Garbage - Garbage (1995)

Lekker album, morgen version 2.0 maar eens luisteren.

Wauw, ook dit album is alweer 10 jaar oud... Ik kan me nog als de dag van gisteren herinneren dat ik in een verder geflopt jongerenprogramma van Veronica (oid) de kunstzinnige en spannende videoclip van Queer (geregisseerd door Stephane Sednaoui, als ik zijn naam goed onthouden heb. hij heeft wel wat meer prachtige videoclips geregisseerd, ook van Garbage) zag en meteen betoverd werd door Shirley Manson, die ik bijzonder appetijtelijk vond.

Ik heb de plaat toen een paar keer in de winkel geluisterd en uiteindelijk toch maar gekocht. Achteraf snap ik niet waarom ik hem niet meteen heb gekocht: Vow, Stupid Girl, Only Happy When It Rains, het fantastische Milk... Allemaal geweldige nummers.

Jammergenoeg was de opvolger Version 2.0 een stuk minder boeiend. Nog steeds wel goede liedjes, maar het was het toch net niet helemaal...

Goede cd hoor, daar niet van. Maar op de een of andere manier vond ik ze ook niet "echt". Zoals je dat ook wel eens hebt met hobby-bandjes van grote artiesten. Nu weet ik ook wel dat dat hier niet opgaat, maar het is wel een gevoel dat ik altijd met deze band heb. Na deze cd ben ik eigenlijk ook al weer afgehaakt.
Misschien moet ik ze toch maar eens "her-ontdekken"

Garbage is een van die bands waarvan ik vind dat ze hun debuutsingle ("Vow") nooit meer hebben geëvenaard.

Vow is wel heel erg goed ja! Ik moet deze CD echt nodig weer 's luisteren...

Sinds lange tijd weer uit de kast gehaald. Zitten toch wel heel veel nog bekende deuntjes op. Ik denk dat hij de marktplaats selectie wel overleefd (wel of niet verkopen).

jep, dit is zo een plaat die van begin tot einde boeit, hier had Garbage mij volledig in hun greep, alle opvolgers hadden dat niet in zich, jammer, want dit is een klasse-plaat! 5 sterren aja :)

Waa!! Fantastische plaat die ik dus dringend nog eens moet beluisteren!

Ook voor mij hier hetzelfde als bij de Foo Fighter, het debuut raakt me enorm en de rest laat mij ijzig koud.

Ril

Milk en Queer zijn wel de beste nummers hier.

Ik heb Stupid Girl eigenlijk nooit zo leuk gevonden.

Eigenlijk destijds gekocht vanwege die geweldige "Only Happy When It Rains" (één van mijn favoriete nummers van de jaren 90), maar ook "Queer" en "Milk" zijn prima.
3,5*

Heerlijke CD nogssteeds
4,5*

Prima album met een aantal sterke nummers. Mijn favoriet blijft Stupid Girl maar Supervixen, Queer en Milk zijn ook niet mis. Hun latere werk zei mij weer niets. Op een Q-Music verzamelaar staat trouwens een prachtige remix van Milk (The Classic Mix by Massive Attack). Het komt niet vaak voor dat ik de remix nog mooier vind dan het origineel (ook Missing van Everything but the Girl in de Todd Terry club mix is vele malen beter dan de originele).

Yeah, Shirley Manson anno '95! Ook een briljant album trouwens. Mijn lievelingsliedjes van dit schijfje zijn Vow (wat een superfeeks) en Fix Me Now.

Schitterend debuut van Garbage. Ook nu nog een "lekkere schijf". Only happy when it rains...waaw.

De albums hierna misten toch dat extra'tje dat je hier in de meeste nummers vind : Supervixen, Vow, Queer, stupid girl, milk.. echt een heel knappe plaat !

blijft een prachtige plaat. Supervixen is knap, Queer is voor mij een beetje een minpuntje...

Erg goed album van Garbage. Er staan geen zwakke plekken op. Het enige waar ik me aan stoor is de break in Supervixen, die haalt me altijd uit het nummer. Verder is dit echt zo'n heerlijk album om uit de kast te trekken als je weer eens zin hebt in een lekkere niets aan de hand plaat.

Version 2 was ook nog wel aardig , maar bij het derde album werd het allemaal erg matig. De vierde ken ik niet.

Als dit enigzins is aan te merken als alternatieve muziek, was dit toch wel één van mijn eerste trek naar die hoek toe. Lekker cd'tje om helemaal op uit te razen. Niet bij alle nummers natuurlijk. Ik denk dan vooral aan de nummers "Not My Idea", "Vow" en "Fix Me Now"... "Stupid Girl" is ondanks alles de klassieker van deze cd met "Milk" als briljantje. Yep een dikke 4*.

garbage is helemaal geen garbage maar schoonheid vaak zingen mannen in bands maar als een keer een vrouw in een band zingt is het goed orgineel een 4

Ik snap niet veel van je bericht, maar als je geboortedatum 1995 is, ik wou dat ik op die leeftijd zo'n goede muzieksmaak had.

