Lamb - What Sound (2001)

Ken het album verders helemaal niet, maar ik weet wel dat 'Gabriel' wel een heel erg mooi nummer is.

Mooie cd die weer wat beter is dan Fear of Fours. Toch blijf ik hun Debut Album mooier vinden.

Mooiste CD van Lamb. Dankzij Gabriel kwam ik in contact met dit duo, en op goed gevoel (iets wat ik eigenlijk nooit doe) heb ik de CD gekocht. Toegegeven, het was even wennen (m'n eerste non-hardcore CD!), maar lang heeft het niet geduurd. De sound van Lamb omschrijven als dance is op z'n minst gezegd vreemd. Ze mogen dan wel invloeden in zich hebben, buiten "Scratch Bass" is er geen enkel nummer dat als dansplaat dienst kan doen, en zelfs dat vind ik het concept al wat rekken. Lamb nestelt zich voor mij onder Trip-Hop / Pop, met lichte dnb invloeden.

Net zoals de meeste van deze CDs liggen de beste nummers voor mij achteraan het album. What Sound opent wel mooi met de albumtrack. Een lekker rustig nummer met mooie strings, maar relatief poppy, en qua complexiteit ook niet de meest boeiende Lamb track. Iets waar het begin van de CD een beetje onder lijdt. Mooie nummers, classy genoeg, vooral dan door Rhodes' stem, maar muzikaal een beetje minder. "One" zit met hetzelfde probleem. "Sweet" klinkt wat lekkerder in de oren, met lichte dnb invloeden en een leuk samplesetje dat het nummer wat extras geeft. "I Cry" vind ik het minste nummer. Beetje zagerig, wat vervelende instrumenten, niet aan mij besteed dit soort depri gedoe.

"Scratch Bass" is het token instrumentaal nummer van het album, en klinkt lekker. Niet wat je noemt een echt dansnummer, maar een vreemde interpretatie van electronica. Zeker een goed nummer. "Small" luidt voor mij het sterkste gedeelte van het album in. Prachtig geproduced, heerlijke samples, vooral die krakerige clap en de wondermooie stem van Rhodes. Voeg daarbij de hemelse strings en je krijgt een echt ubercute nummer, dat mooi wegdroomt en helemaal betovert. Maar het mooiste Lamb nummer blijft voor mij Gabriel (ja, zelfs mooier dan Gorecki). Waarschijnlijk omdat ik het ontdekt heb in combinatie met de prachtige videoclip. Enorm krachtig door z'n puurheid. Prachtige opbouw, heerlijke strings en de magistrale stem van Rhodes weer maken dit nummer tot één van m'n favoriete nummers ooit. Het album weet prachtig af te sluiten met "Just Is". Lekker overdreven LP effect dat heel wat warmte aan het nummer geeft. Rhodes die nog één maal demonstreert en Barlow die perfect ondersteunt. Beetje vervelend dat hier nog zo'n verborgen nummer opstaat, aangezien je eerst zo'n 10 minuten leegte moet doorspoelen om bij het prachtige muziekdoosmelodietje te komen. Liever gewoon als elfde track dan, luistert heel wat aangenamer. Afgezien daarvan, prachtige afsluiter.

Prachtige CD dus, vooral het einde weet enorm te bekoren. Wegens een paar iets mindere nummers in het begin een 4.5*, maar zeker een aanrader.

Hoogtepunt van dit album is zeker Heaven, de manier waarop Louise dit nummer zingt is heavenly .

Gabriel en I Cry zijn fantastisch, de rest kan niet in de schaduw staan van de eerste 2 albums... de neerwaartse spiraal werd doorgezet in het nog mindere vierde album.

De eerste was bijna perfect. de opvolger een beetje minder goed, en deze is ook zeer goed te pruimen. Vooral Gabriel en sweet. De singles maar ook wel per ongeluk de betere songs op deze cd. Met de 4e 'between darkness.... leveren ze volgens mijn idee hun beste album af sinds de titelloze debuutcd.

De muziek van Lamb is sfeervol, gevoelig, relaxt, mooi, warm, droevig en heeft gave ritmes. Je moet even doorluisteren, de intro's verhullen niets van de melodieuze en rythmische nummers. De single, Gabriel, is het eerste goede voornemen! Je moet hem zeker eens beluisteren!

Goed album, ik heb de limited edition met een 10-track bonus CD. What Sound, One en Gabriel zijn mijn favorieten.

Zeker een leuk album. Zeer fijne sound om naar te luisteren.

Ben niet bekend met hun andere sound, maar de nummers die hier al opgenoemd worden zijn zeker het luisteren waard.

Hmm hier ga ik me ook eens in verdiepen..
Hoorde net een track van het zelfgenaamde album (God bless geloof ik).. klonk goehoed.. ook dit album ga ik een kansje geven

Ah ik vind dit echt een lekker album..
Misschien nog wel iets beter van het zelfgenaamde album..

Ben er nog niet over uit, heb ze nog niet vaak geluisterd om echt goed onderscheid te maken..

Ik zet deze even op een 4,0

Dit vind ik zoveel beter dan de "best kept secrets" verzamelaar.

Hier staan allerlei liedje op die ik daar gewoon miste. I Cry en sweetheart zijn gewoon briljant!

Zalig album! Dit is de Lamb die ik altijd wil horen hier

Mijn favoriete album van Lamb. Lamb blijft in het genre nog altijd de top. Bijna geen enkel slecht of minder interessant nummer op deze cd.

De laatste nummers van deze cd zijn echt wel zeer goed!

Net dit album gekocht en gelijk maar opgezet en ik zit nu voor het eerst in mijn leven Scratch Bass te luisteren. En dit is niet de eerste keer...wat een moddervet nummer! De rest klinkt tot dusver ook lang niet verkeerd. Ja...hier ga ik nog veel plezier aan beleven. Wel een gave act dit hoor met een behoorlijk goede eigen sound vind ik.

4,5 ster maak ik hier van. En ik wil met name One eruit lichten. Wat een fenomenaal nummer...beste nummer van ze. Wat een heerlijke spanning en dreiging zit er in dat nummer. Mijn favoriet momentje is op 3:30...dan is het net alsof alle spanning oplost als het ware. Ach ja...zo heeft iedereen zo zijn associaties bij een nummer.

En weer een pareltje opgedoken in mijn MuMe onderwater ontdekkingsreis met als thema: Fill in the blanks. Het receptuur is vrij eenvoudig, spit een topic door van een artiest of album dat je raakt en de verwijzingen zijn voor het oprapen. Kom ik een verwijzing meermalen tegen, is het meestal bingo

Hoor ik nou ook een beetje Marianne Faithfull? De fusie van haar stem met dance/triphoppy elementen, heel prettig

Na het fenomenale debuut weer een voltreffer van Lamb wat mij betreft. Wel een rare vibe, maar dat maakt dit juist zo geweldig vind ik ??

Heerlijk album dat uiteraard de aandacht trekt met opener What Sound, maar nadien niet wegzakt in de zoveelste triphop plaat. Het blijft boeiend met de dromerige stem van Lou Rhodes. Een tijd geleden heb ik Lamb ook live kunnen zien, daar blijft de muziek na al die jaren nog mooi overeind.