Devin Townsend Project - Addicted (2009)

Het is eigenlijk onnodig om te zeggen dat een nieuwe Devin Townsend interessant is om naar uit te kijken.
Ocean Machine gaat niet echt op met standaard rock songs vind ik. Geweldige plaat die juist een heel fijn sfeertje creëert dankzij de zweverige nummers, hoewel Life toch een erg sterk nummer is.

Dit is dus de extreme tegenhanger van Ki waarschijnlijk. Het derde album zou een ambient album worden toch? Is er trouwens nog iets bekend over het laatste album, want ik hoop echt dat we nog een album krijgen met nummers a la Pink Floyd (zoals hij het zelf omschrijft).

Standaard slaat denk ik ook niet op 'gewoontjes' maar op songs met een kop en een staart.

Zo moet de route van de 4 albums eruit gaan zien.

Ki, the first album of the Devin Townsend Project, was written to "set the stage" for the subsequent albums.[45] Townsend channeled his newfound control and sobriety into Ki, a "tense, quiet" album that contrasts with much of the music he had been known for.[43] Ki was released in May 2009.[46] After Ki, Townsend plans a "commercial, yet heavy" album called Addicted, followed by the "chaotic" Deconstruction which represents what Townsend "was trying to achieve with Strapping Young Lad."[43] The fourth album, currently untitled, will be a New Age[43] ambient[45] record.

bron:wikipedia

Alles wat ik tot nu toe heb gehoord* klinkt zo briljant dat het me niet zal verbazen als dit album mijn top 10 of zelfs top 5 haalt. Hyperdrive kennen we natuurlijk allemaal al (een van mijn favo nummers ooit!), Resolve** en Nibz** klinken erg catchy en vertrouwd, Addicted hangt nog steeds in mijn hoofd na het zeker een maand niet meer gehoord te hebben, Universe in a Ball klinkt ook cool en Numbered klinkt tot nu toe ook fantastisch. Ik weet niet wat OM is, maar als het Om (Christeen EP) of Ocean Machines (Ass-Sordid Demos) is kan het nu al helemaal niet meer stuk! Ik twijfel er niet over deze te kopen, ik ben helemaal overtuigd!

*er verschijnt en verdwijnt wel eens wat op Devin's youtube account, poopynuggeteer.
**voormalige titels

Eerste twee tracks (#1 & #2) heb ik gehoord en mijn eerste referentiepunt is in de richting Physicist, hoewel deze tracks wat meer freaky klinken dan de songs op dat bewuste album. De grootste overeenkomst zit 'm in de bondige krachtige songs, die kracht komt met name van de vocalen van Devin, maar er komt toch een heel andere gitaarsound om de hoek kijken. Niet zo gek ook aangezien Physicist behoorlijk gedragen werd door toetspartijen. De titelnummer bevalt me van die twee op dit moment het beste. Ik ben benieuwd naar de (verdere) inbreng van mevrouwe van Giersbergen, al meen ik al een vleugje van haar vocalen in de openingstrack te bemerken.

Op mijn promoversie staat achter elke titel een uitroepteken, en achter Awake twee. Merkwaardig.

edit: zo, eerste luisterbeurt achter de rug. Had 'm al zowat een week in huis, maar was er nog niet aan toegekomen. Hij is me erg goed bevallen, ik verwacht zelfs dat 'ie hoger dan Ki gaat eindigen. Diepgaand op z'n Devin's, maar toch heel compact.

Goed album, maar meneer Townsend heeft weer met z`n hele spul in de kerk gestaan, galm en nog eens galm, op één nummer na... "Ih-Ah!", simpel maar voor mij gelijk het beste nummer van dit album.

Best opmerkelijk van die (bijna) altijd aanwezige galm op zijn platen. Omdat hij niet alleen bij zijn samenwerking met Steve Vai maar ook op delen van zijn solowerk heeft bewezen dat hij zowel vocaal als muzikaal in een meer sobere begeleiding ook prima tot zijn recht komt. Maar deze (galm)sound zou wel weer de uitwerking zijn van hetgeen in zijn hoofd afspeelt.

Het is gewoon zijn stijl.

Toch maar even binnengehaald. De uberpackage staat toch in bestelling...
Tot nu toe weer een heerlijke plaat! Cijfertje komt als ik de echte cd heb, en 10 luisterbeurten verder ben gekomen...

