Girls - Album (2009)

Lust For Life is een bijzonder fijn kort nummer!

volledig album kan gestreamd worden via http://www.turnstilemusic.net

Ik heb dit album nu eenmaal beluisterd en het bevalt mij wel. Het is geen meesterwerk maar gewoonweg een erg leuke verzameling van nummers die qua sfeer eerder naar nostalgie/melancholie neigen, zonder daarbij aan aanstekelijkheid in te boeten.

Aaaaawwwww.... zijn het geen schatjes deze 'meiden' uit San Francisco.
Het label Matador tekent ze op grond van één single en vervolgens zijn ze talk of town bij een heleboel bloggers.
Girls is overigens geen band enkel bestaande uit vrouwen, het is een dromerig, rammelig indiepoprock bandje met Christopher Owens als leading....eh....man.
Deze meneer heeft best wel een irritant zeikerige stem maar dat komen we wel vaker tegen bij dit soort bandjes.
'Dat klinkt wel mopperig aERo' zullen velen denken. 'Je luistert naar genoeg zeikerds als we je stemlijstjes doorlopen'. En ja daar moet ik iedereen gelijk in geven. Het is ook niet zo erg mopperig bedoeld want de liedjes klinken lieflijk en hebben heel in de verte wel wat shoegaze-invloeden alhoewel ik dat behoorlijk overdreven vind worden op diverse sites. Okay, sommige tracks hebben het duidelijker, vooruit dan maar....... shoegaze-eticketje mag er op geplakt worden. De term zomers is er dan wel eentje waar ik me goed in kan vinden. Maar goed, de Californische zon zal zeker zijn invloed hebben op dit gezelschap dat ook een lichte vorm van psychedelia niet schuwt. En daarmee kunnen we een kleine link leggen naar de jaren '60 dat nieuw leven wordt ingeblazen op deze manier. Ze doen het leuk moet ik zeggen maar ik lees ook regelmatig dat we deze groep in de gaten moeten houden omdat ze wel eens groot kunnen worden. Ruik ik daar een hype?
Tegenwoordig is alles al snel een hype te noemen dankzij de snelheid van het internet met als gevolg dat veel van die voorspellingen nooit uitkomen. In het geval van deze Girls weet ik het niet helemaal zeker. Geef het genoeg aandacht, prijs het volledig de hemel in en het zou zomaar kunnen. Juiste tijd, juiste plek weet u wel.
Het is redelijk opvallende muziek in het huidige muzikale landschap ook al is het zoals tegenwoordig zo vaak een grote melting pot van van alles en nog wat.
Ik wacht af, ben sceptisch over de grootse toekomst die velen ze voorspellen, maar zal ook niet geheel verbaasd zijn als het bewaarheid gaat worden.
In dat geval kan ik achteraf zeggen dat ik stemmer nummer 3 op musicmeter was en dat ik van start ging met een veilige 3,5* (wat echt nog kan uitgroeien naar 4*) en dat Girls wel heel erg aangenaam over een Headache zingen alsof Jens Lekman op vakantie is in het zonnige San Francisco.

Voor de liefhebbers: morgen in Rotown, Rotterdam (*twijfeldetwijfeldetwijfel*) en de 28e in Paradiso, Amsterdam.

Had zojuist even een maffe ervaring: bij het beluisteren van het instrumentale nummer Curls moest ik aan Michael Jackson's Heal the World denken. Het zit er toch in? Of ben ik nu gek aan het worden?
Nee, het is gewoon Heal the World!

Concludeer uit dit berichtje trouwens maar dat ik er vanavond niet bij ben in Rotown

Heeeeeeel erg goed!

9.1 op pitchfork, hier nog geen 3? mm

Nee, ik snap ook weinig van die hoge score daar. Begrijp me niet verkeerd, ik vind dit een heel leuk bandje, zag ze afgelopen woensdag in Rotown, en dat was ook al een stuk leuker dan op plaat, zonnige psychedelische liedjes. Maar op deze plaat staan naast een aantal toppers (Lust for Life, Laura, Hellhole Ratrace) ook een hoop nummers die me helemaal niks doen (Big Bad Mean Motherfucker en Curls bijvoorbeeld). Vrij wisselvallig plaatje, en niet meer dan leuk. Hangt bij mij tussen de 3 en 3,5 in.

Ik heb dit plaatje nu 2 keer helemaal gedraaid, en het valt me alles behalve tegen. De 9.1 van pitchfork snap ik nou ook nog niet direct, maar ik vind het zeker wel fijn om te luisteren. De mix van rock 'n roll, shoegaze en Beach Boys-achtige pop levert een wazig en dromerig, maar toch heel catchy geluid op dat ik eigenlijk nog niet eerder heb gehoord.

