Isis - Panopticon (2004)

Ik was al erg enthousiast over Isis, en in het bijzonder over dit album, hoewel er een paar luisterbeurten voor nodig waren voordat ik Panopticon (en ook Oceanic) kon waarderen. Dat enthousiasme is, na het optreden in de kleine zaal van Paradiso waar ik vandaag (of eigenlijk gisteren) bij was, alleen nog maar sterker geworden. Ze speelden de volledige tracklist van Panopticon, in een iets andere volgorde, plus een nummer van Oceanic als toegift. Deze lui spelen met een door mij niet eerder geziene passie. Bovendien komt de kracht van de nummers nog beter over tijdens zo'n live-concert. Waar ik wel eens heb gelezen dat Panopticon een rustiger Isis-album is, in vergelijking met voorgaande albums, merk je daar tijdens het concert weinig van. Hoewel de meeste nummers rustig (en zeer sfeervol) beginnen, komen ze vervolgens tot een of meerdere heftige uitbarstingen. En het zijn deze uitbarstingen die een onvergetelijke indruk op mij hebben gemaakt. Ik begrijp het album nu dan ook een stuk beter en ben tot de conclusie gekomen dat Panopticon het best tot zijn recht komt op een bijna onaangenaam hoog volume (eigenlijk geldt dit voor heel veel platen ). Pas dan voel je de enorme passie en kracht waarmee dit album in elkaar is gezet (dat zie je op het podium terug), en blijken nummers als In Fiction en Wills Dissolve ineens nog fraaier/briljanter/krachtiger enz...
Ik ga deze strategie ook maar eens toepassen op de andere Isis-schijfjes

Grappig dat hier maar 1 bericht bij staat, in mijn omgeving wordt deze plaat helemaal de hemel ingeprezen.

mooie plaat !

ook live erg goed , veel kracht , veel energie en de muziek zit echt knettergoed in elkaar !

Ken dit album nu bijna 2 maanden en ik ben 'm toch steeds wat beter gaan vinden. De vergelijking met Neurosis is bijna onvermijdelijk, maar ik moet zeggen dat ik ze al dichter bij hun voorbeelden in de buurt vind komen dan met Oceanic het geval was. Alleen is Neurosis inmiddels al weer een stapje verder met The Eye of Every Storm.

Een halfje erbij voor deze plaat.

Zeker geen slecht album, hoewel ik het Devin Townsend gehalte (terria) een beetje hoor vind. Nu is het op zich geen schande om daar mee vergeleken te worden. Nog een paar jeer horen en dan zal ik een cijfer geven ik denk zo 3.5 of 4 *

Leuk dat je em al meteen geprobeerd hebt! Isis had bij mij overigens even de tijd nodig, ik vond het in eerste instantie niet slecht, maar ook niet erg bijzonder. Ik had er echter zoveel positiefs over gehoord/gelezen dat ik de plaat nog een aantal kansen heb gegeven en, uiteindelijk, niet zonder resultaat..

Hmm, Devin Townsend heb ik nog nooit van gehoord, ga ik zeker eens proberen...

Zeker aan te raden en zeker zijn Terria Album is meer dan de moeite waard, al was het alleen al vanwege het artwork

Ik heb hem nog een aantal keer beluisterd en ik moet zeggen dat het me achteraaf toch een beetje tegenvalt. Ik mis de diversieteit binnen de nummers, alle nummers hebben de zelfde struktuur. Het is allemaal een beetje mat, en de nummers duren veel en veel te lang.
Op de achtergrond is het wel een leuk plaatje, maar van het weekend in de auto (dan gaat de knop wat verder los) en op de koptelefoon viel de plaat erg door de mand.
Maar ik ben niet voor een gat te vangen DR-Gonzo zei dat de plaat moet groeien dus ik geef hem zeker die kans. Voorlopig kom ik echter niet boven 2.5* uit.

Zojuist maar weer eens opgezet, deze plaat. Ik blijf em erg sterk vinden. Ik kan je echter geen ongelijk geven als je zegt dat er weinig diversiteit te bekennen is op deze plaat. Mat zou ik het niet willen noemen, grappig dat je dat juist constateert als je het volume hoger zet, dat mag je nog wel eens uitleggen als je daar een keer zin in hebt
De lengte van de nummers vind ik juist erg prettig. Het kan mij bij dit album dan ook niet eentonig en langdradig genoeg zijn. Voor veel afwisseling en diversiteit tussen de nummers onderling zou je Origo van Burst eens kunnen proberen. Mijn bericht daar was niet erg positief, maar dat heeft te maken met mijn hierboven al uitgesproken voorkeur voor 'veel van hetzelfde'. Vooral negeren dus dat bericht

Oceanic heb ik het afgelopen half jaar helemaal grijs gedraait, en ik ben er nog steeds niet op uitgekeken. Het spreekwoord 'Perfectie schuilt in de eenvoud' helemaal van toepassing bij de 2 platen die ik nu van Isis heb. Elk nummer ontpopt zich na rauwe, sludgy gitaarmuren in hemelse nummers door een paar hele simpele maar briljante rifjes. Een kunst die Neurosis, Cult of Luna en red Sparowes allemaal beheersen en Isis doet daar niet voor onder.