Wel even wennen om Hyperdrive met Anneke te horen ipv Devin...
Het nummer valt sowieso uit toom met de rest en je hoort dan ook dat het uit een andere schrijfperiode komt.

De rest van het album bevalt me na de eerste luisterbeurt al zeer goed, pakt me al een stuk meer dan Ki. Zo wil ik Townsend horen!

Valt idd uit toom, ik dacht ook dat het een bonus track zou worden.
Hmm, nog ff wennen aan dit album.

Ik vind hem anders prima passen. Ik vind alleen Awake minder, en ook minder passen. Leuk om te zien dat Devin het wederom niet kan laten om een ambientelement te gebruiken.

Jaaa! Een nieuwe Devin Townsend Project, vet!

Weer als vanouds een supervol scala aan gelayerde sounds, het klinkt echt als een ruimteschip. Ditmaal bijna alleen maar 'blije' muziek en dat bevalt echt wel goed. Krijg een hele goede vibe van dit album.

Topnummer is tot nu toe het duet tussen Devin en Anneke 'Supercrush!'. Hele goede tekst en vol bezieling gezongen. Ook Devin's 'solo' nummer 'The Way Home' bevalt goed.

Minder vind ik 'Ih-Ah'. Doet me teveel denken aan dat irritante nummer van OneRepublic.

Tot nu toe 3,5 met doorgroeimogelijkheden naar 4/4.5.

Ik ken 's mans oeuvre slechts fragmentarisch: luister het wel eens, maar een hele cd uitzitten lukt me om de een of andere reden nooit echt. Eindelijk is er dan een cd waar het me wel bij lukt, en hoe! Ik weet niet waar het aan ligt, maar dit is een heerlijke achtbaanrit vol emoties. De zang van Anneke past perfect bij de muziek en een nummer als Hyperdrive! kan ik niet vaak genoeg horen. Ik vind dit nummer dan ook totaal niet buiten de rest vallen.
Ik gooi er een stevige 4.5 tegenaan.

Valt mij toch wel een klein beetje tegen en ik weet eigenlijk niet precies waarom.

Ben toch niet helemaal impressed dit keer.. het is evengoed een album die heel snel een vette 'sound' neerzet om een snelle luisterkick te krijgen. Maar wat mij betreft absoluut geen plaat die je persé in zijn geheel moet horen om er wat uit te halen.

De nummers bevatten ook veel meer herhalingen dan bij Devin's wat progressievere werk. Hij noemt dit niet voor niets zijn 'commerciele' album.

Supercrush, The Way Home, Numbered en Awake bevatten wel weer wat meer diepgang dan de rest van de plaat. Hyperdrive is een goed nummer maar vind ik toch mooier in Devin's eigen versie.

De rest is nog steeds heel vet om keihard te blazen op een vette installatie of in de auto. Want daar lijkt deze plaat wel een beetje voor gemaakt.

Onderhoudend, mooi in elkaar gezet album, dat structureel heel wat meer samenhang heeft dan de meeste albums van onze Hevy Devy. De songs zijn voor zijn doen vrij catchy, ondanks de loodzware gitaarsound en de gebruikelijke massieve produktie Een fraaie hoofdrol is weggelegd voor Anneke Van Giersbergen, wiens stem perfect binnen het totaalbeeld past. Het album bevat geen missers; zelfs de ballad In-Ah is de moeite waard. Ik kijk nu al enorm uit naar deel drie van het project, aangezien ik vooral fan ben van Strapping Young Lad.

Devin is lekker bezig. Ki vond ik een pareltje van jewelste en nu met dit album bevindt ie zich weer op wat vertrouwelijker terrein. Maar hij maakt het zich er niet makkelijk vanaf want hij levert gewoon weer een hoogstaand album af.
En Anneke van Giersbergen schittert op elk nummer dat ze (mee)zingt. Prachtig!

lekker album! luisterd lekker weg en ook anneke is een genot om naar te luisteren. De remake van een nummer van ziltoid is ook een leuke toevoeging! 3,5*

Na het zwakke Ki komt Devin opzetten met een album dat klinkt zoals ik het graag heb van deze man, maar het niveau van de songs is niet vergelijkbaar met dat van z'n vorige releases.
Iets te veel van hetzelfde allemaal en daardaar is Addicted voor mij eigenlijk gewoon een zeer aardig tussendoortje.

