Echo & The Bunnymen - The Fountain (2009)

holla ben nieuw hier vind dit album vrij zwak heb het nu nog maar 2 keer beluisterd het beste nummer tot nu toe is voor mij the idolness of gods het is jammer dat je moet wachten tot het einde voor toch iets goed te vinden de music vind ik goed de zang is over de hele lijn vrij plat op dit album had meer verwacht jammer

Wat een prachtig mooie stem heeft deze man toch, dit album vandaag gekocht, nadat ik gehoord had van een goede vriend die weet hoeveel ik naar Coldplay luister, dat ik dit maar is moest gaan proberen, en tot nu toe bevalt dit zeer goed

Eerste album dat ik luister van Echo, en het is een redelijk goed album, ik krijg er inderdaad een Coldplay gevoel bij, al is dit toch wel wat minder, het opent al goed met Think I Need It Too, en het niveau zakt nergens echt in.

heb er nu toch al een aantal keer naar geluisterd en vind het een aangenaam album om naar te luister

Ik vind 'Shroud of turin' een prachtig nummer, maar de rest valt mij wat tegen. Weinig origineel en ik mis een bepaalde sfeer, zoals ik deze bijvoorbeeld wel ervaar op het Ian McCulloch loze 'Reverberation' album.
'Drivetime' en het titelnummer springen er wat mij betreft wel uit, maar de rest klinkt echt te zeer als '13 in een dozijn' altow bandjes waar er duizenden (te veel) van zijn.

één van de mindere albums van E. & B. de composities zijn overhet algemeen toch wat minder
dan je verwacht bij E. & B.

Zeg maar, fors minder. Alleen Drivetime springt er echt uit. Shroud of Turin is ook wel aardig, maar als geheel erg teleurstellend na het uitstekende Siberia.

Erg lekker album toch wel van ze, net wat minder dan Siberia, maar staan zat goeie songs op!

Halfje eraf, bij nader inzien toch niet zo sterk als hun 3 voorgangers. Het zo herkenbare gitaargeluid van Will Sergeant ontbreekt grotendeels op de plaat en Ian McCulloch zijn vocale prestaties zijn ook wat minder. Desalniettemin blijft er nog genoeg te genieten over.

Vier jaar na het erg sterke Siberia (2005) kwamen Echo & the Bunnymen met the Fountain, één van de twee albums van de band uit Liverpool waar ik nauwelijks nog mee bekend was ( Flowers is de andere).
Opnieuw een best aardige plaat maar komt niet aan het hoge niveau van zijn voorganger. The Fountain kent wat minder songmateriaal, heeft een wel erg poppie sound en productie, iets wat mede veroorzaakt wordt door het feit dat gitarist Will Sergeant hier met zijn spel veel minder op de voorgrond treed en tenslotte lijkt het erop dat de stem van Ian McCulloch hier en daar wat barstjes begint te vertonen.
In vergelijking met Siberia is het hier dan allemaal wat minder maar op zichzelf staand komt de plaat toch nog aan een ruime voldoende, songs als Think I Need It Too, Shroud of Turin, Do You Know Who I Am? ( waar Will Sergeant nog eens zijn unieke gitaar capaciteiten laat horen) en het titelnummer laten hier ééns te meer de kracht van Echo & the Bunnymen horen. Weliswaar wat minder dan in het verleden maar ruimschoots genoeg om the Fountain aan een ruime voldoende te helpen.

Het openingsnummer ( fijn liedje) Think I Need It Too is geschreven voor de soundtrack The Vampire Diaries. Ian McCulloch sloot daarbij een vriendschap bandje met producer John McLaughlin. Laat die nou net dit jaar zelf een album uitbrengen, Midnight Glasgow Rodeo, met zijn band Johnny Mac and the Faithful ( album met erg fijne liedjes, Keltische roots en live saus, sfeer).