The Swell Season - Strict Joy (2009)

Frames-zanger Glen Hansard & Markéta Irglová vormden een bijzonder duo die het album The Swell Season uitbrachten en ook de film Once plus soundtrack die opviel door zijn charme en eenvoud.
De titel van het debuut werd uiteindelijk de naam waaronder Hansard en Irglová zijn gaan optreden en wonderwel verschijnt er nu dus een opvolger van The Swell Season genaamd Strict Joy.
Ik kijk hier erg naar uit want het zal vast wel weer een aantal parels bevatten zoals op de vorige cd en de soundtrack van de film.
Jammr van die lelijke hoes. Gelukkig gaat het nog altijd om de muziek

Ik kan erg uitkijken naar dit album! Ga ze zien in Paradiso februari! Het is een lust voor het oor!

Ik ga er in de Paradiso ook bij zijn hoor
In These Arms is alvast een prachtig voorproefje. Heerlijk ingehouden en sfeervol.

nr 1 en 3 al te downloaden, low rising klinkt alvast super mooi!! kijk hier erg naar uit!!!

En in these Arms klinkt ook supermooi. Ik wacht ook al met smart op een nieuwe Frames plaat

deze band was zonet in het programma 'de laatste show' op de vlaamse tv met het nummer low rising. prachtig! heerlijke stem heeft die zanger van the frames toch. recht uit het hart.

is dat een hele plaat met pianobegeleiding? ik zou het wel graag hebben:)

Hij is gelekt!!! En erg mooi, zeker back bone. dat wordt genieten...

Glen Hansard & Markéta Irglová wisten me met hun vorige album onder eigen naam behoorlijk te ontroeren: eenvoudige, krachtige liedjes die hun charme goed wisten te etaleren.
Het was dé reden om ook naar de bioscoop te gaan voor de film Once waar ik normaal gesproken niet naartoe zou zijn gegaan als die cd niet zo aansloeg bij mij.
Wat voor de cd opging gold ook voor de film: lief, eenvoudig, klein en vooral uiterst charmant.
Blijkbaar beviel de samenwerking tussen de twee muzikanten want ze zijn verder gegaan en opereren nu onder de naam The Swell Season wat de titel was van hun eerste album.

We kunnen concluderen dat het duo de kunst om mooie liedjes te schrijven niet verleerd is maar dat liet Hansard al menigmaal horen met zijn band The Frames.
Is er veel veranderd verder? Ja en nee. Om met de nee te beginnen: zoals gezegd zijn het wederom uitstekende liedjes waar Hansard met zijn zang toch wel domineert. Maar de ja is er eentje die toch wel belangrijk is; dit album is op sommige momenten soulvoller dan de vorige (zeker de eerste helft van het album) en dat uit zich in de instrumentatie. We horen een veel voller en vetter geluid en waar de liedjes op het vorige album vaak minimaal begeleid werden, wat tevens de charme was, daar staan er nu nummers tussen die haast het tegenovergestelde zijn.
Op zich niet zo heel erg want het zijn uitstekende nummers. Toch merk ik wel dat ik meer ga voor de wat lievere, kleine liedjes op dit album (het door Irglová gezongen Fantasy Man of I Have Loved You Wrong bijvoorbeeld). Op deze nummers horen we Irglová ook wat nadrukkelijker aanwezig zijn, in genoemde tracks zelfs solo, waar ik op die andere nummers het gevoel krijg dat ze een beetje ondergesneeuwd wordt.
Het is maar een minimaal puntje van kritiek; ik ben immers ook liefhebber van The Frames en daar vliegt Hansard soms ook lekker gierend uit de bocht.
User gerre stelt eerder de vraag of dit een hele plaat met pianobegeleiding is. Het antwoord is er nu, en dat is dus nee. Daarop volgend de opmerking 'ik zou het wel graag hebben'. Toen ik dat las had ik precies hetzelfde.
Het is niet het geval, maar we hebben er wel een afwisselend album voor in de plaats wat ook z'n mooie momenten heeft. De charme van het debuut halen ze hier net, maar dan ook echt nét niet wat mij betreft (alhoewel ik wel denk dat dit album wat constanter is en daardoor misschien zelfs beter): ik had het graag iets minimaler willen hebben, maar ik ben hoe dan ook erg blij met het gebodene; het gaat de komende herfstperiode flink genieten worden en het is goed warmen aan deze heerlijke klanken. Dit zal ongetwijfeld gaan strijden om bij de favoriete albums van dit jaar te gaan behoren.
Ik hoop dat The Swell Season een blijvertje is naast The Frames: heerlijk!

ohohoh wat fijn.. het blijft maar heerlijke releases regenen in 2009!
Ik moet me volledig aansluiten bij aERo, al ben ik wel van mening dat juist het uitgebreidere instrumentarium een welkome toevoeging is.. want niet alleen de zangpartijen worden met veel overtuiging gebracht, ook de instrumenten voegen een bepaalde emotie toe! Helaas is het nog maar een leak van 128kbps.

Nog even over die hoes/dat artwork; wat ontzettend mooi! Laat het maar 27 oktober zijn

Dat vind ik juist niet alhoewel ik het wel erg smaakvol vind. Juist op het debuut klonk het soms wat rammelig (als dat uberhaupt wel de juiste term is) en dat gaf iets heel liefs en dat ontbreekt zeker op de eerste helft van dit album wel een beetje daardoor.


Die hoes vind ik juist afgrijselijk. Van mij mag het ook snel 27 oktober zijn want dan gaat de cd op de post en is het nog veel meer genieten van dit kleine meesterwerkje waarvan het me niet zal verbazen als er nog een halfje bovenop gaat komen.


