R.E.M. - Live at the Olympia in Dublin (2009)
Alternatieve titel: 39 Songs
mijn stem
87 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Warner Bros.
-
Living Well Is the Best Revenge (4:08)
-
Second Guessing (2:58)
-
Letter Never Sent (3:52)
-
Staring Down the Barrel of the Middle Distance (4:11)
-
Disturbance at the Heron House (3:42)
-
Mr. Richards (4:18)
-
Houston (1:55)
-
New Test Leper (5:26)
-
Cuyahoga (4:23)
-
Electrolite (4:04)
-
Man-Sized Wreath (3:09)
-
So. Central Rain (3:45)
-
On the Fly (5:01)
-
Maps and Legends (3:10)
-
Sitting Still (3:43)
-
Driver 8 (3:45)
-
Horse to Water (2:45)
-
I'm Gonna DJ (2:16)
-
Circus Envy (4:28)
-
These Days (4:53)
-
Drive (4:49)
-
Feeling Gravitys Pull (5:10)
-
Until the Day Is Done (4:07)
-
Accelerate (3:36)
-
Auctioneer (3:38)
-
Little America (3:11)
-
1,000,000 (3:28)
-
Disguised (3:20)
-
The Worst Joke Ever (3:43)
-
Welcome to the Occupation (2:48)
-
Carnival of Sorts (4:10)
-
Harborcoat (4:17)
-
Wolves, Lower (4:33)
-
I've Been High (3:41)
-
Kohoutek (4:12)
-
West of the Fields (4:14)
-
Pretty Persuasion (4:23)
-
Romance (3:32)
-
Gardening at Night (4:17)
0
geplaatst: 7 november 2009, 15:58 uur
Philipstown schreef:
Eigenwijze live-plaat. En gedurfd, want de shows in Dublin (waaruit de dubbel-cd is samengesteld) waren min of meer open repetities voor R.E.M. ... De groep klinkt lekker basaal, als een garagebandje.
Eigenwijze live-plaat. En gedurfd, want de shows in Dublin (waaruit de dubbel-cd is samengesteld) waren min of meer open repetities voor R.E.M. ... De groep klinkt lekker basaal, als een garagebandje.
Waar komt R.E.M. nu weer mee? Een live cd van repetitieshows, die geen show waren? Ze wilden met publiek erbij een aantal nieuwe nummers uitproberen en gelijk de fans 'verwennen' met voornamelijk oud materiaal uit de IRS tijd.
Het resultaat klinkt verbluffend goed. Ze spelen inderdaad als een soort garagebandje: heel direct met de gitaren in de hoofdrol. Soms neigt het naar punkrock, maar dan wel altijd met een mooie R.E.M. melodie. Peter Bucks speelt de sterren van de hemel en Michael Stipes zingt als nooit tevoren.
Er staan te veel goede nummers op om op te noemen. Sterker nog: er staat eigenlijk amper een mindere tracks tussen de 39 (!) die op deze dubbel cd staat.
Het enige minpunt vind ik de tekst in het boekje. Wat een lang lulverhaal houdt die kerel zeg. Wat hij wil vertellen had ook in 2 pagina's gekund: deze shows deden hem denken aan die keer in Newcastle dat hij een beginnend R.E.M. een ijzersterk optreden zag weggeven. Dan was er nog wat ruimte geweest met meer trackinfo: juist bij deze setlist was dat leuk geweest. Gelukkig hebben we de foto's nog.
(die zijn wel mooi). Oh ja: en de oh zo lekkere muziek!* denotes required fields.