Devendra Banhart - What Will We Be (2009)

Zin in.

Anders ik wel. held.

Hoe lang nog?

27 oktober. Heb hier ook veel zin in. Hopelijk word het album niet te flauw maar hoogstaande kwaliteit met de typische Banhart humor.

Inmiddels 4 tracks gehoord, erg lekker allemaal.

Ja, de nummers die ik tot nu toe gehoord heb vind ik echt super klinken. Kan niet wachten tot de rest van het album.

Trouwens, volgens mij komt het album deze vrijdag al uit: nieuwe releases worden in Nederland toch altijd op vrijdag uitgebracht?

De stream op stereogum voorspelt veel goeds! Dit zou wel eens mijn favoriete Banhart-album kunnen worden...

Beetje korter dan smokey die wat te lang doorging?

Gelekt, hij is lekker. Stukken minder experimenteel maar nog wel spannend genoeg.

Devendra is back en deze keer met ietwat minder gekkigheid of meligheid.
Het is altijd weer heerlijk om wat nieuws van de man te horen en ik kan me voorstellen dat velen onder jullie nu denken: o jee, weer zo eentje die nu toegankelijker is gaan klinken.
Het antwoord daarop is simpelweg nee. Daarvoor blijft de muziek van deze meneer toch iets te apart en is er wel degelijk genoeg humor terug te horen. Ik zei niet voor niets ietwat minder

Wat me wel opvalt aan deze cd is dat het allemaal zonnig klinkt, alsof de zomer in deze herfst nog even wil laten weten er voor mij te zijn en op me zal wachten, gevolgd door een vette knipoog.
Als ik me dan vervolgens onderdompel in de klanken van What Will We Be dan weet ik dat het goed komt: de zon komt terug. Ik zal het even zonder moeten doen, op mezelf aangewezen zijn, en daar gaat dit album bij helpen. Want er zullen veel draaibeurten komen die me met een grote glimlach op mijn gezicht naar buiten doen staren terwijl de regen tegen de ramen spat en de wind de laatste bladeren doet laten vallen. Ik weet namelijk dat ik me kan omdraaien de stereo nog wat harder kan zetten en de komende winter compleet kan vergeten als ik Devendra zijn liedjes hoor zingen.
Dat is wat What Will We Be ongetwijfeld gaat doen. En als dan over een paar maanden de eerste voorzichtige lentezonnestralen achter de wolken vandaan kruipen knipoog ik vriendelijk terug naar de zon.

Het is goed om weer wat van Devendra Banhart te horen; één van de meest intrigererende artiesten van dit moment!
En wat deed Chin Chin & Muck Muck me de eerste minuut denken aan Chet Baker...... heerlijk!

Dit aibum neigt soms naar de vrolijke klanken, maar eenvoudige van Jack Johnson en Matt Costa. Jammer, want het experimentele was toch wel het sterke punt van deze artiest. Je pakt Andrew Bird zijn viool toch ook niet af?
Rats is trouwens wel een steengoed nummer!

Rats is nu al me favoriet.

Ik durfde de naam niet te laten vallen maar soms moest ik er wel aan denken ja. Helemaal terecht is de vergelijking niet natuurlijk want het ligt toch wel erg ver uit elkaar, maar de vibe van dit album neigt er soms wel een beetje naar

eerste luisterbeurten bevallen goed. Rats is idd een erg prettig nummer. Stem volgt.

Album gaat nog een beetje langs me heen. Ondanks ik een aantal overheerlijk Devendra ingredienten hoor mis ik toch ook een beetje de spanning en het avontuurlijke wat ik met zijn vorige albums wel heb.
Misschien moet de klik nog komen...

Rats, wat een heerlijk nummer. vrij funky eigenlijk.

ga hem zien 4 december in paradiso!

Stem volgt nog.

Ik heb nooit echt iets van deze artiest beluisterd, blijkbaar mis ik enorm veel? Is dit een goede instapplaat???

Het kabbelt rustig verder zonder dat het spannend wordt. Er staan ook altijd te veel nummers op zijn platen. De 4de poging is wederom niets. Devendra zal me gewoon niet liggen dan.

