Golden Earring - To the Hilt (1976)

De Earring en ik en LPs? Daar heb ik er veel te veel van. Op de een of andere manier klinkt het gewoon niet. Dat is al sinds op 12 of 13 jarige leeftijd een vriend de 'Pop History' nummer zoveel verzamelaar kreeg. Hij was weg van een aantal nummers en ik vond het niet zoveel. Dat is nooit veranderd door de jaren heen en na 'Cut' besloot ik geen LPs meer aan te schaffen.

De Earring, ik en singles? Ja, dat is een heel ander verhaal. Maar, To The Hilt. Dat was mijn eerste LP. Nadat ik 'Sleepwalking' (tweede Earring single na 'Holy Holy Life') en 'To The Hilt' (3e) al in de uitverkoop had gekocht, deed Spronk in Breda ook 'To The Hilt' in de afprijzing.

Vandaag heb ik het album voor het eerst sinds heel erg lang weer eens gespeeld. Het beviel toch weer volkomen. De symfonische rock elementen met Robert Jan Stips doen het heel goed en de langere nummers zijn gewoon heel goed uitgewerkt. Daarnaast heeft het album een ijzersterke leadsingle. Nummers als 'Why Me?', Violins', 'Nomad' en 'Facedancer' staan na 60 jaar gewoon overeind. Dat maakt To The Hilt mijn favoriete Golden Earring LP.

En de discussie 1975 - 1976. Ik weet echt zeker dat het 1976 is. Goede check is wanneer de plaat in hitlijsten kwam te staan. Dat was bij de LP top 20 van de VARA, gepresenteerd door Willem van Beusekom toch echt in de winter van 1976, als ik na heel hard fietsen uit school precies op tijd (16.00) met mijn cassetterecordertje klaar zat.