Voorlopig een 3, want heb het album nog maar een 3/4 tal keren beluister. Maar ik denk wel dat het cijfer nog kan stijgen, want ik hou van de sound van dit album.
Net als James Cameron kijk ik uit naar deel 3 van het project. Hopelijk krijgen we daar Devin nog eens te horen op z'n best.

Een tussendoortje van heer Townsend, niet meer en niet minder....
Hopelijk doet hij het op deel 3 beter!

Na het uitstapje Ki komt Devin Townsend al weer heel snel met een album, waarop hij weer voort borduurt op eerder materiaal. De zware gitaren staan er in ieder geval weer prominent op. Onze eigen Anneke van Guiersbergen vult haar rol als gastzangeres goed in. Supercrush vind ik een goed geslaagde gooi naar een aanstekelijk nummer, maar over het algemeen komt deze CD toch te snel voor mij. Er lijkt gewoon te weinig inspiratie te zijn. En dan komen er nog twee om het project met vier CD's af te ronden. Ik ben benieuwd, dit lijkt me overkill.

Ik zit dus al de halve cd te wachten tot er een uitbarsting alla "city" komt, ook al moet ik dit niet verwachten

Geweldige plaat, hij alleen is in staat een metal album te maken waarom je in de disco ook nog op zou kunnen dansen(niet dat dat ooit zou gebeuren).

Ik was best een beetje bang toen ik hoorde dat Anneke mee zou gaan zingen, niet om Anneke maar gewoon om het feit dat ik liever hem hoor, gelukkig past ze perfect op de plaat behalve op het nummer hyperdrive, wat ik meer zie als een cadeau van Devin aan Anneke, als het als bonusnummer er in was gedrukt dan had ik het niet erg gevonden maar niet midden in het album.......

Mijn favoriete nummers zijn toch wel Universe in a ball, Supercrush en Numbered.

Wat ik nog wel even moet toevoegen is dat dit album zeker geen tussendoortje is, ook niet in de ogen van Dev zelf, elk album is een verhaal opzich en staan los van elkaar.

En ja het is een soort van verhaal wat die wil vertellen met deze 4 albums die hij in dit project gaat uitbrengen maar wat hij ook zegt is dat hij eigenlijk 4 keer hetzelfde verteld maar dan van een andere kant bekeken.

Reden waarom ik dat kwijt wil is dat ik niet wil dat mensen nu gaan denken dat Deconstruction HET hoogtepunt word van dit project (wat best zou kunnen) want dan ga je verwachtingen creëren die helemaal niet zo bedoelt zijn en dan ga je misschien wel teleurgesteld worden.

Volgens mij weten de liefhebbers van Devin Townsend wel dat verwachtingen bij zijn platen toch nooit uitkomen, wat ze ook nooit doen. En ik luister elke nieuwe plaat van Devin op zijn minst tien keer, dus oordelen op verwachting is voor mij sowieso niet mogelijk

Ik moet zeggen, ik luister Addicted nu 3 weken elke dag. het is niet bijzonder, het klinkt zelfs af en toe als Milk Inc. met gitaren (Bend it Like Bender!) of Coldplay (Ih-ah!), maar laat ik dat juist de leukste nummers vinden. technisch niet volmaakt, schurend tegen simpele nu-metal, en compleetdiepgangloos... maar aanstekelijk. Hij komt nu al hoog boven broertje Ki uit, maar verder wil ik het nieteens met ander werk van Devin vergelijken, want dat loopt mank. Spelplezier, energie en aanstekelijkheid maken het een verslavende cd.

Nee, dit moet je niet naast Ocean Machine, Infinity of Terria leggen, als we het toch over zijn beste platen hebben. Die albums hadden een heel andere insteek en komen uit een hele andere periode in Devin's leven. Dit is de tweede Devin release van dit jaar en blinkt uit in spelplezier. Waar Ki nog een beetje te ongedwongen klinkt is Addicted een gefocust prettige plaat. Aanstekelijk is inderdaad een goede benaming en de toevoeging van de vocalen van Anneke van Giersbergen maakt dit album fris.

Fris, okee! Maar het heeft voor mij nergens een "bite"!!!

Bij het nummer Bend It Like Bender! dacht is even dat Deborah Harry een metal band was begonnen. Fantastisch album trouwens!!!