Placebo - Sleeping with Ghosts (2003)

Running Up That Hill vind ik een gewaagde, maar goeie cover. Hij komt zeer dreigend over.

Dit album is mijn eerste kennismaking met Placebo, dus vergelijken met andere albums kan ik het nog niet, maar dit album klinkt wel erg goed zeg!
De eerste vijf nummers lieten meteen een goede indruk na, iets wat ik van de rest van het album niet kan zeggen. Gelukkig is dat na een paar luisterbeurten al bijgedraaid.

Maar waarom zijn er hier zo weinig mensen enthousiast over Something Rotten? Ik vind het toch best een mooi en apart nummer.

Ik vind het ook best wel een mooi nummer hoor, Something Rotten.
Stoepkrijt, ik zou je Without You I'm Nothing willen aanraden, wat mij betreft hun beste, een tikje beter dan deze.

Ja, dat heb ik hier al meer gelezen Binnenkort zal ik die ook eens luisteren. En misschien volgen er nog wel meer albums als die ook zo goed bevalt

Ik luister de covers afgezonderd van de Cd, en vind daarmee de gewone Cd toch wel een tikkeltje beter. Afzonderlijk zou ik het album zelf 4,5* geven, en de covers 3,5*
Gister de film Mr. Nobody gekeken, en daar ik kwam de soundtrack van Placebo met het nummer Where Is My Mind tegen. Prachtig, .

Ik vind wel dat Where Is My Mind maar weinig verschilt van het geweldige Pixies-origineel.

Klopt. Aan zo'n goed nummer hoeft eigenlijk niets veranderd te worden. En dat is ook niet echt gebeurd, op de zang na. En als ik eerlijk ben vind ik dat de stem van Brian Molko het nummer absoluut geen kwaad doet.

Wat zijn die eerste 5 nummers van belachelijk hoog niveau zeg.

Inderdaad, dat heb ik ook altijd al gevonden. Het zijn nog altijd de vijf nummers die mij het meest weten te boeien. Het zou echt een perfecte ep zijn. met Bulletproof Cupid als perfecte opener.

Special Needs zou er ook op mogen.
De andere nummers zijn toch heel wat zwakker.

Second sight is toch ook 1 van m'n favorieten hoor!

Special Needs is natuurlijk een prachtig nummer (met een nog mooiere tekst!), maar op de een of andere manier heb ik niet zoveel met dat nummer. Misschien komt het doordat het nummer een beetje geïsoleerd staat op dit album (niet in dat blokje van 5 aan het begin, maar juist tussen een paar zwakkere nummers), misschien komt het doordat het een rustiger nummer is en ik toch liever wat stevigere rock hoor.

Sleeping with Ghosts vind ik vooral goed door de rocknummers die erop staan, terwijl ik Meds bijvoorbeeld veel meer waardeer om de rustigere tracks. Wat dat betreft had Special Needs veel beter op Meds kunnen staan

Wel jammer eigenlijk dat het album zo wisselvallig is.
Hierdoor (en door het feit dat de nummers niet echt een bepaalde doorlopende sound hebben)
lijkt het meer een verzameling nummers dan een duidelijk album met een bepaalde sfeer.
De eerste 5 nummers en Special Needs zijn zodanig goed dat Sleeping With Ghost toch een hoge score verdient. This Picture

Meds ken ik nog niet en zal ik eens beluisteren vanavond!

Stukken minder dan Meds vind ik, maar voor Without You I'm Nothing moet hij ook niet veel onderdoen, dus het is zeker een goed album. I'll Be Yours en Second Sight zijn wel een beetje zeurnummers. OK, alle Placebo-nummers zijn eigenlijk zeurnummers, maar hier is het écht negatief zeuren. Duidelijk de twee mindere broeders van de plaat.

Afsluiter Centrefolds vond ik ook een dikke tegenvaller, veel te rustig voor hun doen. Het raakt me ook nergens, vergelijk dat eens met de afsluiter van Meds... Protect Me From What I Want was de ideale afsluiter geweest. Het andere experiment, Something Rotten, vind ik wel geslaagd.

Genoeg negativiteit nu, tijd om dit album wat de hemel in te prijzen: de instrumentale opener Bulletproof Cupid was een zeer aangename verrassing, wat een heerlijke ragger! Maar de pareltjes van het album zijn uiteraard This Picture en Special Needs, twee van hun beste nummers. The Bitter End is natuurlijk ook heerlijk en doet het altijd wel goed op een feestje. English Summer Rain verdient ook een vermelding, wat een lekker luguber sfeertje roept dit liedje op!

Placebo is een band die ik nog niet zo lang weet te waarderen. Ze hadden even tijd nodig om tot mij door te dringen. Maar nu kan ik niet wachten om de rest van hun discografie te ontdekken. De volgende op mijn lijstje zijn zeker het debuut en Black Market Music. Naar hun laatste twee worpen ben ik eerlijk gezegd niet zo benieuwd, vraag mij niet waarom...

Dit is een fenomenaal album. Special Needs steekt er bovenuit.

Album opent met voldoende bravoure en het nodige gitaargeweld. Na 5 nummers dropt het niveau, kent nog een opleving bij Special Needs, maar belandt in een spiraal van nummers die zich onvoldoende weten te onderscheiden en daardoor niet blijven plakken. Zo proberen met elektronische touches de neerslachtige sound nog leven in te blazen, maar het komt niet volledig uit de verf.

Vergeleken met het vorige album was dit weer een opluchting zeg. Toch is dit niet mijn favoriet. Dit album kent meerdere leuke hits, die stuk voor stuk wel aanslaan, beginnend met een aardig mooie instrumentale track die echt binnen knalt, en onder andere ook nummers als 'This Picture', 'Special Needs' en 'The Bitter End' die eigenlijk met kop en kont boven de rest uitsteken, dat zie je ook wel aan de streamaantallen. Toch zit iets mij dwars, en dat is waarom men niet heeft getracht hun vlotte en harde opener door te zetten in het volgend nummer, wellicht een paar nummer verwisselen in de tracklist aangezien we nu echt opgepept worden, en vervolgens eigenlijk gelijk weer inkakken door het snelheidsniveau wat naar beneden wordt gehaald.. Iets wat me toch wel wat tegen viel.

Voor de rest is het weer heerlijk 'Placebo', veel zeikerige nummers die toch weer heerlijk aanslaan, de zang zit er weer lekker monotoon in waar ik wel van kan houden en natuurlijk de meezingers. Gaande weg na 'Special Needs' valt het album steeds meer weg, wat niet erg is maar dan valt 'Centrefolds' er toch wat buiten, en voelde het album al wel afgesloten, en dan moet je nog vijf minuten klaar zitten voor een vrij rustig nummer.

Over het algemeen weer gewoon een prima album, kan er nog vaak naar luisteren!

Tussenstand:

01. Placebo
02. Without You I'm Nothing
03. Sleeping with Ghosts
04. Black Market Music

Something Rotten is (als onderdeel van dit album) best wel vreselijk.

Ik vind het héle album geweldig, eerlijk gezegd. Qua 'totaalgeluid' wel mijn favoriet onder de Placebo-albums.