Tim Finn - Before & After (1993)

BEFORE & AFTER 1993

Het eerste wapenfeit van Tim Finn na Woodface.
En daarmee was hij het vierde Crowded House album een paar maanden voor.

De titel en de hoes zeggen voldoende: het album is een eerder fragmentarisch
samenraapsel van songs die Tim schreef voor en na zijn avontuur met Crowded House.

Zo zijn In Love with It All en Strangeness and Charm twee songs die hij samen met Neil schreef,
maar die niet op Woodface terecht kwamen. Twee afdankertjes die toch nog de moeite waard blijven.
Een derde afdankertje heet Catherine Wheels en schittert op Together Alone van Crowded House.

Neil zingt overigens weer een aardig potje mee op dit album.
Niet dat de twee broertjes in ruzie vielen of zo, maar Tims eigenzinnigheid
deden de zes jaar oudere Finn besluiten om het Crowded House schip te verlaten.

Hit the Ground Running verscheen op single en is meteen een erg sterke binnenkomer.
Dat aids ook in Tims omgeving slachtoffers maakte, is het uitgangspunt van de song.

Protected is een nachtmerrie die de altijd wat neurotische Tim in een lied goot.

Persuasion is zonder meer het tweede prijsnummer van Before & After.
Gebaseerd op een krachtige gitaarriff van Richard Thompson en uitgewerkt
tot een overgevoelige lovesong waar Tim een patent op heeft.

En dan is er de schoonheid van Many's the Time (in Dublin).
Een avondje stappen in Ierland (het land waar de familiewortels van de Finns liggen)
met Andy White (een soort Ierse Bob Dylan) en Liam O Maonlai (de zanger van Hothouse Flowers).

Die ervaring werd in een prachtig lied gestopt dat net als Persuasion
de muzikale horizon van Finn wist te verruimen: folkinvloeden nemen de bovenhand.
Andy en Liam musiceren op dit nummer mee met Tim en die samenwerking
zou zelfs leiden tot een volledig album onder de gelegenheidsnaam ALT (zie vorig bericht).

Funny Way is een meer rechttoe rechtaan nummer waarin Tim zijn partner op de korrel neemt.

Can't Do Both is muzikaal weer behoorlijk de moeite, vind ik,
omdat Finn hier heel subtiel met hiphop invloeden flirt en een scherp portret schildert
van een jong koppel dat ten ondergaat aan de veeleisendheid van het tweeverdienersschap.

In Your Sway is een bitterzoete ballad waarin Tim zich overgeeft aan de verleiding.

Always Never Know is weer wat luchtiger van aard en beklijft minder.

Walk You Home is een bijzonder romantisch afscheidslied dat ik beter ging waarderen
toen ik een live-versie hoorde waarin Tim elementen uit de 50s klassieker Goodnight Irene integreerde.

I Found It tenslotte, is een (under)statement.
Vond Tim zijn draai dan toch niet helemaal bij Crowded House,
dan zou het kunnen dat hij als solo-artiest zijn pad nu toch gevonden heeft.

Niets bleek minder waar: Tim zou een zoeker, een muzikale zwerver blijven.
Een bijzonder getalenteerde songwriter die omwille van zijn wispelturigheid
nooit de erkenning zou oogsten, die zijn jongere broer Neil wel te beurt viel.

Crowded House werd groter dan Split Enz.
Tim Finn solo zal altijd kleiner blijven dan Split Enz en logischerwijze dus ook Crowded House.

Een beetje wrang ook wel, omdat Neil het vak leerde van zijn oudere broer.

Maar de jongste Finn heeft wel begrepen
dat je in een bandje meer gewicht aan je songs kan geven.
Neil staat iets steviger met de beide voetjes op de grond, en dat loont.