menu

Live - The Distance to Here (1999)

mijn stem
3,18 (443)
443 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Radioactive

  1. The Dolphin's Cry (4:24)
  2. The Distance (3:51)
  3. Sparkle (4:33)
  4. Run to the Water (4:28)
  5. Sun (3:32)
  6. Voodoo Lady (4:19)
  7. Where Fishes Go (4:22)
  8. Face and Ghost (4:30)
  9. Feel the Quiet River Rage (4:36)
  10. Meltdown (3:55)
  11. They Stood Up for Love (4:35)
  12. We Walk in the Dream (4:22)
  13. Dance with You (4:37)
  14. I Alone [Acoustic] * (4:04)
  15. The Dolphin's Cry [Acoustic] * (3:17)
  16. The Distance [Acoustic] * (4:46)
  17. Run to the Water [Acoustic] * (4:28)
  18. They Stood Up for Love [Acoustic] * (4:21)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 56:04 (1:17:00)
zoeken in:
avatar van musicfriek
2,0
Dat 'probleem' heb ik dus ook met dit album. Toen helemaal geweldig (vooral Run to the Water), maar nu word ik er niet warm of koud van. Dit album is dus niet erg lang houdbaar.

avatar van Ducoz
2,5
Ik vind het toch zeker wel goed te aan te horen!

avatar van Guinness1980
3,5
Dit album vind ik het laatste album van Live dat het luisteren waard is. Vooral de opvolger van dit album vind ik een enorme draak.

Leukste nummers op deze schijf:

Where Fishes Go
They Stood Up For Love
Dance With You

avatar van Saldek
4,5
Dit vind ik nog altijd goed. Het valt me op dat het aan kracht voor mij NIETS heeft ingeboet. Sfeervol, krachtig en had deze gekocht nav 'The Dolphins Cry', daar was ik toen apelazerus freaky enthousiast over. En nog steeds.......een genot het is, door en door. Ik weet niet wat het met dat nummer is, maar die trekt me echt binnenstebuiten.
Of 'The Walk in the Dream'......ben normaal echt niet zo'n basmanneke, maar de baslijn daar vind ik top. Via mediaplayer is de bas zwaar te equalizen, en dat doe ik bij die song erg graag..........
Er staan zeer intense songs op, het gros beschouw ik als smooth en sfeervol en slechts één waarbij ik skipper op voorhand moet inschakelen: 'Sparkle'.
En een betere opener had het niet kunnen wezen denk ik met 'The dolphins...'. Nog steeds als ik deze opzet doet alleen al dat eerste nummer mij verheugen op de rest. En die stelt me nooit teleur.
Lage score, wie weet dat ik daar iets aan kan doen: 4,5

avatar van Noki
3,5
Verwonderd over laag aantal stemmen en lage score. Weliswaar geen topplaat maar met The Dolpnin's Cry, Run to the Water, Where fishes go, Face and ghost en They stood up for love toch genoeg mooie songs.

2,5
Na jaren weer eens geluisterd. Er staan eigenlijk wel een paar goede nummers op in tegenstelling tot de albums hierna.

avatar van Madjack71
Het laatste album dat ik van Live gevolgt heb, het gebaar werd steeds groter, maar kwam m.i. niet ten goede van de muziek.

4,0
Dit vind ik persoonlijk de beste plaat van live. Er staan echt zulke mooie songs op! maar het is op dit moment geen plaat die ik heel vaak draai!

