Monsters of Folk - Monsters of Folk (2009)

Zeker niet onaardig.

Berichten over lek weggehaald.

Ik wist trouwens niet dat Hans Dorresteijn in een Amerikaanse folkband speelde.

staat nu op 3 voor 12. 't eerste liedje is prachtig

ben hem aan het beluisteren. Doet me denken aan een eigentijdse versie van CSNY, ook al is dit een clichévergelijking. Zeker niet onaardig...

Het is precies zoals de drie frontmannen solo. Ben er niet zo kapot van

Prachtige naam. .

Klopt, voor mij geen probleem aangezien ik behoorlijk fan ben van Oberst en Ward.
Ben al behoorlijk enthousiast.

Vreemd dat hier zo weinig reacties en stemmen op komen. Of is het stilte voor de storm? Voor mij hadden Bright Eyes en MMJ hun beste tijd wel gehad, M. Ward ken ik eigenlijk niet. Maar toch interessant om zulke uit duizenden herkenbare stemmen tezamen te beluisteren. Toch lastig dat Jim James een geweldig kan zingen en Connor Oberst het puur op overtuiging doet, een vreemde combinatie eigenlijk. Was na de eerste luisterbeurt niet ondersteboven maar deze monsters krijgen van mij nog wel wat kansen.....

Een beetje jammer dat het zo'n mix van stijlen (weliswaar binnen de folk) is. Ben je net zo'n hemels breekbaar nummer als Slow Down Jo aan het luisteren, word je wakker geschud met het hardere (ook harder opgenomen?) Losin' Yo Head. Geen verkeerd nummer, maar mijn punt is dat het er zo'n schots en scheve brij van wordt.

Ik vind hem erg fijn. Veel meer kan ik er ook niet over zeggen, het luistert lekker weg en is erg knap gemaakt, maar het is ook allemaal niet heel spectaculair.

Een album als een liefdevolle platenkast , en wat een formatgezeur op nu.nl het album kent geen duidelijke , duidelijke een recensent die alleen met zijn hoofd luistert en geen geduld heeft , de laatste Albums van Conor Oberst hadden iets plichtmatigs dit album klinkt erg plezierig en rootsbreed , toegegeven niet elke nummer is sterk maar wel sterk gespeeld , de Oberst liedjes steken er uit, de opener Dear God is een buitenbeentje maar liefhebbers van de laatste My Morning Jacket hadden al zoiets kunnen verwachten . verrassend is ook de bijdrages van Monsterfolkie M Ward , want The Sandman the Brakeman and Me is prachtig ook The Right Place, Goodway (Stompin-time) en Slow down. geweldige bandjesplaat goed voor elke iPod

duidelijke richting hoort daar te staan (niet mijn oordeel dus)

De Volkskrant geeft dit album vandaag maar liefst 5,0* Sommige artiesten hebben solo al een tijd niet meer het niveau van dit album gehaald. Je blijft het draaien.

Wat een verschil met de score hier op Musicmeter.

Prachtige naam?
Ik vind het maar karig!

Afschuwelijke bandnaam, best leuke plaat

Deze recensie heb ik ook gelezen en door de uitzonderlijk hoge score het album maar eens beluisterd. Ik kom tot de conclusie dat 5* te hoog is: het is vlotte muziek, vooral vocaal en met soepel gitaarspel. Maar het steekt niet boven de rest uit, plus dat folk niet echt mijn favoriete genre is, dus zijn vier sterren voldoende.



De volkskrant omschrijft dit juist als "een enorme variatie in toon in de liedjes", en zo zie ik het ook, bij folk heb je namelijk snel dat het veel op elkaar gaat lijken.

Gijsbert Kamer is meer een popbandjesman dan rotsman maar dit album van Monsters of Folk (ach die naam is ook wel misleidend) is enorm gevarieerd , psychedelica country pop soul (alleen Dear God dan) en rockabilly . wat extra opvalt is dan de songsmids heel goed op elkaar zijn afgestemd en de nummers erg goed zijn ingespeeld , er valt genoeg te genieten

rootsman bedoel ik natuurlijk, mijn toetsen zijn wat lui

Aardige plaat. Bij vlagen wel wat gezapig, maar een wat frivoler nummer als Goodway vind ik erg leuk.

Moet zeggen dat de nummers die door Oberst gezongen worden me ruimschoots het beste bevallen, maar zijn stem spreekt me dan ook wel erg aan.

Voorlopig een (ruime) 3 sterren voor dit monsterverbond.

Uitgaan van je eigen beleving, niet die van een recensent aub!
Geheel klinkt niet onaardig maar geen 5 sterren.

Wat een goed idee zeg, hoe kom je daar zo op?

Wat heb jij jouw eigen beleving hier mooi verwoord!

Ik vind het best opvallend hoor, die vijf sterren. Daarnaast ben ik het volmondig met herman eens (op het nummer Goodway na, dan).

De plaat is bij mij wel aardig blijven hangen, ik ga hem vandaag nog eens proberen.

Goddeau, een site waarvan ik de recensie graag lees, vergelijk hem trouwens met de eerste van de Travelling Willburys. Misschien ook eens proberen.

map of the world is mijn favoriet: bright eyes van welleer- niveau

Ik krijg meer een Wilco en Billy Bragg erlebnis...

Die eerste Travelling Willbury'splaat klinkt toch veel degelijker ,die vergelijking gaat niet helemaal op , de recensies van het Monsters Of Folk debuut zijn erg wisselend maar het is mijn favoriete rootsalbum van het jaar , M Ward heeft me enorm verrast

hahaha zeer treffende gelijkenis inderdaad. Ga vandaag maar eens kijken of ik dit album kan vinden, hoewel ik de laatste lichting "superbands" tegenvallend vind. Ik had ook de vergelijking met de Travelling Wilburys gelezen, maar op muzikaal vlak gaat dat volgens mij niet echt op (baseer ik op de samples) en Monsters of Folk moet het doen met een iets kleiner super-gehalte uiteraard.

Ik heb dit album duidelijk tekort gedaan in mijn eerste bericht; begin het steeds leuker te vinden.

inderdaad Bartjeking , beetje luie referentie , maar Gijsbert Kamer heeft helemaal gelijk dat het album een enorme plezierdrift heeft .openingsnummer Dear God is niet helemaal mijn dingetje , saaie ritmebox )

His Masters Voice had ook op wincing the night away van the Shins kunnen staan..