Isis - Panopticon (2004)

Met deze plaat begon ik ooit aan Isis, inmiddels tien jaar geleden! De tijd vliegt... In postmetal hield ik van de emotionele pieken en dalen, wat verklaart waarom Cult of Luna zo bij mij aansloeg. Panopticon, nog steeds de hoogst scorende Isis op MusicMeter, bevatte niet die dynamiek en raakte me nooit heel diep.

Nu luister ik anders naar Isis, een omslag die vooral teweeg is gebracht door Wavering Radiant, in principe een perfectionering van de hier ingeslagen weg. Niet die extreme emotieve op- en afbouw, maar een meer constante lijn, waarin de afwisseling meer gradueel plaatsvindt.
Cult of Luna is een wandeltocht door bergachtig gebied, soms in de zon maar ook regelmatig in een keiharde storm. Isis is - passend met de hoes - een panoramische vlucht, of treinreis, waarin je zelf een meer passieve rol hebt, en landschappen komen en gaan waar altijd wel iets bijzonders te zien is.

Met Panopticon is die identiteit van Isis geconsolideerd, en hoewel het blijkbaar nog steeds de favoriet is, werd het voor mij van hier af aan alleen maar beter (tot men er helaas mee stopte). Toch gooi ik mijn score omhoog, want Panopticon is simpelweg een postmetalklassieker.