Ik zet hem voorlopig op 3,5*

2009 is een fucking geweldig muziekjaar aan het worden...

pitchfork en (voor een keer) nme hebben groot gelijk: deze plaat verdient niet minder dan een 9 op 10. goudeerlijke in reverb gedrenkte indie-pop parels, opgesmukt met lichte shoegaze elementjes en afgewisseld met de occasionele psuedo-punk-song... laura, ghost mouth, hellhole ratrace, darling... stuk voor stuk verdoken pareltjes!

Helemaal mee eens, maar 9 op 10...?

Ja aangezien dit in het genre van ongekend hoge kwaliteit is. Niks vernieuwend wel geweldig mooi.

Hellhole Ratrace vind ik erg tof, de clip past precies bij het nummer. Meestal is dat ook de bedoeling van clips (velen falen); in dit geval is het echt zo:

Pitchfork: TV

Een soort onbezonnenheid, dat hadden de Beach Boys ook destijds

De vraag ik: neem ik Girls net zo serieus?

Nu mogen Lust for Life en Laura ook bij het rijtje 'nice!'.

4,0*

Heel heel heel erg fijne muziek.
Na zo'n 4 dagen luisteren bevalt dit me echt heel erg.
Heel relaxt, en tegerlijkertijd heel emotioneel.
Mijn beschrijving van Album is "snelle, studentachtige, gitaar indie pop rock maar niet dat wijsneusirige en emotioneel. Inteligent maar emotioneel.
N' beetje Vampire Weekend, klein beetje Beck en een beetje Elvis Costello (die stem, dat is gewoon Costello!).
Heerlijk.

Vind het niet heel bijzonder allemaal, glijd vrij makkelijk langs me heen.

Dit is goed op weg om mijn indie-plaat van het jaar te worden. Zeer lang geleden dat een dergelijk type plaat me nog zo lyrisch heeft gemaakt...

Het is gewoon een album met veel goede liedjes waar ik veel plezier aan heb . Waren alle meisjes maar zo simpel..

"Girls" is een goed gekozen bandnaam want muziek met ballen is het geenszins. Ondanks dat het nu en dan nog aardig rockt trouwens.
In "Big Bad Mean Motherfucker" (een beetje misplaatste titel voor op een plaat als deze) en "Morning Light" bijvoorbeeld. Overigens vind ik het fijn dat ze het shoegaze gehalte wat beperken, want dat vind ik niet zo de kracht van de Girls.

De zanger heeft een irritante snik in zijn stem die ergens halverwege zijn keel blijft hangen, en muzikaal doen de Girls me nog het meest denken aan oude Beach Boys, met dat zoete, nostalgische geluid. Het irriteert me een beetje dat ze zo nadrukkelijk op zoek lijken naar dit soort sentiment, maar aan de andere kant slagen ze ook weer zo goed in deze opzet, dat ik het onmogelijk slecht kan vinden.

Ik ervaar dit album een beetje als het eten van half gesmolten softijs.
Het is een irritante klus, maar het is uiteindelijk wel lekker.
En ik kan geen enkel motief bedenken om het te laten in ieder geval.
Er zit dus niks anders op dan allemaal maar naar de dichtsbijzijnde ijsco....... eh..... platenboer te rennen.

Toch wel dus.
Al is het alleen al om "Hellhole Ratrace".
Wat een climax.

Bij het luisteren van deze plaat dringen vergelijkingen met Elvis Costello en hier en daar Beck zich op. De stem lijkt in het nummer God Damned ook wel op MGMT. Geheel origineel is het misschien niet maar wel heel erg lekker. Overigens is het nummer Big Bad Mean Motherfucker wel een ultieme samensmelting van Buddy Holly en The Jesus & Mary Chain. Een plaatje voor de herfst. Voorlopig 3.5 ster. En nu vlug verder luisteren.

Girls album, ik stuitte erop via pitchfork, waar vele pitchfork hate, vind ik de site helemaal geweldig, want ze hebben me kennis laten maken met animal collective. En nu ook met girls.

Ik zocht de openeningstrack lust for life op youtube, en het was liefde op het 1ste gezicht, het deed me heel erg denken aan de beach boys. De tekst vind ik prachtig simpel.
En de tracks laura en lauren marie vind ik prachtig, de tekst is zo simpel, maar daarom snap ik precies wat ze bedoelen en kan ik heel makkelijk meeleven, want iedereen maakt dit soort dingen helaas mee.

