Golden Earring - Seven Tears (1971)

Hun 2 na best gewaardeerde studio plaat op MusicMeter en niet ten onrechte !
Er zijn zelfs 2 songs nog beter dan "She Flies on Strange Wings" nml het dromerige zweverige "Silver Ships" gezongen door George en het wonderschone "Hope"

Ergens eind jaren'80 begon ik me te verdiepen in de Golden Earring historie en de ene openbaring volgde op de andere......
Grootste verassingen waren die geweldige eerste live LP en o.a dit album.
Een mooie mix van hardrock en melodie, in die periode was ik nog officieel hardrocker maar de LP's van de Earring en Queen tot pakweg 1975 wonnen het met gemak van de "echte" hardrockbands uit die tijd en dat vind ik nog steeds.

Het freakerige "Don't Worry" en het weirde "This Is the Other Side of Life" zijn ook goed op hun eigen manier.
Laatstgenoemde is misschien wel het meest vreemde wat ze ooit op plaat gezet hebben, duidelijk niet in 4 kwartsmaat en vreemd gezongen door Barry met volgens mij af en toe wat sitar.
Jammer dat dit soort leuke flauwekul alleen maar in de jaren '60 en '70 gemaakt werden.

Ook knap dat George in al zijn beperktheid het ego trippende "You're Better Off Free" interessant weet te houden daar deze song alleen maar een excuses is om heel lang te soleren.

Heb ooit ergens een stuk gelezen over de totstandkoming van deze hoes, het kwam erop neer dat het de eerste gefotoshopte hoes was in ieder geval in Nederland.
De dwarsfluit en saxofoon bijdragen maken het gewoon dat het 1971 is als je deze plaat beluistert.

Hulde aan de band die dit jaar al 50 jaar platen uitbrengt !

Mijn eerste lp van Golden Earring was Cut; helemaal geweldig, met die lange versie van Twilight Zone.
Bleek dat mijn vader ook verschillende albums had, namelijk On the Double, Eight Miles High, The Wall of Dolls en Seven Tears.
Die eerste kreeg ik van hem, van de overige moest ik dan wel afblijven.
Dat was de enige met Sieb Warner als drummer, op de overige albums was die rol voor Cesar Zuiderwijk.
Tussen de platen stond ook Livin' Blues - Hell’s Session, waar hij ook op drumde; zei mij toen niks, maar de hoes kwam mij bekend voor.
Waarschijnlijk is mijn vader de Earring gaan waarderen door Zuiderwijk, en had hij weinig met Warner.
Van On the Double draaide ik voornamelijk Just a Little Bit of Peace in My Heart, maar echt vaak draaien deed ik hem niet, eigenlijk was ik dik tevreden met Cut.
Later vrijwel alles uit mijn vaders platenkast gedraaid, maar van zijn Golden Earring platen bleef ik af; waarschijnlijk zou hij er geen moeite mee hebben gehad, zo voorzichtig was ik wel, maar ik hield mij aan de afspraak die ik als 10 jarig jochie had gemaakt; niet aan zijn elpees van Golden Earring komen.

Golden Earring van de klassieker Radar Love.
Eigenlijk paste Radar Love helemaal niet echt tussen de klassiekers; Child In Time van Deep Purple, Shine On Crazy Diamond van Pink Floyd en ook Stairway To Heaven van Led Zeppelin hadden veel symfonische invloeden, Radar Love is gewoon meer Rock & Roll.
Als er een plaat van Golden Earring duidelijk tussen deze nummers past, dan is het wel She Flies On Strange Wings.
George Kooymans die net als Robert Plant en Ian Gillan die hoge tonen goed kan halen; het kenmerkende orgeltje van Deep Purple en Pink Floyd zit er in, net als de stuwende bas van laatstgenoemde; begeleid door een meesterlijke drummer.
Als gitarist is Kooymans, zeker bij dit nummer niet minder dan Page en Gilmour, aangevuld met een verrassende bigband achtige saxofoon van Bertus Borgers; en dus niet Barry Hay; zoals in de clip; die wel met zijn kenmerkende stem de boel aan elkaar lult.

Is de rest van Seven Tears; want op dat album staat dit nummer, ook zo goed?
Ja, eigenlijk wel, net zoals bij eerder genoemde bands is er een goede afwisseling tussen rustige stukken zoals Silver Ships en Hope, met hier wel Hay als dwarsfluit speler en meer rockende stukken als het Led Zepelin; oldschool Queen achtige The Road Swallowed Her Name en You're Better Off Free, waar ik in het gitaargedeeltes van beide nummers de hedendaagse band Dewollf in terug hoor; fijn dat die hun Nederlandse klassiekers wel kennen, en blijkbaar wel van hun ouders de kans kregen om dit album te luisteren.
Oké This Is the Other Side of Life is wat vreemder en afwijkender, neigt zelfs soms iets wat naar Bowie en The Beatles, maar ook zeker niet minder.
Waarom staat een plaat als deze dan niet in de bekende lijstjes?
Waarschijnlijk te onbekend bij een groter publiek en het nadeel dat het een Hollands product betreft; internationaal gezien stelt ons kikkerlandje bar weinig voor.
Nu ben ik wel benieuwd of Eight Miles High en The Wall of Dolls ook van mij deze status toebedeeld zullen krijgen, want Seven Tears heeft mij aangenaam verrast, al steekt She Flies On Strange Wings er wel duidelijk boven uit.

Na de dood van Kooymans van de week bedacht ik mij dat ik Golden Earring nog altijd eens bij langs wou gaan. De bekende hits ken ik uiteraard wel, maar dit soort pracht albums liggen altijd nog verscholen. Tijdens het wandelen vandaag was het echt genieten. Ik ben ook van mening dat de rust die deze plaat kent echt goed op je werkt, en wanneer de plaat bedenkt ook wat actiever te worden, hij ook daadwerkelijk goed in slaat. Nergens verveeld het ook. She Flies on Strange Wings is voor mij toch wel het nummer wat er het meest uitspringt, al vind ik alle nummers wel fijn! You're Better Off Free is ook heel goed. Toch voelt die 35 minuten wat kort aan.