avatar van Heer Hendrik
2,5
Afgelopen weekeind weer eens opgezet, maar na al die jaren vindt ik het nog steeds maar een saai album
Ook nooit begrepen dat run to the water zo'n geleifd nummer is. Dan is the Dophin's cry nog wel een stuk spannender om naar te luisteren

avatar van pureshores
helemaal mee eens met heer hendrik. Aangezien Veronica bij ons op het werk aanstaat hoor ik die 2 singles ELKE dag voorbij komen en erger me kapot eraan. Maar heb ze uberhaupt nooit wat gevonden in 99. Bovendien is Live volgens mij alleen in Nederland zo hysterisch aanbeden, zelfs in amerika boeit niemand dit

avatar van Ronald5150
3,0
"The Distance to Here" is een stuk minder sterk dan "Throwing Copper" en "Secret Samadhi". Toch bevat deze plaat een aantal sterke nummers, maar daarentegen ook wat zwakke broeders. Ook beginnen de nummers wel erg inwisselbaar te worden. Het niveau van het eerdere werk kunnen de mannen van Live niet herhalen, maar ze weten wel sterke singles voort te brengen. Een consistent album van hoog niveau is echter te ver gegrepen. Dit zal ook blijken in de releases na "The Distance to Here". Deze plaat is voor mij de laatste echt genietbare plaat van Live, daarna gaat het snel bergafwaarts.

avatar van musiquenonstop
2,5
mee eens ronald, maar deze plaat heeft voor mij maar enkele momenten die de moeite waard zijn, en blijft dus in de kast staan.

avatar van Shelter
2,5
Dit is voor mij zo'n album waar hele goede nummers op staan en hele slechte.
De goede zijn voor mij 1, 2, 4, 5 (de beste naar mijn mening), 11
De slechte: 3, 6 (de slechtste), 7, 8
De rest is redelijk.

avatar van wibro
2,0
1999 is voor mij het jaar van de miskopen en daar hoort dit album dat ik vanmorgen weer eens beluisterd heb dus duidelijk ook bij . De muziek raakt mij nu niet meer in het minst en heeft imo de tand des tijds duidelijk niet doorstaan. Dat geldt trouwens ook - hoewel in mindere mate - voor "Throwing Copper". Muziek van Live zal ik daarom ook niet meer beluisteren.

avatar van Darkzone
4,0
IJzersterk begin met de eerste 5 songs, waarna er een paar mindere tracks komen. Gelukkig is de eindsprint goed genoeg om op een 4* uit te komen.

Alleen jammer van de lelijke hoes. Vond ik destijds al en dat is niet veranderd.

avatar van adri1982
3,5
Ik vind de hoes ook niet echt mooi. Toch is het nog wel een vrij goed album, waarop 'The Dolphin's cry', 'Run to the water' en 'Where fishes go' voor mij de beste tracks zijn. Het album haalt het helaas niet meer in vergelijking met 'Throwing copper', en de albumversie van 'They stood up for love' vind ik ten opzichte van de akoestische hit-versie tegenvallen.

avatar van Funky Bookie
4,0
Live is een rockband die het commerciële jasje prima past, maar daar is men op MuMe niet van gediend. Vergelijken met voorgaande albums is misschien een beetje zinloos, want voor de meeste bands geldt dat ze 1 album hebben waar de rest niet aan kan tippen.
Dit album is gewoon een heerlijk rockalbum met vooral een ijzersterk eerste deel en een sterke afsluiter. De akoestische bonusnummers zijn heel aardig. Voor mij is They Stood Up For Love akoestiesch echt heel erg goed en stukken beter dan het origineel.

avatar van Pinsnider
Mijn gezichtsveld op Live krijgt bijstelling!
Mental Jewelry vond ik niks en dat blijft zo, Throwing Copper vind ik nog steeds een topplaat, Secret Samadhi slechts bij vlagen (maar wel met het werkelijk briljante Lakini's Juice). Dan dacht ik toch altijd echt dat het verval daarna meteen werd ingezet, zodat ik deze plaat nooit echt een eerlijke kans heb gegeven. Maar toen stond hij daar ineens met die inderdaad spuuglelijke hoes voor een zacht prijsje en dacht ik: "ach, leuk, waarom niet...". En wat zat ik er naast: wat een lekkere plaat is dit!! Zoals vaker gezegd: veel grote gebaren en bombast, maar ik vind het hier nog absoluut niet storend. Sterker nog: het mag zo wel van mij!!

Gast
geplaatst: vandaag om 17:38 uur

geplaatst: vandaag om 17:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.