En nog een speciale vermelding voor hellhole ratrace, een schitterende track met mooie tekst, en die heerlijk open breekt na drie kwart van de track.

Zet de cd op, en ga gewoon luisteren, genieten, meezingen en ook meeleven. Als deze band groot word, zal dit 1ste album een klassieker worden.

Prachtig plaatje inderdaad. Er zijn al best wat goede releases uitgekomen dit jaar, maar dit is de enige die me bij vlagen echt weet te raken. Beide zingende bandleden hebben een mooi stemgeluid en geven je het gevoel vanuit hun hart te zingen. Nog even wat vaker luisteren, maar dan zal dit wel op 4,5 sterren uitkomen.

Toen ik voor het eerst van de band Girls hoorde was ik nogal sceptisch. Je band 'Girls' noemen? Nou nou, dat gaat misschien nog net. Maar wat was de naam van hun debuutalbum? 'Album'. Ja, je moet het maar bedacht hebben hè. Zoiets als een boek schrijven en het dan 'Boek' noemen. Stom conceptueel minimalisme, hipheid der valse bescheidenheid, wat krijg ik daar toch altijd jeukballen van. Ik had er ieder geval al helemaal geen zin meer in, in dit album genaamd Album en deze band genaamd Girls. Toch werd mijn aandacht wel weer getrokken toen ik hoorde dat zanger en songschrijver Christopher Owens uit een enge Californische sekte, the Children of God, was ontsnapt. Dat spreekt dan natuurlijk wel weer tot de verbeelding, zo'n enge sekte waar je moeder geprostitueerd wordt en je broertje is overleden omdat ze niet in medicijnen geloven en daar dan uit ontsnappen, onder de hoede worden genomen door een plaatselijke pedo-miljonair die je meeneemt naar San Fransisco, daar een bandje beginnen en dan natuurlijk alles doen wat God verboden heeft en dan onder alle verdovende middelen denkbaar met een bandje de studio in om een fantastisch stoere plaat op te nemen. Waanzinnig verhaal! En dan opeens heeft het wel weer wat dat die Owens zijn bandje Girls heeft genoemd en bijvoorbeeld niet The Children Of Fuck en het album Album, in plaats van 'We Like To Do Drugs With Your Daughters' of zoiets. En hoe klinkt deze plaat nou eigenlijk? Heerlijk rafelig romantisch! Owens' stem hangt ergens tussen Gaz Coombes, Pete Doherty en Elvis Costello in, lekker loom en verbeten tegelijk. En de muziek gaat eigenlijk alle kanten op. Ik hoor Pulp voorbijkomen (Laura), The Beach Boys (Big Bad Mean Mother Fucker), Scott Walker (Headache), The Jesus & Mary Chain (Summertime), My Bloody Valentine (Morning Light), Velvet Underground, Pixies, Blur, Strokes, en ga zo maar door. Veel invloeden dus, maar op deze plaat passen ze met een enorme vanzelfsprekendheid bij elkaar. Het klinkt ook in alles als het tegenovergestelde van waar ik de band op basis van zijn bandnaam en albumtitel in eerste instantie van betichtte, als doordacht en conceptueel. Dit is juist een hele pure en oprechte plaat; het product van een eigenzinnige ziel met een bizar levensverhaal die in korte tijd (want in de sekte was seculiere muziek verboden) de gehele popgeschiedenis geconsumeerd heeft en daar zijn eigen draai aan heeft gegeven. Een nummer als Hellhole Ratrace gaat door merg en been, omdat het zo oorspronkelijk en eerlijk klinkt en het gedreven wordt door een enorme onderhuidse spanning. Dat nummer is een van de mooiste liedjes die ik dit jaar gehoord heb, maar er staat eigenlijk geen zwakke track op deze debuutplaat. Album is zo'n fascinerend album, omdat tegenstellingen (simpel - complex, zoet - rauw) als schijnbare eenheid samengaan en deze eenheid net zo verbrokkeld, pijnlijk en ontroerend mooi is als het leven zelf.

Bron: http://kasblog.punt.nl/

U heeft mijn interesse

Ik had mij vergist, dit is echt een geweldig album!
4,5* reeds

De clip van het nummer Lust for Life zal waarschijnlijk nooit op TV worden uitgezonden...

Erg fijn clipje is dat trouwens, hier te zien.

Hee, in die clip hebben ze wel kleding aan! Hieronder de andere clip. Niet geschikt voor users onder de 16.

Klik hier voor de andere video!

Slim! Zo weet je al snel de aandacht te trekken

Hey, die is wel even wat explicieter ja. Vind 'm ook wat minder goed eigenlijk, wat verder losstaat van al het naakt