Golden Earring - Grab It for a Second (1978)
mijn stem
116 stemmen
Nederland
Rock
Label: Polydor
-
Roxanne (3:39)
-
Leather (5:01)
-
Tempting (3:43)
-
U-turn Time (3:25)
-
Movin' Down Life (3:31)
-
Against the Grain (4:35)
-
Grab It for a Second (4:10)
-
Cell-29 (6:39)
0
geplaatst: 18 november 2015, 01:25 uur
Voor mij met enige afstand hun slechste album uit de jaren '70.
De gitaarsound klinkt afschuwelijk en George en Eelco zitten elkaar meer in de weg als dat ze elkaar versterken.
"Roxanne", "Tempting" en "U-turn Time" zijn de dieptepunten, George zij ooit eens dat ze in deze periode songs hebben opgenomen waar zijn broek van afzakt als hij ze nu terughoort.
Op het blues-achtige "Leather" soleren de heren erop los zonder ook maar 1 keer in de buurt te komen van hun magie op "Contraband" of het live album.
De single "Movin' Down Life" is een sterke song, blijft overeind ondanks de slechte mix en de overkill aan gitaaroverdubs.
Ja, de vroegere kant 2 is een stuk beter te genieten.
"Against the Grain" klinkt doordacht en klinkt niet zo opgefokt, biedt zelfs wat ruimte aan een saxofoon.
Het disco-achtige titelnummer klinkt lichtjes funky, met de single mijn favorieten hierop.
Ondanks het mooie intro weet "Cell-29" mij niet te blijven boeien, kabbelt een beetje voort maar irriteert ook niet echt.
Tijdens de Amerikaanse tournee na dit album verlaat Eelco de band, zowel op als buiten de buhne liepen de spanningen hoog op met vooral George.
Dit album flopte genadeloos in de USA, de tournee aldaar koste heel veel geld en bij terugkomst in Nederland had de Earring grote schulden opgebouwd.
Mede doordat de produktiekosten van dit album erg groot waren, tussen de 250.000 en 300.0000 gulden.
Zo waren de zangpartijen van Barry en George in de VS opgenomen, en de hoes kostte ook een klein fortuin.
Het mocht allemaal niet baten, dieper konden ze eigenlijk niet meer zinken.....
De gitaarsound klinkt afschuwelijk en George en Eelco zitten elkaar meer in de weg als dat ze elkaar versterken.
"Roxanne", "Tempting" en "U-turn Time" zijn de dieptepunten, George zij ooit eens dat ze in deze periode songs hebben opgenomen waar zijn broek van afzakt als hij ze nu terughoort.
Op het blues-achtige "Leather" soleren de heren erop los zonder ook maar 1 keer in de buurt te komen van hun magie op "Contraband" of het live album.
De single "Movin' Down Life" is een sterke song, blijft overeind ondanks de slechte mix en de overkill aan gitaaroverdubs.
Ja, de vroegere kant 2 is een stuk beter te genieten.
"Against the Grain" klinkt doordacht en klinkt niet zo opgefokt, biedt zelfs wat ruimte aan een saxofoon.
Het disco-achtige titelnummer klinkt lichtjes funky, met de single mijn favorieten hierop.
Ondanks het mooie intro weet "Cell-29" mij niet te blijven boeien, kabbelt een beetje voort maar irriteert ook niet echt.
Tijdens de Amerikaanse tournee na dit album verlaat Eelco de band, zowel op als buiten de buhne liepen de spanningen hoog op met vooral George.
Dit album flopte genadeloos in de USA, de tournee aldaar koste heel veel geld en bij terugkomst in Nederland had de Earring grote schulden opgebouwd.
Mede doordat de produktiekosten van dit album erg groot waren, tussen de 250.000 en 300.0000 gulden.
Zo waren de zangpartijen van Barry en George in de VS opgenomen, en de hoes kostte ook een klein fortuin.
Het mocht allemaal niet baten, dieper konden ze eigenlijk niet meer zinken.....
0
geplaatst: 22 november 2016, 01:12 uur
Degelijk album van the Earring,helaas blijven de songs wat achter bij het geweldige gitaarwerk.Ik kan dan ook geen band klassiekers ontdekken op Grab it for a second al zijn Movin' down life en Cell-29 wel vrij sterk.Ook vind ik de zang van Barry Hay wat schel klinken (had overigens Kooymans ook graag een nummertje horen zingen).
Verder wel een aangenaam album maar het hoort zeker niet bij de beste van de Golden Earring.
Voldoende.
Verder wel een aangenaam album maar het hoort zeker niet bij de beste van de Golden Earring.
Voldoende.
* denotes required fields.