DJ Tiësto - In My Memory (2001)

Er wordt altijd veel over Tiesto gezeurd, maar als je naar dit album kijkt is dat helemaal niet terecht. Er staan een paar heerlijke trancenummers op, de openingstrack en de afsluiter zijn favoriet.
Jammer dat Tiesto tegenwoordig minder goeie muziek is gaan maken, als ik af en toe wat langs hoor komen kan het me meestal niet meer zo boeien. Maar dit bewijst dus dat hij het wel kan (kon).
Een 3,5*

prima album, flight 643 tot in den treure gehoord in het verleden elke week op de dansvloer, maar nooit gaan vervelen. wat vreemd is voor zon catchy track. zit gewoon goed in elkaar dus. album is daarnaast ook prima, en het beste studioalbum van tiesto, hierna werd dat allemaal iets minder.

Tracks 1 (frustrerende opbouw) en 4 (irritante vocals) halen het gemiddelde niveau wat omlaag, maar tracks 7,8 en 9 zijn dan wel weer zo goed dat ik hier vrolijk 3.5* voor kan geven. Lethal Industry live met DJ Mason is te geniaal voor woorden

Toch een halfje eraf vanwege de toch wel ietwat Fruity-Loopsachtige sound. Loops houden spontaan op, er is een gebrek aan fills en de geluidskwaliteit is niet al te best.

en dat allemaal ondanks de productie van de klubbheads.....volgens mij kan die tostie nog geen noot lezen...

Nog altijd lekker om naar te luisteren vanwege de vette sound en de gepolijstheid, maar toch niet meer zo meeslepend als vroeger. De twee ballades Close to you en In my memory blijven prachtig, en Magik journey, Lethal industry en het slotnummer hebben killer-riffs die het nummer voorbeeldig dragen, maar op andere momenten gebeurt er gewoon te weinig – in de langere tracks zoals Obsession, Flight 643 en toch ook het openingsnummer gaat de begeleiding soms zó lang "kaal" door dat ik verveeld raak in plaats van in de trance meegezogen te blijven. Maar ja, eventuele bedenkingen verdwijnen bij het slotnummer als sneeuw voor de zon.

Prima volwaardig debuut, na twintig jaar amper gedateerd. Afgezien van de album-cover dan. De langere trance-tracks als opener Magik Journey en het afsluitende Suburban Train eisen de meeste aandacht op, maar het hele album is feitelijk de moeite waard, al doen de meer ingetogen tracks met vrouwelijke zang, zoals Close To You, mij wel wat minder. Het tweede schijfje, voorzien van tien remixen, is ook interessant.

Alleen jammer dat 'ie een ghost producer gebruikt die alle nummers voor hem produceert.