Margriet Eshuijs - The Best Of (1996)

Geweldige Nederlandse vakvrouw-in-rockmuziek, met prima vocalen. Ballads, mainstream en ook wat steviger werk wordt niet geschuwd.

In 1975 werd Nederland opgeschrikt met de komst van Eshuijs, haar band Lucifer en de mega-hit House for sale.

Wij hadden het tot dan toe moeten hebben van front-vrouwen, Jerney Kaagman en Mariska Veres. Geen kwaad woord over beide dames, maar Eshuijs zong niet alleen, ze componeert ook nog (welliswaar lang niet alles, maar goed) en ze speelt prima toetsen.

Een ware openbaring.

Toen Christine McVie in 2001 vertrok bij Fleetwood mac, was er in mijn optiek één vrouw die het aan zou kunnen: Margriet Eshuijs.

Aangezien ze hetzelfde, vrij lage, timbre hebben, Margriet dus ook toetsen speelt en ze ook in een zelfde soort van viswater zit qua muzikale doelgroep, leek ze voor mij een ideale vervanger.

Alleen haalt Eshuijs niet het niveau van composities schrijven van McVie, maar dat was m.i. niet direkt het belangrijkste geweest.

Maar ja, uiteindelijk heeft Fleetwood mac geen nieuwe vocaliste aangetrokken, ik weet ook niet of Margriet Eshuijs zou hebben gesolliciteerd.

De nummers op deze Best Of, laten horen dat Margriet Eshuis vele vormen van rock beheerst, ook als het wat meer soul heeft (het prachtige door Stevie Wonder geschreven I can see the sun in late December) of het meer jazzy Black pearl.

Alleen Go on Back to Barbados, dat inderdaad richting Caraïben gaat, is voor mij bepaald geen hoogtepunt.

De tijd dat Eshuijs hitparade successen had, zit hoofdzakelijk in de periode 1975-1983. Ze speelt nog steeds in de Nederlandse theaters.

Eigenlijk zou haar werk eens geremasterd in een box moeten komen. Of een mooie selectie daarvan. De verkopen van haar LP's en later cd's zijn nooit erg schokkend geweest, ik ben daar zelf ook schuldig aan.

Met een beetje professionele ondersteuning en constant niveau van haar nummers, had Margriet Eshuijs wellicht, toen de tijd daar rijp voor was, aan een internationale carriére kunnen beginnen.

Ik betwijfel echter of ze dit ooit doelbewust heeft nagestreefd, de rol van blikvanger heeft ze nooit op zich willen/kunnen nemen en wat dat betreft is ze een echte Nederlandse boerendochter.

Maar ik zal haar beloven om naast deze Best of, mijn best te doen ook ander werk van haar (alsnog) te pakken te krijgen.

Black Pearl

Fraai stukje Musician. Ik kan daaraan toevoegen dat ze zelfs in de hoogtij dagen van Lucifer een prettig, nuchter en open mens was, dit integensteling tot sommige van haar bandleden ........ dus je Nederlandse boerendochter omschrijving is wat dat betreft ook raak.

Margriet Eshuijs is zonder meer 1 van de beste zangeressen van Nederland . Heeft zich nooit in een hokje laten duwen of een al te commercieele richting gekozen .
De tijd van de hits zijn voorbij , maar dat zegt mij niets over haar kwaliteiten als componiste / zangeres in het heden .
Zoals musician al aangeeft doet zij haar ding vooral in theaters en kan zij als geen ander een mooie sfeervolle intieme sfeer overbrengen .
Zij is overigens inderdaad een hele aardige persoonlijkheid . Vroeger kwam zij regelmatig bij ons in de platenzaak en ik kan niet anders zeggen dat zij spontaan en vooral normaal was .
Welnu , deze compilatie is alleraardigst . Verzorgde pop met allure . Het neusje van de zalm der sessiekrachten spelen op de meeste nummers mee . Black Pearl , I Can See The Sun In Late December , House For Sale ( echt nostalgie ) Joe & Jerry , puike songs . Altijd weer perfect ingekleurd door die stem van goud .
Ok. niet alles is echt overeind gebleven , maar ik vind het toch een aardige samenstelling .
Terugkomend op Eshuijs in Fleetwood Mac . Ik vrees dat onze nuchtere Zaanse snel weer thuis had gekomen .
Ondanks dat de storm in die band wel is gaan liggen , vermoed ik dat dit voor haar een te groot contrast is met wat zij gewend is .
Het blijft een groot circus natuurlijk met heel dwingende en grote ego's .

Helemaal met bovenstaand commentaar eens. Alleen vind ik niet alles op deze verzamelaar even goed. Maar House for Sale en Black Pearl maken heel veel goed hoor!
Ik vind dat ze nog een stuk beter klinkt op bijvoorbeeld de cd "Time", gerijpter en mooiere nummers.
Maar..een geweldig goede zangeres. Zeker niet te vergelijken met Jerney Kaagman (zou ze willen)

Nu, dat laatste is net weer even teveel van het goede.
Kaagman had een formidabele stem voor Earth & Fire, toch in ieder geval in de periode 1969-1977.

Wat Eshuijs wel nog extra kan (spelen, componeren) was echter niet aan Kaagman besteed. Althans, niet op vereist niveau.

In de studio kon la Kaagman aardig uit de voeten, maar live zakte ze nog wel eens door het ijs. Ik zou 'r meer adekwaat willen noemen. Eshuis daarentegen heb ik live ( met Lucifer ) onder erbarmelijke omstandigheden nog de sterren uit de hemel horen zingen ........

Hier staat, althans in mijn oren dan, geen enkele misser op. Stuk voor stuk is elk nummer toch wel een showcase voor Margriet en haar band. En Black Pearl staat hier op in de volledige album uitvoering, niet in de verknipte single edit. Net zoals vele andere songs die hier in hun langere versie opstaan. Daarnaast is de geluidskwaliteit van deze verzamelaar top. Dat de inlay zeer karig is doet niets af aan de kwaliteit van de muziek.

Dit album is, minus de 15de track maar verder in exact dezelfde volgorde en dezelfde hoes, al in 1993 uitgebracht maar dan onder de noemer House for Sale.