Ben ik met je eens: absoluut een heel erg sterk muziekjaar voor mij persoonlijk!

Naja of emotie inderdaad het juiste woord is weet ik niet.. het geeft de compositities mijn inziens wel meer kracht, ook al ontbrak het daar op het debuut ten lange na niet aan, maar daar school de kracht in de uitgekleedheid.. okey op dit moment ga ik de juiste woorden niet vinden om dit uit te drukken haha

al met al, het is gewoon weer een heerlijke plaat

En daar gaat het om! Dit is echt een zeer sterk album en het duo stelt mij niet teleur.

oh hier ga ik zeker achteraan!

/edit: Ach, kan mij het ook schelen, heb de cd alvast besteld, uitvoering met 3 cd's
Glennie heeft me de vorige keer met The Swell Season niet teleurgesteld en met The Frames ook nog nooit dus ik heb er alle vertrouwen in dat het dit keer ook wel zal klikken.

Kijk maar in je musicmeterbrievenbusje

Oei ! Eerste indruk is alvast goed. Strict Joy is in ieder geval geen herhalingsoefening; er is duidelijk een ontwikkeling geweest in de afgelopen periode. Dat kan natuurlijk ook niet anders, want The Swell Season heel wat ervaringen opgedaan sinds 'Once'.
aEro, je schrijft het (wederom) mooi op en ik kan me erg in je woorden vinden. Ik zal me nu verder in de muziek gaan storten; later een score.

Ik ben de laatste tijd weer van het vinyl kopen, maar deze wordt toch echt op cd (2xcd+dvd) hoor. Wat een leuk pakketje. Na een beetje zoeken hoef je daar niet meer dan EUR12 voor neer te tellen.

ooh is die derde een dvd? leuk leuk leuk! Heb dan dus voor 11,53 pond (inclusief verzendkosten) dat pakketje gekocht op amazon.co.uk.

@ aERo: dank u

The Rain.. bijna geen woorden voor, zo'n mooi nummer!

De herft is weer begonnen en is dus de timing voor dit soort cd's perfect (net zoals die van David Gray)
Bij het eerste gehoor wel even wennen, omdat het niet zo'n intieme cd is als de eerste. Dat wil niet zeggen dat deze cd minder is, maar het is wel even wennen. Toch staan er weer hele mooie juweeltjes op hoor. Neem nou The Rain of Fantasy Man (lijkt wel of ik Lisa Hanningan hoor) of het prachtige High Horses.
Laat de blaadjes maar vallen en zwijmel weer weg bij deze muziek..
Ik verheug me al op 23 februari in Paradiso, waar ik natuurlijk al kaartjes voor heb (is trouwens al uitverkocht).

Ben erg nieuwsgierig en heb de cd al in bestelling staan (+cd+dvd wel zo leuk!). Heb de cd eigenlijk pas gekocht na het zien van de film "Once", kende de Frames al wel goed. Een lekker plaat maar niet alle nummers even sterk, hopelijk is deze cd over het geheel sterker.

jee wat een goed album zeg, raakt meteen

Heb hem vandaag binnengekregen (incl DVD) en zie in het cd boekje dat alle andere Frames-leden meespelen, eigenlijk is het dus een soort nieuwe Frames cd samen met Marketa

Toen ik de mp3's voor het eerst hoorde (met name de strijkers etc) was dat ook iets wat ik tegen mn vriend zei, net the Frames. Zoals museradio zegt moest ik ook even wennen aan de wat meer up-tempo nummers, maar dat wennen is inmiddels gebeurd
Het bevalt me juist wel dat ze niet voortborduren op de succesformule van de vorige cd en zich meer/anders ontwikkeld hebben. Dat gaat wel een beetje ten koste van de hele lieve rustige luisterliedjes van de eerste cd (met uitzonderingen op deze cd daargelaten) maar de cd stelt me absoluut niet teleur.

Nog een paar keer luisteren voor ik sterren ga geven maar Glen staat bij mij hoog in het vaandel en Marketa inmiddels ook dus dat zal wel goedkomen!

degene die naar het verplaatste concert naar paradiso gaan boffen maar Josh Ritter in t voorprogramma!!!

Nooit van gehoord, maar wel erg goed. Nog maar eens een keer beluisteren.Voorlopig na 3 luister sessies 4 sterren.

Vandaag tijdens het werk (bij Velvet Amersfoort) al weer een keer beluisterd en heb nu voor het eerst de dvd op.. heerlijk hoe Glen en Marketa bezig zijn met muziek .. dvd is beetje combi van docu en livebeelden

Ik vind dit echt wel een erg grote kopie van Damien Rice sorry.

Opmerkelijk, daar zanger Glen Hansard toch echt al langer cd's uitbrengt dan Damien Rice
Wie zou wie dan kopiëren kun je je dan afvragen...... (alhoewel ik het allemaal niet zo heel erg veel op elkaar vind lijken).

Whaaw echt? sorry dit wist ik niet. Nouja het is het zelfde concept: Man met akkoestische gitaar die zingt en vrouw met hoge stem en eventueel piano die er ook bij zingt. Vind Low Rising wel niet slecht, ook het enigste nummer dat ik al gehoord heb

je zegt dat het een kopie is op basis van 'een' nummer.. echt waar geef deze cd (en de vorige ook maar gelijk) een luisterbeurt en ik kan me bijna niet voorstellen dat je hier niet verslingerd aan raakt

Ik zeg niet dat het een kopie is op basis van één nummer ik zeg dat het een kopie is qua concept. Maar mss heb je gelijk, zo zijn er wel veel kopieen