Rauwe emotie door de leeuwenachtige grunt en de wanhopige, Neurosis achtige 'klaagschreeuw' is zéér ontoegankelijk en klinkt op het eerste gehoor nog al ongecontrolleerd maar dit euvel wordt weggewerkt naarmate je meer luisterd.

Al is de muziek behoorlijk gelaagd, het klinkt nergens als een Terria van Devin Townsend. Maar Isis laat horen dat je met de simpele formule en hypnotocerend rifwerk boven al het gros van het metalgeweld uit te steken. De rauwe essentie van wanhoop en vernuft komen naar boven als ik Isis luister, en dat geldt voor zowel Isis als Oceanic. Ik kan Panopticon dan ook niet minder dan 4,5* geven en staat op gelijke en eenzame hoogte met The Eye of Every Storm van Neurosis en Oceanic.

Bij deze

Wanneer ik de plaat om de achtergrond aan heb staan is het puur stiltevulling, wanneer ik hem echter lekker opdraai ga ik er echt naar zitten luisteren en dat valt me heel erg sterk op dat alle nummers erg op elkaar lijken allemaal precies de zelfde struktuur hebben, en veelal de zelfde accoorden. Maar ik zal de plaat binnenkort zeker nog een keer luisteren. Jullie horen allemaal iets in de plaat wat ik niet hoor en daar hou ik niet van.

Goeie lange muziekstukken, zonder al te veel zang er door heen... echter, de akkoorden lijken bijna in elk nummer wel veel op elkaar.

Tot zover krijgt deze plaat van mij een 4,0!

Ben best benieuwd geworden naar Isis. OVerigens nog nooit van gehoord. Waar kun je het mee vergelijken?

Met Neurosis, Cult of Luna, en dat soort bands meer. De vraag is natuurlijk of je die kent
Zeker eens checken, het is de moeite waard (vooral The eye of every storm van Neurosis en Somewhere along the Highway van Cult of luna)

De stem van Cult of Luna is wel wat zwaarder dan die van Isis hoor!

Dat wel, maar qua muziek toch vrij gelijkaardig vind ik Snappy's top10 is trouwens vrij stevig, hij zal dat wel aankunnen

Ook de muziek vind ik een tikkeltje lichter, maar het komt er dicht in de buurt... zal Snappy binnenkort wel wat laten horen van Isis als ie bij mij in de auto zit!

Hij is toegevoegd aan mijn map "nog kopen"! Jullie horen zeer zeker van me wat ik er van vond. Mooie top-10 heb ik he!

Zeker doen! hij loont echt de moeite. En idd een lovenswaardige top-10. btw heb je de origenele cd van God-machine? Indien ja, you lucky bastard!

Snappy kennende heeft ie het origineel....

Als hij er twee zou hebben, mag hij altijd eentje aan mij doorverkopen

En aan mij ook!

Gewoon een aanrader, maar Isis heeft ook nog andere albums...

Daar is er bijna nergens reactie op... zijn nochtans ook stuk voor stuk hele sterke albums...

Heel veel metal luister ik tegenwoordig niet meer. Maar op de een of andere manier was ik toch erg benieuwd naar Isis.

En ik moet zeggen, ik vind het een heerlijke geluidsmuur. Ook al is het vrij zwaar, het is wel een mooi transparant geluid. Vooral het drumgeluid doet het goed bij mij.

4*

Die andere albums vind ik behoorlijk vage shit... die zijn erg anders dan deze plaat!

Die andere albums van Isis zijn inderdaad wat vager, spelen meer in op het onderbewuste denk ik.... ze maken minder gebruik van epische tracks maar meer van brute, pure kracht en Aaron's oerkreet die je met een verlaten gevoel laat....

De eerdere releases zijn moeilijker om in te geraken en vragen meer moeite dan Panopticon maar daarom zijn ze nog niet slecht... ik ben blij dat Isis blijft evolueren, dat ze niet iedere keer dezelfde plaat maken...

Ben es benieuwd naar hun volgende... welke weg ze dan zullen ingeslaan zijn....

De zijprojecten van Aaron Turner o.a. Old Man Gloom, House Of Low Culture, Lotus Eaters waar hij z'n echt moeilijk/vreemd materiaal kwijt kan evolueren ook naar extreme hoogtes...

veelbelovend maar niet voor iedereen weggelegd, Panopticon wel eigenlijk... is veel toegankelijker...

Een mooie binnenkomer met "So Did We" wat er meteen inknalt en dit album breidt zich uit als een mooi evenwichtig, sferisch, krachtig en hypnotiserend geheel. Wat CWTAB al zei; toegankelijker, vergeleken met Celestial en Oceanic, maar zeker niet minder qua geluidsmuren e.d. Oceanic staat dan wel in mijn top 10, maar Panopticon doet er zeker niet voor onder, dus 5*

Toch maar besloten om Oceanic te vervangen voor deze in mijn top 10

ik sluit me daar helemaal bij aan, vooral voor het nummer syndic calls .
5 sterren

Altered Course is een van de mooiste nummers die ik ken.