helaas. Vorige cd vond ik al maar middelmaat, maar dat haalt deze niet. Toch blijft er een beetje bewondering voor deze man, want talent heeft hij zeker. Nu nog goed gebruiken

Ik heb het ook niet over ALLE homo's.. het ligt iets genuanceerder.. als mensen dat niet begrijpen dan heb ik geen trek in een discussie.
Als je het nog niet had gemerkt, ik heb geen hekel aan iedereen die geen hetero is.. wel aan aanstellers, zoals Mika op dit album bij mij overkomt en zijn geaardheid daarvoor gebruikt

Mika is juist een artiest die het daar niet over wil hebben en nooit antwoord geeft op die vraag (waardoor net als bij Ricky Martin des te harder gespeculeerd gaat worden).
M.a.w. hij kan ook hetero zijn en dat maakt jouw opmerkingen nog vreemder.

Zeg gewoon dat je zijn aanstellerij niet waardeert. Punt.
Dan was er ook niemand die er opmerkingen naar jou toe over had gemaakt.

Ja hoor....