Deze plaat doet zijn titel geen eer aan. Er staan een aantal supergoede nummers op. Met name Vow en Milk vind ik erg goed. Toen ik destijds hoorde dat de band van Butch Vig met een plaat op de proppen zou komen was ik erg benieuwd naar het soort muziek. Ik was aangenaam verrast en luister nog steeds graag naar dit album en naar Version 2.0, daarna werd het toch echt een stuk minder.

Ook al lijkt dit muzikaal wel erg veel op Curve; het blijft een heerlijk album. Alleen jammer dat de bandleden een arrogante uitstraling hebben; maar wat blijft Supervixen een geweldig nummer (ondanks die rare breaks in het nummer).

Garbage, supergoed album! Oermooi... of spuugmooi... Nou ja, in ieder geval vind ik zo'n term wel op zijn plaats. Veel supernummers, zoals Supervixen en Vow en ik vind het eind van My Lover's Box ook geweldig, vooral om hard aan te zetten. Ook wil ik even Dog New Tricks aanprijzen omdat ik het een erg leuk nummer vind en omdat ik denk dat verder niemand het gaat noemen.



Dat is grappig dat je dat zegt, want doen ik Garbage nog nauwelijks kende (alleen de nummers Only Happy When It Rains en Stupid Girl), vond ik Stupid Girl ook al echt zo'n niks aan de hand nummer.

Echt cool album dus in de tijd dat Garbage nog overal schijt aan had.

Radiovriendelijke powerpop met de nodige prikkeldraad, doordat de nummers worden ingezongen door een zangeres klinken ze zelfs behoorlijk poppy. Garbage (met o.a. Butch Vig in hun gelederen) bracht een perfecte mengeling van gitaarrock met electronica en samples. Sterk album zonder zwakke nummers, "Only Happy When It Rains", "Vow", "Stupid Girl" en "Milk" vind ik prima songs.

Oei, 25 berichten nog maar bij een album dat zich ondertussen als klassieker mag bestempelen.

Heb hem al jaren in huis als kopie en vandaag het origineel gekocht, en ik ben zo blij als een kind!

Van voor tot achter een heerlijke plaat!

Inderdaad. Jammer dat het hierna bergafwaarts ging. Het enige latere nummer dat ik nog echt goed vind is #1 Crush, ik meen van de Romeo & Juliet soundtrack.

Tja, wat heet een klassieker. Garbage was wel even hip met hun rock-elektronica-kruisbestuiving, maar de nummers die het meest naar de elektronica-kant overhellen, doen me, slechts veertien jaar later, toch alweer behoorlijk gedateerd aan.

Sterkste nummers wat mij betreft: Supervixen, Milk en de singles.

Lekker debuut. Helaas hebben ze dit nooit meer overtroffen. Milk is en blijft overigens fantastisch.

Zojuist geluisterd op aanraden van een m'n vrienden. Wat een heerlijk album zeg! Pop/Rock met een duister randje. Momenteel zijn mijn favorieten: Queer, Vow en Milk. Maar eigenlijk is de helft van het album voor mij al 'gevallen'. Voorlopig nog 4*, maar het niet onwaarschijnlijk dat dat hoger wordt!

Leuk, een nieuwe Curve!
Mijn eerste gedachtes toen ik met Garbage kennis maakte.
Supervixen hoorde ik als eerste.
Dat nummer met die rare break er in.
Het stopt net iets te lang, waardoor de dansbaarheid af neemt.
Shirley Manson zag er toen uit als het knappere zusje van Marilyn Manson.
De arrogante onverschilligheid toonbaar in stem en uiterlijk.
Met op de achtergrond de oudere mannen met iets te hippe brillen.
Contrast in de bandsamenstelling.
Steriel rockgeluid.
Overgeproduceerd, waardoor ze nergens echt uit de bocht vliegen.
Drie kapiteinen die er voor zorgen dat het nergens stuurloos wordt.
En dat is nu net het grote probleem.
Het blijft de uitstraling houden van een hobbyproject.
Als geheel best pakkend, maar zonder een uitgebalanceerd geheel.
Vanwege de aanwezigheid van Butch Vig, Steve Marker en Duke Erikson als bandleden en producers, werd al snel de link met grunge genoemd.
Totaal onterecht, daar heeft het geen raakvlakken mee.
Wat ze met Nevermind van Nirvana en Gish van Smashing Pumpkins deden, was van een ander hoger nivo.
Het verkouden geluid van Shirley blijft echter wel boeien.
Ze is dan ook een prima zangeres.
En als persoonlijkheid staat ze er wel degelijk.
Maar wel in de schaduw van Billy Corgan en Kurt Cobain.
Er is dus meer nodig dan een strakke productie om je als artiest te presenteren.