2.5*

Het is een veilige instapplaat. Zijn meest toegankelijke. Het is maar hoe je er in wilt stappen natuurlijk.

Ik begin wel met deze zodanig dat ik kan meepraten welke raad je me verder nog aan...

Ik ben zelf een groot Cripple Crow liefhebber.

Dan zal ik die ook onmiddelijk eens bijnemen... Ik ben wel eens benieuwd naar het verschil met deze plaat...

Zojuist de bestelling op Bol maar geannuleerd na het horen van de uitgelekte versie. Op het eerste gehoor is er niet veel mis mee. Een leuk en gevarieerd instrumentengebruik en toch, ondanks een grootschaligere productie, een klein beetje het lofi geluid. Maar na het album twee keer geluisterd te hebben lijkt dit een grote tegenvaller te worden omdat er gewoonweg geen leuke liedjes op staan. Swingende freakfolk zoals Chinese Children, Little Boys: ze zijn in de verste verte niet aanwezig. Hetzelfde euvel had de vorige langspeler van Banhart ook al, maar die werd dan nog gered door een paar klappers zoals Seahorse. Ik ben bang dat de inspiratie en het heilige vuur verdwenen zijn en dan blijft er helaas weinig over bij een Banhart plaat.

**1/2 ster. Banhart onwaardig, maar hoger kom ik niet.

Precies dit!

Daarnaast ben ik heel benieuwd naar het concert op 4 december.

Angelika vind ik echt een heel mooi nummer, zo'n lief gitaartje en mooie tekst. Alleen vind ik het wel heel jammer dat het zo 'verpest' wordt doordat vreemde stukje tegen het eind, hm.
Goin' Back ook een heel mooi nummer, al doet het me op één of andere manier denken aan een ander liedje waar ik niet op kan komen. En Rats is (overduidelijk) ook heel tof, een van m'n favorieten.
Wel echt een slecht vind ik het nummer 16th & Valencia, Roxy Music, het heeft wel wat grappigs maar het refrein is zo stom (die doet me ook denken aan "I gotta feeling" van black eyed peas...)

Maar verder vind ik het wel een goed album, niet beter als Smokey etc., maar wel heel fijn

Gelukkig word ik niet in de weg gezeten door enige kennis van de voorgaande cd`s die deze meneer gemaakt heeft. Ik dacht eigenlijk altijd dat het een vrouw was.
Maar dit plaatje bevalt me uitstekend.
Heerlijke mooie muziek voor als ik in een rustige opgeruimde stemming ben. Het nummer "Angelika" is een prachtige uitschieter, maar eigenlijk vind ik de hele cd zeer genietbaar.
Zijn oudere repertoire ga ik dus zeker ook beluisteren.......

dat "vreemde" stukje op het eind is nou juist typisch devendra, wat hem daarom ook onderscheid van veel andere artiesten en hij toch bekend staat als de ultieme 'freakfolker'. ik vind dat juist erg tof.

Idd, dat maakt hem net zo speciaal, maar deze plaat pakt mij toch minder dan bijvoorbeeld cripple crow ...

Dat snap ik, en in veel andere nummers vind ik dat meestal ook wel cool en passend. Maar in dit nummer vind ik het echt gewoon heel jammer. En dan kan je wel zeggen dat dat hem onderscheid van andere artiesten en bijzonder maakt, maar je kan ook gewoon eerlijk zeggen dat het nergens op slaat. Je moet ook onthouden dat niet alles wat 'anders' is, meteen geweldig is (zeg nu niet dat jij dat doet, maar anderen doen dit wel).
Ik vind Devendra Banhart echt geweldig, en zijn nummers ook, maar bij dat nummer vind ik het gewoon jammer dat het niet is zoals het is, bij andere nummers niet.

Nou woody, heb hem de afgelopen week vrijwel non-stop op staan en ik moet zeggen dat het wel zeker een echte devendra is en ook zeker een groeiplaat.
Ben benieuwd hoe het as vrijdag gaat worden in paradiso!