The Swell Season - Strict Joy (2009)

Dat laatste is zeker waar. Damien Rice is hierin allesbehalve origineel en dat is dit duo ook niet.

Ik vroeg mijzelf eergister af, wanneer komt er weer eens een nieuwe Frames en zie hier mijn verzoek is meteen gehoord. Na twee luisterbeurten ben ik er nog niet helemaal uit. De liedjes zijn mooi, zoals altijd, maar het wow gevoel heb ik nog niet. Deze cd heeft toch ook hetzelfde probleem als de Frames cd's van de afgelopen jaren. Mooi per liedje, maar te weinig variatie voor een gehele cd. Of leg ik de lat te hoog door elke cd te vergelijken met Fitzgeraldo, dat in mijn top 10 allertijden staat. Een tweede probleem zijn de live nummers. the Frames zijn altijd mijn favoriete live-band geweest, humor energie en alle nummers vallen live precies op hun plaats, ook die van latere cd's. En dat gevoel kreeg ik nu niet. De uitvoeringen zijn mooi, de lach is er ook, maar de electrische gitaar blijkt voor mij toch onmisbaar. En zeker in Fitzgeraldo kan de piano het gemis niet opvullen. Dus voor mij zal het toch weer wachten worden op een echte nieuwe van de Frames met gitaren, hopelijk weer in de lijn van Fitzgeraldo.......nee ik ga toch weer luisteren, want door te veel te dromen laat ik toch hele mooie muziek liggen.

Na vorige reakties gelezen te hebben, You Tube te hebben bekeken en stukjes gehoord te hebben, ga ik zo gauw de winkels open zijn, Arend eens bellen of hij deze op voorraad heeft. Meestal is dat wel zo. Vandaag ga ik dit album maar eens kopen. Glenn en Markéta zijn echte rasmuzikanten en hun samenwerking zet iets magisch weg imo. Dus snel komt er een waardering van mijn kant in de vorm van het aantal sterretjes. ( ja, ja Kerst en de daarbij horende kerstgratificatie is coming!)

Na de eerste luisterbeurt kom ik al tot 4 sterren, met een zeer waarschijnlijke stijging biinenkort. De "live"cd moet ik nog beluisteren. En de DVD is gewoon "top". En dat alles voor 17,99 bij Velvet gekocht. Geen geld voor dit mooi verpakte muziekpakketje.

Even nog maar een aanvulling op mijn vorige reaktie. Ik heb net de bonus "live" cd beluisterd. Die is werkelijk fantastisch! Het moet een feest geweest zijn voor de mensen, die daarbij aanwezig geweest zijn. Hoe hartverwarmend en sfeervol kan een concert zijn! Je mag geen zes sterren geven, anders deed ik dat onmiddelijk. Al met met al, de 2 cd's+dvd verdienen een 5!!! Strict Joy is een must-a-have, zeker voor fans, Aangezien dit een limited edition is, zou ik niet te lang wachten, want anders ga je je haren uit je hoofd trekken.

Prachtig album! Vooral Low Rising en High Horses zijn heel erg fijn.

Er is nu ook een live registratie van the Swell season van kcrw fm met o.a. Buzzin' fly van Tim Buckley te downloaden wat ik persoonlijk een betere live opname vind dan deze bonus cd.

Die ga ik dan gelijk opzoeken!!! Bedankt voor de tip!

Ik heb dit album vandaag een 2e kans gegeven en ik moet zeggen dat het me al een stuk beter bevalt dan een tijdje geleden.
3* -> 3,5*

Hier sluit ik me volledig bij aan. Ik heb ook de 3CD versie via Amazon besteld. Ik was ook zeer verrast door het live materiaal.
Wat het album betreft. het enige wat ik mis is wat meer nummers van Marketa. En misschien een nummer met net zoveel passie als "Falling Slowly' . Verder een waardige opvolger. Zou dit dan ook het einde van The Frames betekenen?

YouTube - The Swell Season - Low Rising (from new album Strict Joy)

Mooie opname. Zij heeft een prachtig zachte stem en hij heeft weer een hele krachtige stem. Schitterend nummer.

Laten we het er anders gewoon ophouden dat ze geinspireerd zijn door elkaar. de twee zijn immers ook al zeer lange tijd bevriend met elkaar.

Wat luister ik graag naar de stem van deze zanger, toch moet ik echt voor deze plaat in de stemming zijn. Al kan ik voor mezelf niet verklaren waarom dat is want ik vind het erg mooi / rustig en de combinatie mannen - vrouwenstem klinkt goed. Van sommige liedjes krijg ik zelfs kippenvel maar toch luister ik het niet veel.

Het nadeel van veel muziek kennen en herkennen is dat er weinig is wat je nog écht verrast. En dat is verrekte jammer. Want als je, zoals ik, echt gaat zitten luisteren naar een voor mij onbekend werk als dit, dan kan het niet anders of je hoort onomwonden in welke vijver er werd gevist. Zo hoor ik inderdaad Damien Rice, maar ook vlagen Waterboys en zelfs Simple Minds en U2. Logisch allemaal, logisch, logisch.
Was ik nog maar een onbeschreven blad. Ik zou mij suf genieten. Want dit is een wonderlijke, energieke, van positiviteit bruisende brok-in-de-keel plaat van jewelste. Alles is aanwezig; afgewogen composities, mooie stemmen, dito teksten. En dan heb ik het nog niet eens over de sporadische viool en piano. Was ik nog op zoek naar een onbekende, onbereikbare liefde, ik zou dit 's nachts bij thuiskomst uit de kroeg in het pikkedonker met koptelefoon beluisteren en wegdromen.
I have loved you wrong weerklinkt. Wat zeur ik nou over wat eerder kwam, de kip of het ei? Dit is een plaat waarvan je hart in je opspringt. Meer heeft een mens als ik niet nodig!

Dan zou ik zeker naar de eerste plaat luisteren. Voor mij steekt die er net een beetje bovenuit. Die klinkt net wat puurder en onbevangener.

Dank voor de tip.

Ik vind de clip van Low Rising echt mooi.

Puur genieten. De mix tussen Irglova en Hansard is gewoon bijna perfect. Puur muziek!

Op het spoor gezet door de prachtige solo cd van Glen Hansard ben ik wat van zijn oudere werk gaan beluisteren. Deze Strict Joy is van een prachtige kwaliteit. Ik lees in eerdere reviews de vergelijking met Damien Rice. Ik schat Damien toch nog wat hoger in. Dat is m.i. Buitencategorie. Glen en zijn toenmalige partner komen dicht in de buurt. Prachtige ingetogen muziek ene dito teksten.

Live in Amsterdam:

In These Arms

Feeling the Pull